குறைஒன்றுமில்லை

கிலிபி ஆப்ரிக்கா 14

2012-02-20T10:11:00.000+05:30

நக்குரு மசைமாரா விஜயம்.

நான், என் பெண், மாப்பிள்ளை மூவரும் ஒரு வியாழக்கிழமையன்று காலை 5 மணிக்கு கிளம்பினோம். வழக்கம் போல் கம்பெனி டிரைவர் எங்களை மொம்பாசா விமான தளத்தில் கொண்டுவிட்டான். அங்கிருந்து கென்யா ஏர்வேஸ் ப்ளேனை பிடித்து நைரோபி வந்து சேர்ந்தோம். அங்கு ரெடியாக ஒரு வண்டி எங்களை கூட்டிக்கொண்டு போக காத்திருந்தது. மாப்பிள்ளை அவருக்கு தெரிந்த ஒரு குஜராத்தி ட்ராவல் ஏஜெண்ட் மூலம் எல்லா ஏற்பாடுகளும் செய்திருந்தார். மாப்பிள்ளையின் ஒரு நைரோபி தோழர் (தமிழ் காரர் தான்) குடும்பமும் எங்களுடன் வருவதாய்யிருந்தது. விமான தளத்திலிருந்து நேரே அவர் வீட்டுக்கு போய் அவர்களையும் கூட்டிக்கொண்டு கிளம்பினோம். காலை 10.30 க்கு நைரோபியை விட்டு கிளம்பி விட்டோம். போகிற வழி ஒரே செழிப்பாக ரெண்டு பக்கமும்

பச்சை பசேல் என்று பார்க்க நன்றாக இருந்தது. வண்டியின் ஓட்டுனர் ஒரு கென்யன் கருப்பர். அவருக்கு கொஞ்சம் ஹிந்தியும் தெரிந்திருந்தது. அப்பப்பொ ஹிந்தியிலும் ஏதாவது சொல்லிக்கொண்டு வந்தார். அங்கு உள்ள நிரைய கருப்பர் களுக்கு ஹிந்தியும் குஜராத்தியும் தெரிந்திருக்கிரது. ஏனென்றால் அவர்களை வேலை பார்க்கும் இடத்தில் 90 சதம் இந்தியர்கள் தான் அவர்களை இயக்குகிரார்கள்.

நைரோபியிலிருந்து 160 கி.மி தொலைவில் நக்குரு நேஷனல் பார்க் இருக்கிறது. அதை சென்று அடைவதற்க்கு 3 மணி நேரம் ஆகும். போகிற வழியில் ரோடு நன்றாக இருக்கும். இரண்டு பக்கமும் கவனமாக பார்த்துக்கொண்டு வரவும். நிறைய கேம்ஸ் பார்க்கலாம். (கேம்ஸ் என்றால் இங்கு ஒஇல்ட் அனிமல்ஸ் என்று புரிந்து கொள்ளணும்.) இது சொன்னது அந்த ஓட்டுனர். நாம் தங்க போவது ‘சரோவா லைன்ஹில்ஸ் ஹோட்டல்’ என்றான். போகிற வழியில் வந்த இடங்கள் கேட்க வேடிக்கையாக இருந்தது, மாதிரிக்கு….. கிக்குயு, இவாசோ, கித்துங்கிரி, கிஜாபே, கராகிட்டே, னைவாஷா, மொரெண்டாட்டி, கில்கில். நக்குரு போய்ச்சேர்ந்த வுடன் நக்குரு ஆர்ய சமாஜ், கிருஷ்ணா மந்திர் எல்லாம் பார்த்தோம். அங்கும் நிரைய ஹிந்துக்கள் 3 தலை முரையாக வாழ்ந்து கொண்டு வருகிரார்கள். அவர்கள் மெஜாரிட்டி குஜாராத்திகள் தான். கொஞ்சம் சீக்கியர்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கென்று தனியாக குருத்வாரா வைத்துக்கொண்டிருக்கிரார்கள்.

போகிற வழியில் அதிகம் மிருகங்கள் தெரியவில்லை. சில இடங்களில் வரிக்குதிரை யும் பல இடங்களில் நிறைய மான்களும் தெரிந்தன.

நாங்கள் தங்கப்போகும் ஹோட்டல் நக்குரு நேஷனல் பார்க்குகுள் இருக்கிரது. அந்த பார்க் நுழைவாயிலில் காரை நிப்பாட்டி எல்லாருக்கும் உள்ளே போவதற்க்கு டிக்கட் வாங்கிக்கொண்டோம். சரியாக மதியம் 2.30க்கு நாங்கள் எங்கள் ஹோட்டலை வந்து அடைந்தோம். எங்களுக்கு ஒரு தனி காட்டேஜ், எங்கள் நண்பர் குடும்பத்துக்கு ஒரு தனி காட்டேஜ் புக் பண்ணியிருந்தது. உள்ளே சாமான்களை வைத்து விட்டு நாங்கள் உள்ளே உள்ள ரெஸ்டாரெண்டுக்கு சாப்பிட போனோம். அது ஒரு பாக்கேஜ் டூர் ஆதனால் சாப்பாடும் விலையில் அடக்கம்.

ரெஸ்டாரெண்ட் நன்றாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது. எல்லாம் மூங்கிலால் அமைக்கபட்டிருந்தது. எங்களை தவிர இன்னொரு இந்தியர்களின் குரும்பமும் அங்கு இருந்தது. மற்றவர்கள் எல்லாம் ஈரோப்பியர்கள் (வெள்ளைகாரர்கள்). கென்யாவில் நிரைய நேஷனல் பார்க்குகளும் மிருகங்களும் இருப்பதால் வெள்ளையர்களின் வரவு அதிகம். அவரவர்கள் நாடுகளில் மிருகங்களை மிருககாட்சி சாலையில் மாத்திரம் பார்க்க முடியும். ஆனால் இங்கோ அவைகளை நிரைய அவைகளின் நேட்சுரல் சரொவ்ண்டிங்ஸில் பார்க்கலாம்.

டிரைவர் ஏர்கனவே சொல்லியிருந்ததால் நாங்கள் சாப்பிட்டவுடனேயே வண்டியில் சுற்றி பார்க்க கிளம்பி விட்டோம். முதலில் எங்களை நக்குரு ஏரிக்கு கொண்டு சென்றான். அது காண கிடைக்காத காட்சி. அந்த லேக்கில் லட்ச கணக்கில் ஃபிளமிங்கோ பறவை கள் இருந்தன.

போட்டோவை பாருங்கள். அவைகளை அப்படியே பார்த்துக்கொண்டிருக்கலாம் என்று தோணியது. எங்களை போல் அங்கு நிறைய பேர்கள் வந்திருந்தார்கள். எல்லாரும் போட்டோ எடுத்து தள்ளினார்கள். அங்கு 2 மணி நேரம் கழித்தோம். பிரகு கிளம்பி சிரிது தூரம் போனதும் காண்டா மிருகங்கள் தெரிய ஆரம்பித்தன. ஏகப்பட்டவை

தென்பட்டன. அதுகள் பக்கத்தில் வண்டியை கொண்டு போகக்கூடாது, கொஞ்சம் தூரத்திலிருந்தே பார்த்தோம். அதிலும் ஒரு மணி நேரம் போனதே தெரியவில்லை. பிறகு இருட்ட ஆரம்பித்து விட்டதால் ஹோட்டலுக்கு திரும்பி வந்து விட்டோம்.

இன்று அதிகாலையில் கிளம்பி, கொஞ்ச தூரம் காரிலும், பெரிய தூரம் விமானத்திலும், மறுபடி கொஞ்சம் தூரம் காரிலும் பயணம் செய்து பறவைகளையும் சில மிருகங்களையும் பார்த்தாச்சு. திரும்பி வந்ததும் காட்டேஜில் போய் ஃப்ரெஷ் ஆகி 8 மணி வாக்கில் டின்னர் சாப்பிட்டோம்.

நாங்கள் யாவரும் வெஜிட்டேரியன். அங்கு எல்லா ஹோட்டல்களிலும் வெஜிட்டேரியனுக்கென்று தனியாக தரமான உணவு செய்திருப்பார்கள், ஏனென்றால் சுற்றுலா பயணிகளில் நிறைய குஜராத்திகள் அடக்கம். அவர்கள் எல்லாரும் சுத்த வெஜிட்டேரியன்கள். தவிரவும், நிறைய வெள்ளையர்களும் வெஜிட்டேரியன்களாக மாரியிருக்கிரார்கள். ஆகவே எல்லாரின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதர்காக எல்லா விதமான உணவும் உண்டு.

நன்றி-(கூகுல் இமேஜ்) (தொடரும்)

தொடரும் விருதுகள்.

2012-02-18T22:12:00.002+05:30

கனக்காயன் ஐயா இந்த விருது எனக்கு கொடுத்திருக்காங்க. நன்றி ஐயா.

கிலிபி 13 (ஆப்ரிக்கா)

2012-02-13T07:02:00.002+05:30

வாரா வாரம் சண்டே சண்டே வெளில கூட்டிண்டு போரா. அங்கு பாக்கவேண்டிய இடங்களுக்கு போய் வருகிரோம். வெளி நாட்டுக்கோ வெளி மானிலங்களுக்கோ பயணம் போனா அங்குள்ள சீதோஷ்ண நில, மக்களின் கலா சாரம் உணவு உடை, பேசும் பாஷை,கரன்சி என்று சொல்லும்போது தானே சுற்றுலா பயணம் பயனுள்ளதாக ஆகிரது. வேறு யாரானும் அதுபோல நாடுகளுக்குப்போகும் போது இதில் நாம் பகிரும் தகவல்கள் அவர்களுக்கு பயன்படுமே. அதுதானே பயனத்தின் நோக்கமும். வாரம் எல்லா நாட்களும் எனக்கு செமை போர் ஆகும். ஒரு வேலையும் செய்ய விடமாட்டா பொண்ணு. காலை ஒருமணி நேரம் ஹெல்த் கேர் , வாக், எக்சர் சைஸ் மட்டும்தான் உருப்படியா செய்துண்டு இருக்கேன். சாப்பிட்டு சாப்பிட்டு இப்படி பூரா நாளும் ரெஸ்ட்லேயே இருப்பது செமை போர். கொண்டு போன புக்கெல்லாம் படிச்சு முடிச்சாச்சு. டி. வி, யிலும் பாக்கும்படி ஏதும் இல்லை.வெளில எவ்வளவு நேரம் வேடிக்கை பாக்க? சாமி ரூமில் ஒரு பகவத்கீதை விளக்க உறைன்னு

1000-பக்கத்தில் குட்டி தலகானி சைசில் ஒரு ஆன்மீக புக் இருந்தது. குளிச்சுட்டு தினசரி அதை எடுத்துப்படிச்சுண்டு டைம் பாஸ். ஸ்வாமி பிரபு பாதா என்பவர் எழுதிய புக் அவர்தான் இஸ்கான் ஹரே ராமா, ஹரே கிருஷ்னா இயக்கத்தை நிறுவியவராம். நிறைய நல்ல விஷயங்களும் சொல்லி இருந்தார். அதே சமயம் அவர் சொல்லி இருந்த சில விஷயங்கள் எனக்கு ஏற்புடையதாக த்தோணலை. அதாவ்து, கிருஷ்னர் மட்டுமே முழு முதல் கடவுள் அவர்தான் மற்றவர்களைப்படைத்தார். நாம கிருஷ்ணரை மட்டும்தான் கும்பிட்டு வணங்கனும் என்ரெல்லாம் சொல்லி இருந்தார்.

சில சமயம் சில ஆன்மீக புஸ்தகங்கள் படிக்கும் போது ரொம்பவே குழம்பிடுவேன். அதுபோலத்தான் இப்பவும் ஆச்சு. ஆனாலும் என்ன தான் சொல்லி இருக்கார் பாப்போமேன்னு பூராவும் படிச்சு முடிச்சேன். ஆனாலும் தெளிவு கிடைக்கலே. ஒரு வேளை எனக்குத்தான் புரிஞ்சுக்கமுடியல்லியோ என்னமோ. 2-மணிக்கு மாப்பிள்ளை சாப்பிட வருவார். சூடு சூடாக ருசியான சாப்பாடு. பாக்கி நேரம் பூராவும் சும்ம இருக்கணும். இது எப்படி இருக்குன்னா பெரிய தலை வாழை இலை போட்டு அது நிறைய மைசூர்பாகு, லட்டு, ஜாங்கிரி, குலாப் ஜாமுன், கேசரி, பாயசம்னு ஒரேஸ்வீட்டா பரிமாறி சாப்பிட சொன்னா எப்படி திகட்டி போகும் அதுபோல ஓவர் ரெஸ்டும்

சரிப்படலை.திகட்டி போகுது. எல்லா தமிழ், ஹிந்தி சி. டி. க்களும் போட்டு பார்த்துமுடிச்சாச்சு.இரவில் டைம் பாஸ் பண்ணியாச்சு.மறு நா காலை எழும்போதே மழை பெய்தமாதிரி மண் வாசனையா இருந்தது காற்றில் குளுமையும் இருந்தது. காபி குடிச்சு கார்டன் போனேன். அப்பாடா!!!!!!!!!!! ஜோன்னு மழை கொட்டிண்டு இருந்தது. இங்கே மார்ச், ஏப்ரல் மழைகாலமாம். தோட்டத்துமண் எல்லாம் அரிச்சுண்டு குட்டி குட்டி அருவிமாதிரி ஓடிண்டு இருந்தது. மரம் செடி, கொடிகள் நிறையா இருப்பதால் கீழே பேர் தெரியாத பூச்சிகள் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. நத்தை, அட்டை, மண்புழு, மண்புழு போல பத்துமடங்கில் ஒரு ஊர்வன ஜந்து பாம்பை விட ஒரு சிறிய ஊர்வனஜந்து என்று சுகமா நீந்திக்கொண்டிருந்தன. ஒரே சகதி தோட்டம் பூராவும். இப்படி இருந்தா, எப்படி வாக் போகமுடியும்? கொஞ்ச நெரம் மழை ரசிச்சுட்டு வீட்டுக்குள் இருக்கும் பெரிய வராண்டா, பால்கனியில் அரைமணி நேரம் வாக். மத்த எக்சர் சைஸ்களும் முடித்தேன்.

மாப்பிள்ளையிடம் எனக்கு போர் அடிக்குது திரும்பி போக டிக்கட் எடுத்துடுங்க்ன்னு சொன்னேன். பொண்ணும் மாப்பிள்ளையும் விசிட்டிங்க் விசாவில் வந்தவா 6- மாசம் இங்க தங்கலாம். ஏன் இப்பவேபோகனும்னு சொல்ரீங்க்ன்னா. அப்பவே நான் வந்து ரெண்டுமாசம் ஆகி யிருந்தது. முதலில் ஏர் போர்ட்டில் ஒரு மாசத்துக்குத்தானே விசா ஸ்டாம்ப் பண்ணிக்கொடுத்தா. அப்புரம் ஒருமாசம் ஆனதும் மாப்பிள்ளை வேர எங்கியோ போய் கூட ரெண்டு மாசத்துக்கு எக்ஸ்டென்ஷன் பண்ணிண்டு வந்தார். நான் இப்பவே
போகனும்னு சொன்னது அவர்களுக்கு மனசில்லே. சரி இன்னும் ரெண்டு மூனு முக்கியமான இடங்கள்ளாம் பார்த்துட்டு அப்புரமா கிளம்பலாம் நக்குரு நெஷனல் பார்க், மஸாய் மாரான்னு ரெண்டுஇடம் போலாம்ன்னா. நான் டிக்கட் எடுத்துடரேன்னு சொன்னார் மாப்பிள்ளை.டெய்லி மழை ரசிக்க முடிந்தது வீட்டு வராண்டாவில் உக்காந்து . மரம் செடி கொடிகள்ளாம் அலம்பி விட்டதுபோல பளீர் பச்சையில் மின்னிக்கொண்டு இருந்தது. எக்க சக்க பூச்சி பொட்டுகள் நடமாட்டம் மிக அதிகம்..

வந்ததுக்கு கொஞ்சம் ஸ்வாஹிலியில்,( அதுதான் இங்குள்ளவர்கள் பேசும் பாஷை) ஏதானும் கொஞ்சம் வார்த்தைகள் தெரிஞ்சுக்கலாம்னு ட்ரை பண்ணினேன்.அதிலேந்து கொஞ்சம் சொல்லி இருக்கேன்.

JAMBO----- HELLO
HABARI YAKO?----- HOW ARE YOU?(SINGULAR)
HABARI ZENU?--------- HOW ARE YOU?(PLURAL)
NZURI-------------------   WELL
ASANTE---------------- THANK YOU.
KARIBU--------------- WEL COME
TAFADHALI---------- PLEASE
JINA LAKO NANI?-------------   WHAT IS YOUR NAME?
JINA LANGU NI...... -------------- MY NAME IS........
HAPANA-----------------   NO
NDIYO---------------- YES
KWA HERI-------------- GOOD BYE(SINGULAR)
KWA HERINI------------- GOOD BYE(PLURAL)

CHAKULA--------------FOOD
KIFUNGUA KINYWA--------- BREAK FAST
CHAKULA CHA MCHANA-------- LUNCH
CHAKULA CHA JIONI----------- DINNER
MAJI ------------------------------ WATER
WEITA----------------------------- WAITER

நன்றி- (கூகுல் இமேஜ்) (தொடரும்)

விருது 2

2012-02-11T21:48:00.003+05:30

இராஜ ராஜேஸ்வரி அவர்கள் எனக்கு இந்த விருது கொடுத்து பெருமைப்படுத்தி இருக்காங்க. நன்றி இராஜ ராஜேஸ்வரி.

இது கூட நமக்கு பிடித்த 7 விஷயங்கள் சொல்லனுமாம். நாமளும் இந்த விருதை 5 பேருடன் பகிர்ந்து கொள்ளனுமாம்.
பிடித்த 7 விஷயம் என்றால்
1 மழை பார்ப்பது,
2 புக் படிப்பது
3 பாட்டு கேட்பது
4பதிவு எழுதுவது.
5, நெட்டில் வலம் வருவது
6காலை இளம் வேளை வாக் செல்வது.
7   எல்லாரையும் சந்தோஷப்படுத்தி, நானும் சந்தோஷமா க இருப்பது.

“ லீப்ஸ்டர்” என்ற விருது ஜெர்மானிய நாட்டைசேர்ந்தது. சிறப்பாக வளர்ந்துவரும் வலைப்பதிவருக்கு கொடுக்கக்கூடிய விருது. இதன் அர்த்தம் “ ”மிகவும் பிடித்த” என்பதாகும். இந்த விருதைப்பெறுபவர் அத்தோடு நின்று விடாமல் அவருக்குப்பிடித்த வளர்ந்து வரும் ஐந்து பதிவர்களுக்கு அதை வழங்கி நட்பு சங்கிலியை தொடரவேண்டும். இது அதன் மரபு. அத்துடன் தங்களுக்குப்பிடித்த ஏழு விஷயங்களையும் குறிப்பிட வேண்டும்.

இந்த விருதை நான் வழங்க விரும்பும் ஐவர்

♔ℜøḉḱẑṩ ℜặjḝṩℌ♔         ராஜேஷ்

வாழ்வே பேரானந்தம்! ரசிகன்
supradeebam   ராதா கிருஷ்னன்

அமைதி அப்பா அமைதி அப்பா

என் பக்கம் அதிரா

( நன்றி-கூகுல் இமேஜ்)

விருது

2012-02-11T08:27:00.000+05:30

இந்த விருது அன்பு நண்பர் ரமணி சார் எனக்கு கொடுத்து என்னை பெருமைப்படுத்தி இருக்காங்க. நன்றி ரமணி சார்

இந்த விருது கீதா சாம்பசிவம் அவர்கள் எனக்கு கொடுத்து என்னை பெருமைப்படுத்தி இருக்காங்க. நன்றி கீதா

நாமும் இந்த விருதை ஐந்து பேருடன் பகிர்ந்து கொள்ளனுமாம்.
அனேகமா எல்லாருக்க்குமே எல்லாரும் கொடுத்துட்டாங்க,
பதிவுலகில் எல்லார்பக்கமும் நான் போய் படித்து ரசித்துவருகிரேன் குறிப்பா ஐவர்னா நினைவில் வரல்லியெ.

Dondus dos and donts
அந்நியன் 2
அம்பாளடியாள்
தமிழில் போட்டோசாப்

ஏமரா மன்னன்

இந்த ஐவருடன் இந்த விருதை பகிர்ந்து கொள்கிரேன்

கிலிபி 12 ( ஆப்ரிக்கா)

2012-02-10T07:49:00.000+05:30

அடுத்த சண்டே எங்க போலாம்னு யோசிச்சு ஒரு சினிமா தியேட்டர்ல போயி படம் பார்த்துட்டு வெளில சாப்பிட்டு வரலாம்னு கிளம்பினோம். மால் போய்

கொஞ்சம் பர்ச்சேசிங்க் முடித்து சினிமேக்ஸ் என்னும் த்யேட்டர் வளாகம் போனோம். மாடியில் ஹோட்டல் கீழே தியேட்டர். சண்டேமட்டும் லஞ்ச் உண்டாம் ஒரு ஹிந்தி படமும் போடுவார்களாம். முதலில் ஹோட்டல் போய் லஞ்ச் ஆர்டர் பண்ணினோம். பாத்ரூம் போய் கை கழுவ போனோம். ஒரு இடத்திலும் குழாயோ தண்ணீரோ இல்லாம எல்லாத்துக்குமே டிஷ்யூ பேப்பரை சுருட்டி சுரிட்டி வச்சிருக்கா. அதுமட்டும் நாட் ஓக்கே.தண்ணீரில் கை கழுவினாதானே நமக்கெல்லாம் திருப்தி முதலில் வெஜிடபுள் சூப் கொண்டு தந்தா. நான்லாம் சின்னவளா இருக்கும்போது எங்க கிராமத்ல எங்கம்மா

வெங்கலபானையில் சாதம் வடிப்பாங்க அப்ப வடி கஞ்சி எடுத்து அதி உப்பு மோர் போட்டு தருவாங்க. அதுபோல இந்தசூப் இருந்தது. கூடவே ரெண்டு பீஸ் கேரட், பீன்ஸ். பட்டாணி, குடைமிளகா சூப்பில் மிதந்து கொண்டிருந்தது அதுதான் வித்யாசம். அடுத்து நான்,கார்ன்மசாலா, ஆலு மசாலா க்ரீன் சலாட்தயிர் ஜீரா ரைஸ் ஆர்டர் பண்ணினோம். முதலில் ஒரு குட்டி இரும்பு கரி அடுப்பு போல டேபிள் நடுவில் கொண்டு வந்தான், நடுவில் கரிக்கு பதிலா ஒரு கேண்டில் எடிந்து கொண்டிருந்தது.. அதன்மேல் சின்னதாகா குட்டி பித்தளை

செப்பு பாத்திரங்களில் நாங்க ஆர்டர் பண்ணின ஐட்டங்கள் ஒன்னொன்னா கொண்டுவைத்தார்கள் ஒன்னொன்னுக்கும் தனி தனி இரும்பு அடுப்பு . சாப்பிட பீங்கான் ப்ளேட் போர்க், ஸ்பூன் கத்தி எல்லாம் அழகா அடுக்கி வச்சா. அந்தகரி அடுப்பு பார்த்ததும் எனக்கு என் மலரும் நினைவுகள் எல்லாம் நினைவுக்கு வந்தது. 1960- ல் கல்யாணமாகி பூன வந்த சமயம் இதுபோல பெரிய இரும்புஅடுப்பு கரி போட்டு பத்தவச்சு சமையல் செய்யனும் 4 அடுப்பு இருக்கும் வெங்கல பானையில் சாதம் கொதிக்க ஒன்னு குழம்பு கொதிக்க ஒன்னு பொரியல் வதக்க ஒன்னு பத்தில்லாம பால் காய்ச்ச காபி போட ஒன்னுன்னு 4- அடுப்புகள் வீசிண்டே இருக்கனும் அதில் சமையலறை பூராவும் சாம்பல் பறக்கும். எங்க உக்காந்து என்னல்லாம் ஞாபகங்கள் வருது. மனசே ரிலாக்ஸ்.

சாப்பாடு நல்ல டேஸ்டாவே இருந்தது. ஸ்பூனால சாப்பிட்டதால கைகழுவ தண்ணி தேடவேண்டாம். கீழே தியேட்டர் போனோம். ரங்க்தே பசந்தின்னு ஒரு ஹிந்தி படம் போட்டிருந்தா. கௌண்டர் பக்கம் கூட்டமே இல்லே கம்ப்யூட்டரில் எவ்வளவு சீட் காலி இருகுன்னு காட்ரா உங்களுக்கு எந்த சீட் வேனுனு கேட்டு டிக்கட் தரா. உள்ளே 20, 30 -பேர்தான் இருந்தா. படம் நல்ல படம் தான் பாட்டுமட்டு டிஜிடல் சௌண்டில் அலருது பேசும்போது சௌண்டே இல்லே. சரியா ரசிக்க முடியல்லே. இந்தப்படத்தில் டயலாக் தான் மெயின். படம் முடிந்து வெளியே வந்து காபி. ஆப்ரிக்கா காபிக்கு ரொம்ப ஃபேமஸ் போல இருக்கு வித, விதமாக காபி பொடிகள் கிடைக்கிறது. சிக்கரி கலந்து சிக்கரி கலக்காமன்னு விதவிதமா கிடைக்கரது காபி பிரியர்களுக்கு கொண்டாட்டம்தான். வீடு வந்ததும் பக்கத்து வீட்டு சர்தார்ஜி வீட்டு பெண்குழந்தைக்கு 3- வதுபர்த்டே இருக்கு. பார்ட்டி வச்சிருக்கோம் வாங்கன்னு கூப்பிட்ட. ஃப்ரெஷ் பண்ணிண்டு அங்க போனோம் அவர்களுக்கு வீடு கொஞ்சம் சின்னதுதான். . மால்போயிருந்தப்போ அந்தக்குழந்தைக்கு ஒரு ஃப்ராக் வாங்கிவந்திருந்தோம்.அதை பிரசண்ட் பண்ணினோம். அக்கம் பக்கம் வீட்டுக்காரார்களுக்கு இதுபோல நண்பர்கள் வீடு போவது தான் ஒரே பொழுது

போக்கு. தவராமல் எல்லாரும் கல்ந்துக்கறா. பாட்டு பேச்சு அரட்டை சிரிப்புன்னு அமர்க்களமான கொண்டாட்டம். அங்க இவா இருக்க்ம் கிலிபி ஏரியாவில் ஹோட்டல்லாம் கிடையாது எந்த ஃபங்க்‌ஷன் வீட்ல கொண்டாடினாலும் எல்லா ஐட்டங்களும் வீட்லயேதான் ரெடி பண்ணனும் பக்கத்து வீட்டு பெண்களும் ஒருவருக்கொருவர் போய் ஹெல்ப் பண்ணிக்கராங்க.அது நல்லா இருக்கு. 8- மணிக்கு கேக் வெட்டி டின்னர் சர்வ் பண்ணினா.கேரட் அல்வா, தால் மக்கானி, துதி கோப்தா, பன்னீர்க்ரேவி,ப்ரோட்டீன் பாஜி ஜீரா ரைஸ், பூல்கா பரோட்டா எண்ணை போட்டுதயிர் ஊறுகான்னு அமர்க்களமா ஏற்பாடு செய்திருந்தா. எல்லாரும் திருப்தியா சாப்பிட்டார்கள்.சங்கோஜமே படாமல் தேவையானதை கேட்டு வாங்கி சாப்பிடராங்க.அக்கம் பக்கம் இருப்பவர்களே கொஞ்சம் பேர்தான். அவர்களுக்குள் நல்ல ஒரு அண்டர் ஸ்டாண்டிங்க், ஃப்ரெண்ட்ஷிப் இருக்கு. அது பாக்கவே நல்லா இருக்கு. அது முடிந்து வீடு 10- மணி. இன்னிக்கும் காலேலேந்து அலைச்சல் நிறைய ஆச்சு. நேரா பெட் ரூம்தான்.

நன்றி- ( கூகுல் இமேஜ்) (தொடரும்)

கிலிபி 11( ஆப்ரிக்கா.)

2012-02-08T07:51:00.001+05:30

ப்ரேக் ஃபாஸ்ட் சாப்பிட்டு நாங்க, பக்கத்துவீட்டு மலயாளி ஃபேமிலி கூட்டிண்டு காலை 10- மணிக்கு கிளம்பினோம்.இங்க எப்போ வெளில கிளம்பினாலும் எல்லோரின் பாஸ்போர்ட் காப்பி, ஐடி காப்பி, ஒர்க் பர்மிட் காப்பி எல்லாம் எப்பவும் மறக்காம எடுத்துக்கணும் எவன் எப்போ செக் பண்ணுவான்னே தெரியாது. கோபில் என்னும் இடத்தில் போய் டீசெல் போட்டுண்டு ஆளுக்கொரு இள் நீர் குடித்து வழுக்கையுடன் தேங்காயை தூக்கிப்போட்டுட்டு போனோம். வழுக்கையெல்லாம் தூக்கிப்போட மனசே வல்லே. போகும் வழியில் ஒரு கோவில் இருந்தது. அந்தக்கோவிலில் எந்தபாகுபாடும் இன்றி

சிவன் விஷ்ணு, ப்ரும்மா, பிள்ளையார் முருகன் ஐயப்பா என்று எல்லா சாமிகளும் இருந்தா அன்று சிவராத்திரியா இருந்தது.அங்கிருப்பவர்கள் பால் பாக்கெட் வாங்கிவந்து சிவ லிங்கத்துக்கு அபிஷேகம் பண்ணிண்டே இருந்தா. நாங்களும் பால் அபிஷேகம் பண்ணிட்டு பிரசாதம்லாம வாங்கிண்டுவெளில வந்தோம் கோவில் நல்லா க்ளீனா பராமறிக்கறா.சுத்தமா இருக்கு.சிவராத்திரி என்று கொஞ்சம் கூட்டம் இருக்கு. அங்கேந்து லிகோனி நக்குமேட் போய் கொஞ்சம் பழங்கள் பிஸ்கெட்ஸ் வாங்கிண்டு கிளம்பினோம்.மும்பாசா ஈஸ்ட்லேந்து வெஸ்ட் போகணும். அதுக்கு நடுவில் கடல் தண்ணி பெரிய ஏரி மாதிரி ஓடிண்டு இருந்தது. அதைக்கடக்க ஃபெர்ரி போட்ன்னு ஒன்னு இருக்கு.

ரொம்ப பெரிய போட், எல்லாரின் வண்டிகள், நடந்து வருபவர்கள் என்று தனித்தனி இடம் இருக்கு. எங்க காரு போட்டினுள் போச்சு. ஆள் சேரும்வரை காத்திருந்து கூட்டம் சேர்ந்ததும் போட் கிளப்பறா.வாகனங்களுக்கு மட்டும் காசு வசூல் பண்ரா. நடந்து வருகிரவர்களிடம் காசு வசூலிப்பதில்லை.அவ்வளவு வாகனக்கள் ஏற்றிப்போகும் அளவுக்கு ப்ரும்மாண்ட போட். அது அசைந்து, அசைந்து செல்வதே பாக்க நன்னா இருந்தது.அந்தப்பயணம் டிபரண்ட் எக்ஸ்பீரியன்சா இருந்தது.

10- நிமிஷத்துக்குள்ள மறுபக்கம் வந்துட்டோம். கார் இப்போ புழுதி ரோட்டில் பயணம். மாப்பிள்ளைதான் ட்ரைவ் பண்ணினார். தமிழ் பாட்டும் சி. டி.யில் கேட்டுண்டே கார் பயணம் சுகம்தான்.சண்டே வேலைக்காரா எல்லாரும் லீவு எடுத்துக்குவா.ஆப்ரிக்க ஜனங்கள் வேகமா, வேகமா நடந்து அன்றாட வேலைகளுக்கு சென்று கொண்டிருந்தார்கள்.ரோடெல்லாம் கப்பி ரோடாத்தான் இருக்கு ஆனா ரெண்டு புறமும் செழிப்பான பச்சை பசேல் என்று மரங்கள் அணி வகுப்பு போல இருக்கு.ப்ளாட்பாம் கைவண்டி கடைகளும் ஆங்காங்கே தென்படரது.பக்கம் பக்கமா ப்ளாஸ்டிக் குப்பைகள் பறக்குது ஆட்களைப்பார்க்கும்போதுதான் இது ஆப்ரிக்கான்னே நினைக்க வேண்டி இருக்கு.இவ்வளவு செழிப்பன பூமியாக இருக்கும்போது அதை நல்லா யூஸ்பண்ணிண்டா வியாபாரம் நல்லா செழிப்பா வளரும்.திவி ஏரியாவுக்குள் போனோம். பெரிய பீச் ரிசார்ட்.பறந்து விரிந்த ஏரியா. மாப்பிள்ளையின் ஃப்ரெண்ட் ஒருவர் அங்கு வேலை செய்து கொண்டிருந்தார். ஏற்கனவே நாங்கள் வரும் விபரம் சொல்லி இருந்ததால் வாசலிலேயே காத்துக்கொண்டிருந்தார். சிரித்தமுகத்துடன் வரவேற்பு. அவர் இங்கு வேலை செய்வதால் அவருக்கு இங்கு காட்டேஜ் ஒதுக்கி இருந்தார்கள் முதலில் அங்கு போனோம்.போகும்வழி செமை அசத்த்ல் ரகம் வழு வழு சிமெண்ட் தரை,

மேல்கூரை எல்லாம் ஓலை, மூங்கில் தேங்கா நாரில் கட்டி டெகொரேட் செய்திருந்தார்கள். லைட்டுக்கு ஷேட் கூட மூங்கில் தொப்பிதான் நடு நடுவில் நம்ம மூதாதையர்கூட்டம் எக்க சக்கம்.(குரங்குகள்தான்) பயமே இல்லாம ஓடிப்பிடிச்சு விளையாடிண்டு இருக்கு.அவர்கள் வீடும் ரெண்டு பெட் ரூமுடன் வசதியா இருக்கு. அங்கியும் இள்னீர் உபசாரம். இங்கெல்லாம் யார் வீட்டுக்குப்போனாலும் காபி க்கு பதில் இள் நீர் உபசாரம்தான் அது நல்லாவும் இருக்கு.

அப்பவே2- மணி ஆச்சு. பழங்கள் பிஸ்கெட் அவாகிட்ட கொடுத்துட்டு சாப்பிட கிளம்பினோம். அவர் அந்த ரிசார்ட்ல வேலை செய்வதால் வீட்டில் சமையல் செய்வதே இல்லியாம் யாரு வந்தாலும் நேரா ஹோட்டல்தான். எங்க்ளையும் கூட்டிண்டு போனா அவா வீட்டு வாசலில் ஹோட்டல். ப்ஃபே டைப் லஞ்ச். யாருக்கு எதுவேணுமோ எடுத்துக்கோங்கன்னு உபசாரம். சுத்திவர மூங்கில் சேர்கள் அதில் பூராவும் ஃபாரினர்ஸ் தான் நிறைய இருந்தார்கள்.

பரிமாறுபவகள் ஆப்ரிக்கர்கள் . முதலில் சூப் எடுத்துண்டுவந்து சேரில் உக்காந்தோம் பக்கத்து சீட்டில் ஒரு குரங்கு ஜம்னு உக்காந்து முறைச்சு பாக்குது.ஃப்ரெண்ட் சொன்னார் பயப்படாதீங்க இள்னீர்வழுக்கையை அதன்கையில் கொடுத்தால் வாங்கினு சமத்தா ஓடிடும் என்றார். அதுபோலவே போயிடுத்து. வெள்ளகார சின்ன பெண்குழந்தைகள் அங்கிருக்கும் ஆப்ரிக்கர்களின் ஹேர்ஸ்டைல்போல எங்களுக்கும் பின்னிவிடுங்கன்னு சொல்லி வரிசையா உக்காந்து குடி குட்டியாபின்னல் போட்டு மகிழ்ந்தார்கள். சாப்பாடு ஒரு புறம் பூரா வெஜ் ஐட்டம், மறுபுறமாக நான் வெஜ் ஐட்டம்னு எல்லாமே மூக்கைத்துளக்கும் (நறு மணத்துடன்) வரிசைகட்டி டிஸ்ப்ளே பண்ணி இருந்தா . எந்த ஐட்டம் எடுத்தாலும் வாலும் தோலுமா தொங்கினு இருக்கு. எதை எடுப்பதுன்னே புரியல்லே. ஒரு சீட்டில் பதார்த்தங்களின் பெய்ரும் எழுதி வச்சிருந்தா. நாங்க ஜீரா ரைஸ், டால் ஃப்ரை பன் எடுத்துண்டோம் ஒரு பெரிய க்ளாஸ் நிறைய லஸ்ஸியும் எடுத்துண்டோம். கல கல் பேச்சுடன் லஞ்ச்.. மாப்பிளைக்கு தெரிந்தவர்கள் நிறையபேர் வந்து ஹாய் சொன்னார்கள். சாப்பிட்டு பக்கத்திலேயே இருந்த பீச் போனோம். வெள்ளை வெளேர் மணல் பறப்புடன் ஆரவார அலைகளுடன் கடல் அழகு.

நாங்களும் ஓலைக்கூரைக்கு கீழே நிழல்இடமாகப் பார்த்துமூங்கில் சேர்கள் போட்டுண்டு உக்கந்து பேசிண்டு இருந்தோம். நானும் சுத்திவர வேடிக்கை பாக்க ஆரம்பிச்சேன். நிறையா வெள்ளைக்காரா அந்த வெய்யில் நேரத்திலும் உடம்பில் ஒரு குட்டியூண்டு துணி போட்டுண்டு எண்ணை தடவிண்டு மணலில் ஒரு டவல் விரிச்சு படுத்து சன் பாத் எடுத்துண்டு இருந்தா. சாப்பாடு, குடி எண்ணை மஸாஜ் கடல் குளியல் சன் பாத் என்று இயற்கை சூழலை அவா இஷ்டப்பட்டபடி என் ஜாய் பண்ணிண்டு இருந்தா இண்டியா காரா போல மா நிற மா மாறணும்னு இவ்வளவு கஷ்ட்டப்படறா.தேங்கா மரங்கள் எல்லாமே போன்சாய் அள்வில் குட்டையாக வே இருந்தது. கைக்கு எட்டு ம்உயரத்தில் இள்னீர்காய்கள் குலை குலையா காய்ச்சு தொங்கிண்டு இருந்தது.

3டு 5 மணிவரை பீச் அரட்டை, ரசனை.காபி கொண்டு தந்தா. ரெண்டுமணி நேரம் கடற்கரையில் உக்காந்ததுக்கே உடம்பெல்லாம் கொச, கொசன்னு உப்புதண்ணியின் பிசு பிசுப்பு இவாள்ளாம் நாள் பூரா எப்படி இங்க்யே இருக்கான்னு நினைச்சோம்.ரிசார்ட் பூரா சுற்றிப்பார்த்தோம். அமர்க்கள்மா இருந்தது. 6 மணிக்கு கிளம்ப மனமில்லாமல் கிளம்பினோம். திரும்ப வரும்போது இருட்டிடுத்து. பெர்ரி போட் பயணம் செய்து ஈஸ்ட் மும்பாசா வந்து கிலிபி பயணம். வண்டியில் பாட்டு. மாப்பிள்ளைக்கு தான் ட்ரைவ் பண்ணினதில் ரொம்ப டயர்டா ஆகியிருக்கும் ஸ்லைட் டோர்கதவுதான் நாங்கள்ளாம் ஜலியா பின்னால உக்காந்து அரட்டை அடிச்சுண்டே வந்தோம். வீடு வர 9- மணி ஆச்சு. அப்பாடான்னுதான் இருந்தது ஆனா நல்ல ஒரு எக்ஸ்பீரியன்ஸ் கிடைத்தது.

( நன்றி- கூகுல் இமேஜ்) (தொடரும்)

கில்பி 10 (ஆப்ரிக்கா)

2012-02-06T11:24:00.000+05:30

கோபில்’னு ஒரு இடம் அங்கே காருக்கு பெட்ரோல் ரொப்பிண்டு கிளம்பினோம். கிலிபி டு மும்பாசா கிட்டத்தட்ட 50, 60 கிலோ மீட்டர் இருக்கும். போகவே 2- மணி நேரம் ஆகும். மாசம் ஒருமுறை இங்க போயித்தான் வீட்டுக்குத்தேவையான சாமான்கள் காய்கள், பழங்கள் வாங்கி வரனும்.. வழியில் இண்டியன் ஸ்பைசைஸ் என்னும் கடையில் நம்ம ஊர்லேந்து வந்திருக்கும் சாமான்கள் வாங்கினோம். புளி, பருப்பு, அரிசி, எண்ணைகள்

.இந்தக்கடையில் 3- மாசத்துக்கு ஒரு முறைதான் இண்டியாலேந்து நம்ம சாமான்கள் வரும். இ ந்த ஊரில் கிடைக்கும் பருப்புகளில் என்னமோ எண்ணை தடவி பாக்கெட் போட்டு டிபர்ட்மெண்ட் ஸ்டோர்களில் வச்சிருப்பா. வேகவே வேகாது. அதனால நம்ம ஊரு சாமான் கள் வேனும் என்றால் இந்த இண்டியன் ஸ்பைசஸ் கடையில் தான் வேங்கணும்.

அங்கேந்து கிளம்பினோம். வழியில் நிறைய குட்டி குட்டி ஊர்கள்.குருவிட்டு, கி கம்பாலா,பம்பூரி, னியாலி, மட்வாப்பா. என்ரெல்லாம் வாயில் நுழையாதபெயர்களில் இருந்தது. வெளியில் வந்து ஆளூக்கொரு இள நீர் குடித்தோம் இந்த ஊரில் யாருமே வழுக்கை சாப்பிட மாட்டேங்கரா அப்படியே தூரப்போட்டுடரா. வண்டியிலும் ஃபுல் சவுண்டில் பாட்டுகேட்டுண்டே எவ்வளவு தூரம் பயணம் செய்தாலும் போயிண்டே இருக்கலாம் போலதான் இருக்கு. புது இடம் புது மாதிரி மனிதர்கள் என்று வித்யாச அனுபவங்கள். இதுபோல வித்யாச அனுபவங்களுக்காகத்தானே பயணம் போவதே.
முதலில் ’னியாலி நக்குமட்’னு ஒரு மால் போனோம். அங்கே கொஞ்சம்

சாமான் வாங்கினோம். மாப்பிள்ளைக்கும் ஆபீசுக்கு தேவையான சாமான்கள் கொஞ்சம் வாங்க வேண்டி இருந்தது எல்லாம் வாங்கிண்டு

அங்கேந்து பெரிய டிபார்ட்மெண்டல் ஸ்டோர் இருக்கும் இடம் போனோம். அதுபேரு ’லிகோனி நகுமட்’ன்னு சொல்ரா. ப்ரொவிஷன் சாமான், காய்கள்

பழங்கள் எல்லாம் வாங்கினோம். மால்னு சொல்ரா. ஆனா ஒர்ரளவுதான் பெரிசா இருக்கு. இதைவிட மும்பை மால்கள் இன்னும் பெரிசு, வசதிகளும் நல்ல இருக்கும். இந்த நகுமட் (Nakumat) சூப்பர்/மெகா மார்ட் க்கு சொந்தக்காரார்கள் கென்யாவில் 3 சந்ததியாய் வாழும் குஜராத்திகள். கென்யா முழுவதும் கிட்டதட்ட 20 இடங்களில் மால் நடத்துகிரார்கள். இதில் 7 இடங்களில் 24 மணி நேரமும் மால் கள் திறந்திருக்கும். இதெல்லாம் விட இன்னொரு விஷயம். இதை நிர்வகிக்கும் ஆள் ஒரு தமிழர். ஆமாம் இந்த கம்பெனியின் ஜெனரல் மேனேஜர் ஒரு தமிழர். மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது அல்லவா!.

சாமான்லாம் வாங்கிண்டு ஒரு குருத்வாரா போனோம் அங்கு மாப்பிள்ளையின் ஒரு ஃப்ரெண்ட் இருந்தார் அவரைப்பார்த்துவிட்டு கொஞ்ச நேரம் வெளியில் உக்காந்தோம். மும்பை மாதிரி குருத்வாரா வாசலில் நிறைய புறாகூட்டங்கள் தானியங்களை கொத்தி தின்று கொண்டிருந்தது. கொஞ்ச

நேரம் அதை வேடிக்கை பார்த்துவிட்டு, கிளம்பினோம்.வழியில் நிரைய குஜராத்திகள், பஞ்சாபிகள் நடத்தும் ரெஸ்டாரெண்டுகள் இருந்தது.கடை பெயர்கள் எல்லாம் பார்த்ததுமே அடக்க முடியாமல் சிரிப்பு வந்தது. KUSU, KISUMU, PAAMALULU இன்னும் இப்படி சிரிப்பான பெயர்களில் கடைகள், ரெஸ்டாரெண்ட்கள். அங்கேந்து ஒரு காபி ஷாப் போனோம் கீழேரெஸ்டாரென்ட் காபி டீ,கேக், ஸ்னாக்ஸ், ஐஸ்க்ரீம் என்று பேக்கரி ஐட்டம் எல்லாம் இருந்தது. மாடியில் ஹோட்டல் தியேட்டர்,

கம்ப்யூட்டர்கேம்ஸ்,கிட்ஸ் கார்னர் என்று ஏகப்பட்ட பொழுதுபோக்கு அம்சங்கள் நிறைந்து இருந்தது. நாங்கள் வெஜிடபுள் பை, காபுசீனோ காபி சாப்பிட்டோம் காப்பிக்கொட்டை வறுத்து ஃப்ரெஷாக டிகாஷன் போட்டு நுரைக்க, நுரைக்க காபி போட்டுத்தரா. நல்ல டேஸ்ட். அளவுதான் ரொம்ப அதிகம். ஒரு காபி வாங்கினா 3 பேரு குடிக்கமுடியும். ஆனா பொண்ணும் மாப்பிள்ளையும் டீ பாட் வாங்கிண்டா, நான் மட்டும் காபி. இந்த இடத்தின் சொந்தகாரரும் ஒரு இந்தியரே. இதில் உள்ள தியேட்டரில் தான் ஹிந்தி சினிமா காட்டுவார்கள். மும்பையில் எப்பொழுது ரிலீசாகிறதோ அதே தினம் இங்கேயும் ரிலீசாகும். இங்க உள்ள ரெஸ்டாரெண்ட் ஒரு இந்தியன் ரெஸ்டாரெண்ட், பெயர் பாலிவுட் ட்ரீம்ஸ். அதெல்லாம் முடிந்து வீடுவரவே இரவு 11-மணி ஆச்சு. வாச்மேன் எல்லா சாமான்களையும் வீட்டுக்குள் கொண்டுவைத்தான்.

( நன்றி- கூள் இமேஜ்) (தொடரும்)

கிலிபி 9(ஆப்ரிக்கா)

2012-02-03T08:44:00.000+05:30

மறு நாள் இன்னொரு பீச் போனோம். கிலிபி பீச் பேரு வீட்லேந்து சுமாரா கொஞ்ச தூரம் இருந்தது. போகும் வழி பூராவும் ரெண்டு புறமும் தென்னை,மாமரம், ஃபேஷன் ஃப்ரூட் மரம் என்று செழுமையாக இருந்தது. ரெண்டு புறமும் மரங்கள்தான் நடுவில் கப்பி ரோடு. கடைகளோ வேறு ஏதுமோ இல்லே. நான் வழக்கம்போல முன் சீட்ல உக்காந்து வெளில வேடிக்கை

பாத்துண்டே போனேன். அங்கே நடமாடும் ஜனங்க்களைப்பார்க்கும் போது தான் ஆப்ரிக்காவுல இருக்கோம்னே நினைவுக்கு வருது சின்ன சின்ன ஊர்கள் வந்து போகுது. வட்டாமு ந்னு ஒரு இடம் மாப்பிள்ளை கூட்டிப்போனார். அங்க என்ன இருக்குன்னு கேட்டேன்.முதலைப்பண்ணை, பாம்பு பண்ணை இருக்கு சுத்தி பாத்துட்டு வரலாம் அப்புரமா பீச் போலாம்னு சொன்னார். என் பெண்ணுக்கு இதுபோல பாம்பு முதலைலாம் பாக்க அருவெருப்பா இருக்கும் ஆனா மாப்பிள்ளை அந்த இடங்களை மிகவும் ரசித்துப்பார்ப்பார். அதை

அப்புரமா பாத்துக்கலாம்னு நேரா பீச் போனோம்.இது கொஞ்சம் பெரிய பீச் நிறைய பீச் ரிசார்ஸ்ட். அதில் ஃபாரினர்ஸ் கூட்டம். . ரிசார்ட்குள்ளயே பலவித விளையாட்டுக்களுக்கு இடம் ஒதுக்கி இருந்தார்கள். பேட் மிண்டன், டேபில் டென்னிஸ் என்று நிறய பேரு விளையாடிண்டு இருந்தா. நாங்க ரிசார்ட் தாண்டி கடற்கரை பக்கம் போனோம். அங்கேயும் மூங்கில் கூரைபோட்டு உள்புறம் வைக்கோலினால் உள் அலங்காரம் லாம் பண்ணி இயற்கையான் சூழல் பண்ணி யிருந்தா. இங்க கடல் நல்ல பெரிய பரப்பளவில் அலையடித்துக்கொண்டிருந்தது. கடல்,மழை, யானை இதெல்லாம் எப்ப பாத்தாலும் எவ்வளவு நேரம் பார்த்தாலும் அலுக்காத விஷயங்கள் இல்லியா.

சார்ட்டர்ட் ஃப்ளைட், ப்ரைவேட் ஃபளைட்ட்டில் நேராக பீச்சிலேயே வந்து இறங்குகிரார்கள்.பாரினர்ஸ். இயற்கையான சூழலில் இருந்து தங்களை ஃப்ரெஷ் பண்ணிண்டு திரும்ப போயிடறா. வருஷம் பூராவும் ஃபாரினர்ஸ் வருகை இருந்துண்டே இருக்குமாம். நல்ல வரும்படிதான்.பீச்பக்கமாக ஒரு குட்டி ஏர்போர்டே இருக்கு அங்குவந்து இறங்குகிரார்கள்.கடல் கரையிலும் ரிலாக்சா உக்கார மூங்கில் சேர் கட்டில் எல்லாமே இருக்கு. நல்ல பெரிய அலைகளும் வெள்ளை வெளேர் மண்ணலும் இருக்கு.கால் நனைக்க போயி ஒருமணி நேரம் அலையில் நின்னாலும் திரும்ப வரவே மனசு வல்லே.அங்கே ஃப்ரெஷா ஃபேஷன் ஃப்ரூட் ஜூஸ் கொடுக்கறா.இந்த ஃப்ரூட் இங்க மட்டும்தான் கிடைக்கும்னு சொல்ரா. மேல் தோடு அக்ரோட்போல இருக்கு.உள்ளே தக்காளி விதைபோல கொழ, கொழன்னு இருந்தது. பேரே

புதுசா இருந்தது.பச்சைக்கலரில் இருந்தது.எப்படித்தான் இருக்குன்னு டேஸ்ட் பண்ணிப்பாரு நன்னா இருக்கும்னு பொண்ணு சொன்னா. ஓரளவு நல்லா இருந்தது. 8- மணி நல்லாவே இருட்டாயிடுத்து. வீடு கிளம்பினோம். இரவு 50- வருடம் முன்பு வந்த சம்பூர்ண ராமாயணம் பார்த்தோம். சி. டி தான்.பழைய படம்னா பொண்ணு வர மாட்டா. நாங்க இருவரும் பாத்தோம்.

என்னை தினசரி வெளியில் சுத்திப்பாக்க்க கூட்டிண்டு போகணும்னு அசைப்படரார் மாப்பிள்ளை. ஆனா ஆபீசுக்கு லீவு போட முடியாதே. லீவு நாட்களில் ஒவ்வொரு நாள் ஒரு இடம் போலாம்னு சொல்லி இருக்கார். என்னை ஒரு வேலையும் செய்ய விட மாட்டரா பொண்ணு. வேளா வேளைக்கு ருசி ருசியா சமைச்சுப்போட்டுடரா. நான் நாள் பூரா என்னதான் செய்ய. கொண்டு போன தமிழ் புக் சீக்கிரம் தீர்ந்து போயிடக்கூடாதேன்னு டெய்லி 20- பக்கம்தான் படிப்பே. புக்படிக்கவும் ரேஷன். காலை 11- மணிக்கு ஒரு சூப், இல்லைனா ரசம் ,இல்லைனா இளனீர் தருவா. வீட்டைச்சுத்தி 25- தென்னைமரம் இருக்கே. தினசரியுமே இளனீர் குடிக்கலாம்னு வாச்மேனிடம் கோகனட் பறிச்சு தரச்சொன்னா.10- இளனீர் பறிச்சான். நாங்க உறிக்க கஷ்ட்டப்படுவோமேன்னு உறிச்சு உடைத்து இளனீர்பூராவும் கீழே கொட்டிட்டு வெரும் தேங்காமட்டும் கொண்டு தந்தான். அவனுக்குத்தெரியல்லே இளனீர் நாங்ககுடிக்ககேட்டோம்னு. எனக்கும் என் பெண்ணுக்கும் ஒரே சிரிப்பு நல்ல

சமத்ததான் போ . இள நீர் எல்லாம் இப்படி குப்பைல கொட்டிட்டானே. நாமதான் அவனுக்கு சொல்லி இருக்கனும். என்று நினைச்சோம். வேலைக்காரி வரும்போது கொஞ்சம் காய் வாங்கி வரச்சொல்லி இருந்தா பொண்ணு. 30- வெண்டைக்காய் பிஞ்சு, பிஞ்சா நல்லா இருந்தது.30- ரூபா நம்ம இண்டியன் ரூபா அளவுக்கு. ஆச்சுன்னா. அங்கே ஷில்லிங்க்னு சொல்ரா.அப்பாடா 30- வெண்டைக்கா 30- ரூபாயா உடம்புக்காகுமான்னு நினைச்சேன். எல்லாமே விலை அதிகமா இருக்கு. நம்ம அரிசி பருப்பு புளி தேங்கா எண்ணை நல்லெண்ணை ஹார்லிக்ஸ் இதுபோல எதுவுமே கிலிபில கிடைக்காது. கிலிபி ரொம்பவே சின்ன ஊருதான், பேக்டரி, அதில் வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு 12, குடியிருப்பு வீடுகள்.அவ்வளவுதான் எது சாமான் வாங்கணும்னாலும் மும்பாசா போகனும்

மும்பாசா கிலிபிலேந்து 50, இல்லைனா 60- கிலோ மீட்டரில் இருக்கு காரில் போக 2-மணி நேரம் ஆகும் மாசம் ஒருமுறை அங்கபோயிதான் ப்ரொவிஷன் காய்கள் பழங்கல் எல்லாம் வாங்கி வரா. நினைச்சோடனே நினைச்ச சாமான் கிடைக்காது. ப்ரிட்ஜ் ல வாங்கி எல்லாம் ஸ்டோர்பண்ணி வச்சுக்கரா.மும்பாசா ஓரளவு பெரிய சிட்டி. சௌத் இண்டியன் ஸ்பைசஸ்னு ஒருகடை இருக்கு 3மாசம் ஒருமுறை இண்டியாலேந்து நம்ம சாமான்கள் அங்க வரும் போன் பண்ணி கேட்டுட்டு போகனும்.இங்க இந்த சண்டேபோலாம்னு ப்ளான் பண்ணி இருந்தா.காலை எலினா வந்து வேலை முடிச்சு போன பிறகு சாப்பிட்டு கிளம்பினோம். வண்டிலயும் தமிழ் பாட்டு சி.டி வச்சிருதா. அதுல பாட்டு கேட்டுண்டே லாங்க் ட்ரைவ்.இருபுறமும் முந்திரி மா,தென்னை தோப்புகள் அது தவிர சைசல்னுஒருமரம் மூங்கில்போல இருக்கு .வழில நிறைய குட்டி குட்டி ஊர்கள் வந்து போயிண்டு இருக்கு..

( நன்றி-கூகுல் இமேஜ்) (தொடரும்)

கிலிபி 8(ஆப்ரிக்கா)

2012-01-18T07:20:00.001+05:30

இன்ன்னிக்கு, பதிவும் படங்களும் கொஞ்சம் நிரையா போட்டிருக்கேன். ஒரு பத்து நாட்களுக்கு வெளியூர் பயணம் போரேன். ஸோ ஆப்ரிக்க பயணத்துக்கு 10- நாட்கள் லீவு விடரேன். பிப்ரவரி 2-ம் தேதி மறுபடியும் பயணம் கண்டின்யூ பன்ரேன். மறக்காம எல்லாரும் வந்து ஜாயின் பண்ணிக்குங்க.

5- நிமிஷ ட்ரைவிங்க்லயே ஆபீஸ் வந்தது. மெயின் முந்திரிபருப்பு ஏற்றுமதி செய்து வருகிரார்கள்.. மாப்பிள்ளை அங்கே ஜெனரல்மேனேஜராக இருந்தார். அவரின் பி.ஏ. ஒருமலையாளிப்பையன். இன்னொருவர் ஒரு சர்தார்ஜி. இவா மூவர்மட்டுமே இண்டியன்ஸ். பாக்கி ஒர்க்கர்ஸ், போர்மென்,சூப்பர்வைசர்ஸ் செக்யூரிட்டி எல்லாம் ஆப்ரிக்கர்கள்தான். முந்திரி விளைச்சல் அமோகமா இருக்கு அதைக்கொண்டுவந்து சுத்தம் செய்து தோல் நீக்கி பெரிய பெரிய பாய்லர்மாதிரி கண்டெய்னர்களில் பொன்கலரில் ஃப்ரை பண்ணி அரைக்கிலோ, ஒருகிலோ பாக்கெட்டுகள் பண்ணி பேக் பண்ணி வெளி நாடுகளுக்கு அனுப்புகிரார்கள். ஒவ்வொருபகுதியாக சுற்றிப்பார்த்தோம். நாம சாப்பிடும் ரோஸ்டெட் கேஷு நட் படிப்படியா எப்படி தயாராகிரதுன்னு படிப்படியாக பார்த்தோம்.

”நாமெக்கெல்லாம் முந்திரி சாப்பிடத்தான் தெரியும். அது எப்படி தயார்செய்கிறார்கள் என்று பார்க்க பிரமிப்பாக இருந்தது. எனக்கு தெரிந்ததை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிரேன்..... முந்திரி கொட்டைக்குள் இருக்கிறது. அதை முதலில் பெரிய ஆள் உயரம் உள்ள குக்கரில் வேகவைக்கிறார்கள். வேகவைத்தபின் அதை ஒரு நாள் முழுதும் காய வைக்கிறார்கள். அடுத்த நாள் அதை கேஷு கட்டிங் மெஷினில் ஒவ்வொன்றாக கட் பண்ணி தோடு வேறு முந்திரி வேறாக பிரிக்கிறார்கள். முந்திரியை பெரிய பெரிய Plastic Container களில் மூடி வைக்கிறர்கள். இப்பொழுது முந்திரி ஒரு brown color தோலுடன் இருக்கும். மூன்றாவது நாள் இந்த முந்திரியை பெரிய ஹீட்டர்களுக்குள் வைத்து சுட வைத்து நீர்பதத்தை எடுக்கிறார்கள். அந்த ஹீட்டர்களுக்கு ‘போர்மா’ என்று பெயர்.

நான்காவது நாள் அந்த சுட வைத்த முந்திரியை தோல் வேறு வெள்ளை பருப்பு வேறாக பிரிக்கிறார்கள். அப்பொழுது 21 தரங்களாக பிரிக்கிறார்கள். முதல் தரத்தின் பெயர் W180. அது வெள்ளை பருப்பு, பெரிய ஸைஸ். 454 கிராமில் 180 பருப்பு இருக்கும். அப்புறம் W210, W240, W320, W450 என்று வருகிறது. நம்பர் கூட கூட சைஸ் குறையும். பிறகு ஸ்பிளிட்ஸ், பட்ஸ், LWP, SWP என்று நிறைய தரங்கள் வருகிறது.

ஐந்தாவது நாள் அதை பெரிய (22.68 KGS.) பாக்கெட்களில் வாக்குவம் பேக் செய்கிரார்கள். அதை பிறகு எக்ஸ்போர்ட் பண்ணுகிரார்கள்.

பிறகு மாப்பிளையின் கேபின் போனோம் கம்ப்யூட்டரிலேந்து சகல வசதிகளுடன் இருந்தது. பக்கத்தில் போர்ட் மீட்டிங்க் நடக்கும் விஸ்தாரமான ஹால். நிறைய குஷன் சேர்கள் நீள டேபிள் என்று அமர்க்கள்மாக இருந்தது. பூராவும் ஏ.சி. குளிரூட்டப்பட்டிருந்தது. பேக்டரி பகுதி பகுதியாக சுற்றிப்பார்த்துவிட்டு வெளியே சுற்றி உள்ள பெரிய பரப்பளவில் பரந்து விரிந்திருந்த இடங்களைப்பார்க்கப்போனோம். சுற்றிலும் பெரிய பெரிய மரங்களின் அணிவகுப்பு முந்திரிதோப்புக்கு தனி இடம் அது தவிர, மாமரம், அதுபூராவும் இலைகளே தெரியாத அளவுக்கு மாம்பழங்கள் . நான் போனது ஜனவரி மாதம்.. அந்த நேரம் பழுத்தமாம்பழங்கள் பார்ப்பது ஆச்சரியமா இருந்தது.பாதி சிகப்பு கலரும், பாதி பச்சைக்கலரிலுமாக இருந்தது ஆப்பிள் மேங்கோன்னு சொல்றாங்க . வருஷம் பூரா மாம்பழங்கள் கிடைக்குமாம். வேப்ப மரம், புளியமரம் பலா மரம் என்று நல்ல செழிப்பு. அதுகூடவே இன்னொருமரம் இருந்தது அதிலும் இலையே தெரியாதபடி காய்கள் காய்ச்சு தொங்கிண்டு இருந்தது. அந்தக்காய்கள் பார்ப்பதற்கு எலியை வாலில் கட்டி தலைகீழாக தொங்க விட்டிருப்பதுபோல இருந்தது. பேரு பௌ, பௌ ந்னு சொல்ரா. வவ்வாலும் இஷ்டத்துக்கு கூட்டம் கூட்டமாக பறந்து கொண்டிருந்தது.

செழிப்பும் இருக்கு வேலை செய்ய ஆப்ரிக்கர்களும் ரெடியா இருக்கா ஓனர் கொஞ்சம் ஊக்குவித்தால் வியாபாரம் நன்கு நடக்கும். அங்கேந்து பாக்கவேண்டியதெல்லாம் பார்த்துட்டு 2- மணி வீடு லஞ்ச் சாப்பிட்டு 4- மணி வரை ரெஸ்ட் எடுத்துட்டு மறுபடியும் எங்காவது வெளில போலாம்னு சொன்னாபக்கத்தில் இருக்கும் பீச் போலாம்னு கிளம்பினோம்.. இவர்களுக்கு தனி வீடு ஒதுக்கி இருப்பதுபோலவே இங்கு வேலை செய்யும் ஸ்டாஃப் எல்லாருக்குமே தனித்தனி வீடுகள் கட்டிக்கொடுத்திருக்கா. பக்கம் பக்கமாக இல்லாமல் தள்ளித்தள்ளி இருக்கு. மாப்பிள்ளை ஜெனரல் மேனேஜர் என்பதால வசதிகள் அதிகம் செய்து கொடுத்திருக்கா 4- பெட் ரூம் உள்ள் வீடாகவும் கொடுத்திருக்கா. ஆன இவா இருவர்மட்டும்தான் வீட்ல. பக்கத்து வீட்டில் இருக்கும் சர்தார்ஜி குடும்பத்துக்காராளையும் பீச் போலம்னு கூப்பிட்டோம். அவர்கள் கணவன் மனைவி ரெண்டு குழந்தைகள் இருந்தா. சந்தோஷமா வரோம்னு சொன்னா. பெரிய ஃப்ளாஸ்கில் காபி ஸ்னேக்ஸ் எல்லாம் எடுத்துண்டு காரில் கிளம்பினோம். பெரிய வண்டி எடுத்துண்டு

கிளம்பினோம். இங்க சுற்றிவர நிறைய பீச் , நிறையா இருக்கு. ஃபாரினர்ஸ் நிறைய பேரு டூரிஸ்டா வரா, இயற்கையான சூழல் அவர்கள் எங்கே இருந்தாலும் தேடிதேடி டூர்போரா. நாங்க போனபீச் பேரு மலிந்தி பீச். 20- நிமிட ட்ரைவ்லயே பீச் வந்தது, நம்ம ஊரு மணல் கலரில் இல்லாமல் வெள்ளை வெளேர் சுண்ணாம்புக்கலரில் மணல் இருந்தது. அலையும் ரொம்ப கம்மியாதான் இருந்தது கூட்டமே இல்லே. பக்கம் பக்கமா கரையில் மூங்கிலில்கட்டில் போட்டு வச்சிருக்கா. நாங்கள் முதலில் அரைமணி நேரம் அலையில் கால் நனைத்து விட்டு கட்டிலில் போய் உக்காந்தோம். குழந்தைகள் இருவரும் என் பெண்ணும் மணலில் பந்து விளையாடி ஓடிப்பிடித்து விளையாடினார்கள்.களைச்சுபோயி அவர்களும் கட்டிலில் வந்து உக்காந்தா. எல்லாரும் ஸ்னாக்ஸ் காபி குடிச்சோம். நல்ல காத்துஅலைகளே இல்லைனு சொல்லும்படி சின்ன சின்ன அலைகள் கரையில் வந்து மோதி திரும்பி போவதை வேடிக்கை பார்த்துண்டே கொஞ்ச நேர பேச்சுக்கள்.

7- மணிக்கு அங்கேந்து கிளம்பினோம் வழிபூராவும் சின்ன சின்ன ஊர்கள் கடைகள் ஆப்ரிக்கர்கள் நடமாட்டம் ரோடு கப்பி ரோடுதான் தூசிபரக்கரது. குழந்தைகள் ஐஸ்கிரீம் வேணும்னு சொன்னா . ஒரு ஐஸ்க்ரீம்பார்லர் போனோம். ஓலைக்கூரை வேந்த பில்டிங்க். உக்கார சேர் லைட் ஷேட் எல்லாமே மூங்கில்களில் இருந்தது. கூம்பு வடிவ பில்டிங்க். உள்ளே போய் ஆளுக்கொரு கோன் ஐஸ் வாங்கினோம் நம்ம ஊர் சைசில் இல்லாமல் ரொம்ப பெரிய சைசில் இருந்தது ஒரு கோன் வாங்கி இருவர் சாப்பிடலாம் அவ்வளவு நிறையா இருந்தது. அங்கு ஒருமணி நேரம் டைம் பாஸ் 8 மணி வீடு. குளியல் டின்னர். 9- மணிக்கு ஒரு தமிழ்ப்பட சி. டி. போட்டுப்பார்த்தோம். என்னபடம் தெரியுமா ஔவையார்( ஹா ஹா). என் பெண் ஐயோ வாயத்தொறந்தா பாடிண்டே இருப்பா நான் பாக்கலேம்மான்னு கம்ப்யூட்டரில் கேம் விளையாடப்போயிட்டா. நாங்க இருவரும் பாத்தோம். 11- மணி படுக்கை.

(தொடரும்)

கிலிபி 7 (ஆப்ரிக்கா)

2012-01-16T07:38:00.000+05:30

மாப்பிள்ளை 2-மணிக்கு லஞ்சுக்குவந்தார். ஆபீஸ்போக தனி கார், வீட்டு உபயோகத்துக்கு தனி கார் என்று ஷெட்டில் இரண்டு கார் இருந்தது. சூடாக சுவையாக லஞ்ச். மூவரும் சேர்ந்து உக்காந்து பேசிக்கொண்டே சாப்பிட்டோம். மாப்பிள்ளை 3- மணிக்கு கிளம்பி திரும்பவும் ஆபீஸ்போனார். என் ரூம் போய் பெட்டிலேந்து துணிமணில்லாம் எடுத்து பீரோவில் அடுக்கி வைத்தேன். ஃப்ளைட் ட்ராவலில் இவ்வள்வு கிலோதான் லக்கேஜ் கொண்டுபோலாம்னு ஒரு கட்டுப்பாடு இருக்கே. எந்துணிமணி கொஞ்சமாதான் எடுத்து வெந்தேன் பாக்கி பூரா தமிழ் புக்ஸ்தான். இங்க தமிழ் புக்ஸ் கிடைக்காதுன்னு தெரியும் 2, 3 மாசத்துக்கு படிக்க தேவையான மாசாந்திர, வாராந்திர புக்ஸ் நாவல்ஸ் என்று15- கிலோவுக்குமேல கொண்டு வந்தேன். சாப்பிடாமகூட 4- நாள் இருந்துடுவேன். புக் படிக்காம ஒரு நாள் கூட இருக்க முடியாது. மாப்பிள்ளையும் நிரையா புக் படிக்கும் பழக்கம் உள்;ளவர்தான் ஆனா எல்லாம் இங்லீஷ் புக்ஸ். எனக்கு தமிழ் புக் படிக்கும்போது கிடைக்கும் ஆனந்த அனுபவம் வேர பாஷை புக் படிக்கும் போது கிடைக்காது.ஆனாலும் எல்லாமும் படிப்பேன் அவா வீட்லயும் டைனிங்க் ரூமில் பெரிய ஷெல்ப் நிறைய லைப்ரரி போல நிறைய இங்க்லீஷ் புக்ஸ் இருந்தது, நான் கொண்டு வந்த புக்ஸையும் அங்கே அடுக்கி வைத்தேன்.

மதியம் கொஞ்ச நேரம் படுத்து எழு ந்தேன். மேலே ஓட்டுக்கூரைதான் பூச்சி போட்டு வீட்டுக்குள் வந்துடக்கூடாதுன்னு அங்கியும் வலைக்கம்பி அடிச்சிருந்தா, நல்ல பாதுகாப்புதான். ரைட்டிங்க் டேபிளில் கொஞ்ச் நேரம் உக்காந்து எழுதிண்டு இருந்தேன்.பொண் முத ஹாலில் டி.வி.யில் என்னமோ பாத்துண்டு இருந்தா. நானும் அங்க போயி உக்காந்தேன் அப்போல்லாம் கம்ப்யூட்டரை ஆன் ஆஃப் பண்ணக்கூடத்தெரியாது. அது என்னதுன்னொ அது எதுக்கு உபயோகம்னோ கூட தெரியாது.ஷோபீஸ்போல வேடிக்கைமட்டுமே பார்த்தேன். இப்ப நினைச்சா சிரிப்பா இருக்கு.6-மணிக்கு மாப்பிள்ளை வந்தார், மூவரும் காபி குடிச்சு பேசிண்டு இருந்தோம் இண்டியா பத்தி சொந்தக்காரர்கள் பற்றி விமானப்பயணம் பற்றில்லாம் பேசினோம் தோட்டத்தில் சேர் கொண்டு போட்டுண்டு காத்தாட உக்காந்து பேசுவது சுகமான அனுபவம்தான். இருட்டிடவே உள்ளே வந்துட்டோம். இவா இருவரும் ஒவ்வொரு முறை

இண்டியா வந்து திரும்பும் போது நிறைய தமிழ்பட, ஹிந்திப்பட சி.டி. பாட்டுக்கள் சி,டி எல்லாம்வாங்கி வருவா. அது ஒரு கப்போர்ட் நிறைய வச்சிருந்தா.அதுதான் அவர்களுக்கு டைம் பாஸ்டி.வி. ல எக்ஸ்ட்ரா பணம் கட்டினா சில ஹிந்தி சேனல்ஸ் வருமாம். ZEE, B4U, SONY இதுபோல கொஞ்ச்ம் வருமாம். மாப்பிள்ளையாவது நாள் பூரா ஆபீசில் வேலை செய்யறார். பொழுது போவதே தெரியாது பொண்ணுக்கு வீட்டில் ரொம்பவே போர் ஆகும். வீடு வேர நல்ல பிரும்மாண்டமாஇருக்கு. அதில் பகல் நேரம் அவள் மட்டுமே தனியா இருக்கனும்.

சமையல் வேலை வீட்டு வேலை என்று எவ்வளவுதான் பிசியா வச்சுண்டாலும் தனிமைதான் அதிகமானபொழுதுகள் இண்டியாவுக்கு அடிக்கடி போன் பேசவும் முடியாது. 10- நாளுக்கு ஒரு முறைதான் போன் பேச முடியும். இப்ப நான் வந்தது அவா இருவருக்குமே ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்தது.எனக்கு டெய்லியுமே ரெண்டு முறை குளிக்கணும். ரொம்ப வருஷபழக்கம். நான் குளித்து வந்ததும் மூவரும் டின்னர். நான் எப்பவும் இரவு ஒரு கைப்பிடி சாதமும் லூசாக நிறைய மோரும் விட்டுண்டு கரைச்சு ரெண்டுக்ளாஸ் குடிப்பேன் அவ்வளவுதான் என் டின்னர். அதுபோல காலையிலும்

4மேரிபிஸ்கெட்டும் காபி மட்டுமே மதியம் லஞ்ச் மட்டும் ரெண்டு சப்பாத்தி பாஜியும் டால் ரைஸ் தயிர் சாதம் ஊறுகா என்று சரியாக சாப்பிடுவேன். அவர்களும் சாதம் சாப்பிடுவதே இல்லே. இங்கே அரிசி நல்லா கிடைக்காதாம் ஒன்னு பாஸ்மதி இல்லைனா தாய் அரிசி பாஸ்மதி வெயிட் போடும் தாய் அரிசி சாப்பிடமுடியாம ஸ்மெல் வரும். அதனால அவா இருவரும் சப்பாத்தி மதியம் இரவும் டிபன் ஐட்டம்தான்.சாப்பிட்டு ஒரு சி. டி போட்டு பாத்தோம் 10 மணி படுக்கப்போனோம் அங்க உள்ள டைம் டிபரண்ட் முதல்ல குழப்பமா இருந்தது.அப்புரம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா பழகிடுத்து.

மறு நா 7-மணிக்கு எழுந்து வீட்டைச்சுற்றி இருக்கும் தோட்டம் சுற்றி அரைமணி நேரம் வாக்கிங்க். பறவைகளின் கீச் கீச் சப்தங்கள், மரங்களிருந்து வரும் இயற்கையான வாசம் மரங்களின் ஊடாக வரும் சூரியக்கதிர்கள். இலைகளின் தலையாட்டலில் நம் மீது வந்து மோதும்தென்றல் காற்றின் சுகம் என்று வாக்கிங்க் ரசனையுடன் முடித்தேன். காலையில் நான் மட்டுமே வாக் போவேன் தோட்டக்காரன் சிரிச்சுன்டே குட் மார்னிங்க் சொல்வான் . மாலை மாப்பிள்ளை ஆபீசிலிருந்து வந்ததும் காபி குடித்தத்தும் நானும் அவரும் கார்டனைச்சுற்றி சுற்றி வாக் பண்ணிண்டு இருப்போம். அவர்காதில் வாக்மேனில் பாட்டு கேட்டுண்டே நடப்பார். வேக வேக நடை. நான் கொஞ்ச்ம் ஸ்லோவாதான் நடப்பேன். பொண்ணு

எக்சர்ஸைஸ் சைக்கிள் வச்சிருக்கா, முதல்ரூமில் அதில் அவள் ஒருமணி நேரம் சைக்கிளிங்க் செய்வா. இருக்கர இடம் டாக்டர் சௌரியம் இல்லாத இ டம் .ஹெல்த் கேர் கண்டிப்பா எடுத்துண்டே ஆகனும். சாப்பாட்டிலும் பாலன்ஸ்டு டயட்டிங்க், இதுபோல வாக்கிங்க் எக்சர்சைஸ் எல்லாம் பண்ணினாதான் சரியா இருக்கும் .. உள்ளே வந்து யோகா, மெடிடேஷன் பிராணாயாமம் என்று ஒரு அரை மணி நேரம் டைம் பாஸ். 7-மணிக்கு ஒவ்வொருவராக குளித்துவந்து ஏதானும் ஒரு பழம் எடுத்துப்போம். 9- மணிக்கு சாப்பிட்டு ஏதானு ஒரு சி டி, போட்டு பார்ப்போம்.வாசலிலில் ஒரு வாச்மேன் எப்பவுமே இருக்கான். இரவு நேர காவலுக்கு ஒருவன் பகல் நேர காவலுக்கு ஒருவன் மாறி, மாறி வரா. எல்லாருமே என்னிடம் மேம் ,மேம்ன்னு அன்பா இருந்தா. மறு நாள் மப்பிள்ளை ஆபீஸ் சுற்றிப்பார்க்க போலாம்னு சொல்லி இருந்தார் மூவருமே குளித்து ப்ரேக் ஃபாஸ்ட் சாப்பிட்டு 9- மணிக்கு ரெடி ஆகி கிளம்பி மாப்பிள்ளை ஆபீஸ் போனோம். நாங்க வெளில போகணும்னு முதலிலேயே எலினா கிட்ட சொல்லி இருந்தோம் அவளை மத்யானமா வரச்சொல்லி இருந்தோம்.

( நன்றி-கூள் இமேஜ்) (தொடரும்.)

கிலிபி 6( ஆப்ரிக்கா)

2012-01-13T07:22:00.000+05:30

காலேல வெளிச்சம் முகத்துல விழுந்ததும் முழிப்பு வந்தது. டைம் பாத்தா 8- மணி. ஏ அப்பாடி இவ்வளவு நேரமா தூங்கி இருக்கேன் அவ்வளவு அலுப்பு இருந்திருக்கு. அப்பத்தான் என் ரூமையே வெளிச்சத்தில் நல்லா பார்த்தேன். நல்ல விசாலமான ரூம். சுத்தம்னா சுத்தம் படு சுத்தம். பெரிய ஜன்னல் அதில் அழிக்கம்பி வலைக்கம்பி எல்லாம் அடிது கண்ணாடிகதவும் இருந்தது. நல்ல பாதுகாப்பான ரூம். கண்ணாடி ஜன்னல் வழியேதான் வெளிச்சம் உள்ளே வந்தது. கனத்த ஸ்க்ரீன் துணியும் போட்டிருந்தா. வெளில வந்தேன் பெரிசு பெரிசா 4- பெட்ரூம் வரிசையா, வெளில நீள்மான காரிடார். காரிடாரில் பெரிய

கப் போர்ட் அதில் சப்பல்கள் சோப்பு எண்ணை ஷாம்பு பேஸ்ட் ப்ரெஷ் எல்லாம் வச்சிருந்தா. அதுவழியா வரவேற்பு அறைக்கு வந்தேன் மாப்பிள்ளை குளித்து ப்ரேக் ஃபாஸ்ட் ஓட்ஸ் & பப்பயா சாப்பிட்டு ஆபீஸ்கிளம்ப ரெடியா இருந்தார். என்னிடம் சொல்லிண்டு போவதற்க்காக வெயிட்பண்ணிண்டு இருந்தார். இருவருக்கும் குட் மார்னிங்க் சொல்லிட்டு பல்தேய்க்கபாத்ரூம்போனேன்

விசாலமான பாத்ரூம் டாய்லெட்டும் அட்டாச்டா இருந்தது. எல்லாமே க்ளினா இருந்தது. பெண்காப்பியுடன் ரெடியா இருந்தா. எண்டி இவ்வளவு நேரம் தூங்கிட்டேனே சீக்கிரம் எழுப்பக்கூடாதான்னேன். எழுந்து என்ன பண்ணனும். நிம்மதியா தூக்கம் வரும்போது தூங்கிக்கோ என்றா.
வாசல் எண்ட்ரென்சில் KARIBU- அப்படின்னு ஒரு நேம் போர்ட் வச்சிருந்தா அதற்கு வெல்கம்னு அர்த்தமாம். அங்க்பேசும் பாஷை ஸ்வாஹிலின்னு சொல்ரா.
காபி குடிச்சு வீட்டைச்சுத்திப்பாத்தேன். 4-பெட்ரூம் மாப்பிள்ளை பெண்ணின் மாஸ்டர் பெட்ரூமில் அட்டாச்டு பாத். பாத் டப் வசதியுடன்இருக்கு பெட் ரூமில் ஒரு ஏசி. பொட்டி இருக்கு ஆமாம் பொட்டின்னுதான் சொல்லனும் நம்ம ட்ரங்க் பெட்டிசைசில் பெரிசா இருக்கு ஆன் பண்ணினாலே ர்ர் ர்ரூம்னு ஒரு சத்தம்போடும் பாக்கனுமே. இங்க க்ளைமேட் சூடாதான் இருக்கு. அப்புரம் ஏன் திரும்பின பாகம்லாம் கீசர் வச்சிருக்காளோ? நீண்டகாரிடார் பூஜாரூம் தனியா தசாங்க ஊதுபத்தி வாசனையுடன் எல்லா சாமி படங்களுடன் தெய்வீகமா

இருந்தது..சமையல் ரூம் மைக்ரோவேவ், 4-பர்னர் கேஸ், மிக்சி என்று நவீன வசதி களுடன் நிறைய பீங்கான் பாத்திரங்கள் எவர் சில்வர் பாத்திரங்களுடன் இருந்தது. அதுக்குபக்கம ஒரு பெரிய ரூம் பெரிய்ஃ ஃப்ரிட்ஜ், வாஷிங்க் மிஷின் வைத்திருந்தது. அதன் ஒருபுரம் சின்ன ஸ்டோர் ரூம் ஒன்னு. ப்ரொவிஷன் சாமான்கள் அங்கே அடுக்கி அழகான கண்டெயினர்களில் இருந்தது. அங்கேந்து

சின்னக்கதவு வழியே வெளியே வந்தா 6- சேர்களுடன் கூடிய டைனிங்க் ஹால். கரு கருன்னு தேக்குமர டைனிங்க் டேபிள் இங்கயும் பெடஸ்டல் ஃபேந்தான். ஒரு ரூமில் கூட சீலிங்க்ஃபேன் இல்லே. டைனிங்க் ஹால் ஓரம் பிஸ்லேரி வாட்டர் டாங்க். வென்னீர் பச்சத்தண்ணி எல்லாம் அதில் வருது.ஒரு புறமாக கம்ப்யூட்டர், டேபிள், சேர் மற்றொரு புரம் புக் ஷெல்ப் இருந்தது.அதில் நிறைய இங்க்லீஷ் புக்ஸ். அது தாண்டி வரவேற்பு ரூம் பிரும்மாண்டமா சோபாசெட் டீபாய் குஷன் வைத்த 6 சேர்கள் சுவர் பக்கம் ஒரு ஷோகேஸ்

அதில் ஹோம் டி.வி. டெக் கம்ப்யூட்டர் என்று எல்லா வசதிகளும் இருந்தது.இங்கு மட்டும் சீலிங்க் ஃபேன் மேலே சுத்திண்டு இருந்தது. நடுவில் பெரிய கண்ணாடி கதவு அதைத்திறந்து அந்தப்பக்கம் போனா ஒரே நேரம் 100- பேருக்கு இலைபோட்டு பந்தி பரிமாறலாம்போல பெரிய வராண்டா பால்கனி.

அங்க்யும் அழிக்கதவு வலை கம்பி போட்டு பாதுகாப்பாக இருந்தது.அங்கேந்து வெளியே பாத்தா பரந்து விரிந்த பெரிய தோட்டம் தெரிந்தது தோட்டத்தை எல்லாம் அங்கபோயித்தான் பார்க்கணும். வீட்டுக்குள்ளேந்து ரசிக்க முடியாது என்று. உடனே வாசல் புறம் இருக்கும் கதவு திறந்து வெளில வந்தேன்.அப்பா, பெரிய மைதானம் அளவுக்கு பரந்து விரிந்த தோட்டம் தென்னை,வாழை, வேப்ப, புளிய, பலா என்று பெரியபெரிய மரங்கள் பேர் தெரியாத பூக்களுடன் சின்னச்சின்ன செடி கொடிகள் என்று அமர்க்கள்மாக இருந்தது ஒரு பண்ணை வீடு, ஒரு தோப்பு பங்களாவில் இருப்பது போல வே இருந்தது.

பெண் வந்து அம்மா 9- மணி ஆச்சு வீட்டை அப்ப்ரமா சுத்திபாக்கலாம் குளிச்சு ப்ரேக் ஃபாஸ்ட் சாப்பிடலாம் வான்னா. சரின்னு மனசில்லாமலே உள்ளே போயி குளியல். பாத்ரூமில் என் உயரத்துக்கு பெரிய கீசர் இருந்தது வென்னீருக்கு தனிக்குழாய், தண்ணீருக்கு தனிக்குழாய்னு அமர்க்களம். பாத்ரூம் ஷவரிலும் வென்னீர் தண்ணீர் ரெண்டுமே வந்தது. நல்லா குளியல். துணியெல்லாம் நீ, துவைக்காதே மிஷின் போட்லாம்னு சொல்லிட்டா.குளிச்சு வந்ததும் அவள் ஒட்ட்ஸ், பப்பயா நான் 4- மேரி பிஸ்கெட், காபி தான் ப்ரேக் ஃபாஸ்ட். ஒரு வேலைக்காரி வந்திருந்தா. ஆப்ரிக்கன்பொண்ணுதான் எலினான்னு பேரு நல்ல வாட்ட சாட்டமா இருந்தா. இவஹேர்ஸ்டைலும் குட்டி பின்னல்கள்தான் எல்லாருமே அப்படித்தான் போல இருக்கு. என்னை அந்தப்பொண்ணுக்கு அறிமுகம் செய்தா என் பொண்ணு. அவளும் வெல்கம்சொன்னா லேசா சிரிச்சா பல் பளிரடிச்சுது.வீட்டை ஒவ்வொரு ரூமா பாத்துப்பாத்து பெருக்கி, பெரிய மாப் வச்சு துடைச்சு, எவ்வளவு ரூமிருக்கு எல்லாம் க்ளீன் பண்ணவே மதியம் 1- மணி வரை ஆகுது. ஷோகேஸ் டி,வி ஷெல்ப் எல்லாம் துடைத்து பளிச்சுனு வைக்கரா. என் பெண் கிச்சனுக்குள் மட்டும் யாரையுமே விடமாட்டா, சமையலும் சரி பாத்திரம் க்ளீன்பண்ணுவதும் அவள் மட்டுமே செய்தாதான் அவளுக்குத்திருப்தியாகும். நான் காய் கட் பண்ணவான்னேன். ஒன்னும் வேண்டாம் நீ நல்லா ரெஸ்ட் எடு அதுபோறும் ஒரு வேலையும் பண்ணவேண்டாம்னு சொல்லிட்டா.டி.வி ஆன் பண்ணப்போனேன். அதுபக்கமா ஒரு பழையகால போன் கருப்பு கலரில் இருந்தது. பழைய படங்களில் போலீஸ் ஸ்டேஷனில் எல்லாம் இருக்குமே நம்பர் ரவுண்டா சுத்தி சுத்தி டயல் பண்ணுவோமே அத்போல. அது பாத்தோடனே எனக்கு

ரொம்பவே பிடிச்சுது. போக வர அதை விரல்களால் சுத்தி சுத்தி டயல் பண்ணி வேடிக்கை பார்ப்பேன் எனக்கே சிரிப்பாவரும் இன்னு என்மனசுல குழந்தைதனம் நிறையவே இருக்குன்னு நினைப்பேன்.டி, வி போட்டேன் அதில் ஆப்ரிக்க பாஷையுட ஆப்ரிக்க சீரியல்தான் வந்தது. ஹிந்தியோ, தமிழோ, இங்க்லீஷோ எதுமே வராதாம் .அப்போ டிவில என்னதான் பாக்க? சி. டி. யே துணை.

( நன்றி-கூகுள் இமேஜ்) (தொடரும்)

கி ல்பி 5 (ஆப்ரிக்கா)

2012-01-11T07:19:00.000+05:30

என் பெண் இருக்கும் இடம் ‘கிலிஃபி’ என்ற ஒரு மாவட்ட தலை நகரம். அது கென்யாவில் கோஸ்டல் ஏரியாவில் இருக்கிறது. அங்கு போய்சேர ‘மொம்பாஸா’ என்ற இடத்துக்கு ‘லோக்கல் ஃப்ளைட்டில்’ போகணும். ‘மொம்பாஸா’விலுருந்து கிலிஃபி ரோடு வழியாக போக வேண்டும்.

டொமஸ்டிக் ஏர்போர்ட்டிலும் வழக்கமான பார்மாலிட்டிகள் முடிந்து அங்குள்ள டைம் 4-மணிக்கு ஃப்ளைட் கிளம்பியது. கென்யா ஏர்வேஸ். டொமஸ்டிக்னால உள்ள தாராளமா இட வசதி இருந்தது. நான் வழக்கம்போல விண்டோ சீட் தான்.
ஸ்டூவர்ட் அனவுன்ஸ் பண்ணீனார் விண்டோ வழியா கீழ பாருங்க. கிலிமஞ்சாரோன்னு ஒரு மலைச்சிகரம் தெரியும். என்றார். எல்லாரும் எட்டிப்பார்த்தோம்.

Kilimanjaro is in Africa. It is exactly in Tanzania. அது ஒரு பனி மூடிய மலைசிகரம் தான். ஹில் ஸ்டேழன் இல்லை. அது டன்சானியாவில் ‘மோஷி’ என்ற இடத்தில் இருக்கு.

நம்ப எவெரெஸ்ட் சிகரம் மாதிரி (எவெரெஸ்ட் நேபாளில் இருக்கு). அங்கும் வெள்ளையர்கள் மலை ஏறுவார்கள். அதை முதலில் ஏறியவர் ஒரு ஜெர்மன், அவர் பெயர் Baron Carl Claus von der Decken வருஷம் 1861.

இது தான் Africa வில் மிக உயர்ந்த சிகரம். இதன் உயரம் 5895 மீட்டர்ஸ் (19341 ஃபீட்).

Nairobi ய்யிலிருந்து Mombasa விமானத்தில் வரும்போது வலது பக்கத்தில் தெரியும்.

வெளில வேடிக்கை பாத்துண்டே இருந்தேன்.ரன்வேயில் ஓடும் ஸ்பீட் ரசித்து விட்டு அப்புரம் மேக மண்டலம்தான். வழக்கம்போல ஜூஸ் ரோஸ்டெட் கேஷுனட் எல்லாம் சர்வ் பண்ணினா.ஜன்னலுக்கு வெளியே மேக மண்டலமெல்லாம் என் கண்களுக்கு, யானைபோல சிங்கம், புலி, மான் நீரூற்று போலல்லாம் வேடிக்கை காட்டிடே இருந்தது. 4.30- மும்பாஸா ஏர்போர்ட் லேண்டிங்க். ஏர்போர்ட்டில் சுற்றி வர சார்ட்டர் ப்ளேன்ன்னு சொல்வா

அதுபோல சின்ன சின்ன ப்ளேன்கள் பாதி ப்ரைவேட்டாம். நின்னுண்டு இருந்தது. வெளில வந்து கன்வேயரில் லக்கேஜ் கலெக்ட் பண்ண வெயிட் பண்ணினோம். ஹஜ் யாத்ரீகர்கள்தான் நிறைய. அவா அங்கேந்து கொண்டுவரும் புனித நீர் நிறைந்த கேன்கள் தான் லக்கேஜில் பெரும்பாலும் இருந்தது. நாமல்லாம் காசி போனா கங்கைசொம்பில் தீர்த்தம் கொண்டு வருவோம் இல்லியா அதுதான் நினைவு வந்தது. நாம சின்னசைசில் கொண்டு வருவோம் இவர்கள் எல்லாம் 5-லிட்டர், 10- லிட்டர் கேன்களில் கொண்டுவரா. அவ்வளவுதான்.

வெளியில் மாப்பிள்ளையின் ட்ரைவர் வண்டி கொண்டு வந்திருந்தான். ரெண்டு ட்ரைவர் வந்திருந்தா. ஒன்னு ஆப்ரிக்கர் , இன்னொன்னு சர்தார்ஜி. இருவரும் எனக்கு வெல்கம் சொன்னா. வீட்டுக்குப்போக எவ்வளவு நேரம் ஆகும்னு கேட்டேன். அதிகமில்லே ஒரு 2,, 2.30, மணி நேரம் தான் ஆகும்னு சொல்ரா.அப்பாடி அவ்வளவு நேரம் திரும்பவும் ட்ராவலா? வண்டி நம்ம ஊரு செவர்லெட் வண்டிபோல பெரிசா இருந்தது. முன்னாடி ரெண்டு ட்ரைவரும் பின்னாடி நானும் மாப்பிள்ளையும் அதுக்குபின்னாடியும் 4- சீட்

இருந்தது.மொத்தம் 9, 10 பேர்வரை உக்காரமுடியும்.ஸ்லைடிங்க் டோர். மும்பாசாலேந்து கிளம்பி கொஞ்ச தூரம் ரோடு நல்லாவே இருந்தது. நான் வழக்கம்போல விண்டோ பக்கம் உக்காந்து வெளியே வேடிக்கை பாக்க ஆரம்பிச்சேன். மாப்பிள்ளையும் சரி, நானும் சரி அதிகம் பேசும் டைப் கிடையாது. இருவருமே ரொம்ப அமைதியான டைப்தான். அவரும் காலையிலேயே வீட்டை விட்டு கிளம்பி விட்டதால் வண்டியில் ஏறினதுமே தூங்க ஆரம்பிச்சார். வெளில கொஞ்ச தூரம் போனதும் ரோடெல்லாம் மஹா மட்டம். தூசி பறக்கும் கப்பி ரோடுதான். கண்ணில் பட்ட

ஜனங்கள் எல்லாருமே ஆப்ரிக்கர்கள் தான். அவர்களைப்பார்க்கும் போதுதான் நாம ஆப்ரிக்கா வந்திருக்கோம்னே நினைவு வந்தது.அவர்களே கறுப்பு நிறம் இதில் அவர்கள் போடும் ட்ரெசும் நல்ல அடர்த்தியான கலரிலே இருக்கு. லேடீசெல்லாம் ஹேர் ஸ்டைல் குட்டி குட்டி பின்னல்கள் தான் ஆண்களுக்கு பிறக்கும்போதே முடி சுருட்டை முடியாகத்தான் இருக்கும்போல இருக்கு அதுபோல சுருண்டிருக்கும் குட்டி குட்டி சுருட்டை முடி.. அந்த நேரம் என் கண்களில் பட்டவர்கள் எல்லாமே ரொம்ப அழுக்கான ஆடைகளுடன் இருந்தார்கள். பொதுவான க்ளைமேட் நல்லா சூடாகத்தான் இருக்கு.

ஒரு வழியாக மாப்பிள்ளை இருக்கும் கிலிபி ஏரியா வந்தது. எண்ட்ரன்சில் செக்யூரிட்டி கூர்க்கா வண்டியைப்பார்த்த உடனே சலாம் போட்டு கேட்டை விரிய திறந்து விட்டான்.பெரிய முந்திரி பேக்டரியில் ஜி. எம். போஸ்ட்டில் மாப்பிள்ளை இருந்தார். அவர்கள் இருக்கும் குடியிருப்பு பகுதியில் அவர்கள் வீட்டு முன்பு வண்டி நின்றது. வாச்மேன் வந்து சலாம் சொல்லி எங்க லக்கேஜை எல்லாம் எடுத்து வீட்டுக்குள் கொண்டு வைத்தான். என் பெண் வாயெல்லாம் சிரிப்பாக வாசலில் வந்து வெல்கம் சொன்னா. எனக்கா , காலை 5-மணிக்கு வீட்டை விட்டு கிளம்பி மாறி, மாறி, 12- மணி நேரம் ட்ராவல் பண்ணி வந்ததில் ஒரே அலுப்பு. ஜெட் லாக் வேர இருந்தது. எதுவுமே மனசில் பதியல்லே. அவ என்ன கேக்கரா நான் என்ன பதில் சொல்ரேன்னே புரியல்லே. அவளும் சரியா புரிஞ்சுண்டா. அவ்ர்களும் ரெண்டு வருஷத்திக்கு ஒரு முறை இண்டியா வருவா. அப்போல்லாம் இப்படி அவதிப்பட்டுத்தானே வந்திருப்பா. நான் முதல்ல பாத்ரூம் போயி குளிச்சு மோர்சாதம் மட்டும் ஒரு கைப்பிடி சாப்பிட்டு போயி படுத்துட்டேன் அம்மா வரான்னு அவ வித விதமா என்னலாமோ பண்ணி வச்சுண்டு காத்திண்டு இருந்தா. அன்னிக்கு எனக்கு மூடே இல்லே. எப்படாப்பா போயி படுக்கலாம்னுதான் இருந்தது. வேறு எதுமே கவனத்தில் பதியவே இல்லே.

எனக்குன்னு தனி ரூம் ரெடி பண்ணி வச்சிருந்தா. ரூம். நடுவில் ஃபோம் மெத்தையுடன் பெரிய கட்டில் பெரிய கப்போர்ட் ட்ரெச்சிங்க் டேபிள் ரைட்டிங்க் டேபிள் பெடஸ்டல் ஃபேன் எல்லாம் இருந்தது சீலிங்க்ஃபேன் இல்லே. ஒருபக்கமா காத்து வருது. ஏதோ 5-ஸ்டார் ஹோட்டல் ரூமில் இருப்பதுபோலத்தான் இருந்தது. வேரு எதையும் கவனிக்கும் மூடு இல்லே. படுத்ததும் இருந்த அலுப்பில் உடனே தூக்கமும் வந்தது.

( நன்றி கூகுள் இமேஜ்) (தொடரும்)

கில்பி 4 ( ஆப்ரிக்கா)

2012-01-09T10:55:00.000+05:30

எல்லாருக்கும் ஒரு பெரிய பௌச் கொடுத்தா. அதுக்குள்ள குட்டி குட்டி ப்ளாஸ்டிக் டப்பாக்களில் விதவிதமாக பெர்ஃப்யூம், வாஸ்லின் பேஸ்ட், பிரெஷ் சீப்பு கண்ணாடி, ட்ரெசில்தூசிதட்ட ஒரு பிரெஷ் என்று என்னல்லாமோ இருந்தது. திரும்ப புக் படிச்சு பாட்டுக்கேட்டுண்டு டைம் பாஸ். 1.30-க்கு லஞ்ச். முதல்ல மெனு கார்ட் தந்தா, வெஜ், நான் வெஜ் எல்லாம் லிஸ்ட்ல இருந்தது.

நான் வெரும் தயிர் சாதம் ஊறுகாய் மட்டும் போதும்னு க்ளிக் பண்ணி கொடுத்தேன். திரும்பவும் அதே ஏர்ஹோஸ்டஸ் வந்து டேபிள் அரேஞ்ச் பண்ணி ட்ரே வைத்து சூடு சூடாக பாஸ்மதி ரைஸ் சாதம், வெண்டைக்கா மோர்க்குழம்பு, பாலக் ஆலு பாஜி, க்ரீன் சலாட், ப்ளெயின்பரோட்டா, சுரக்க்காய் அல்வான்னு தட்டு நிறையா சர்வ் பண்ணினா. எனக்கு இதெல்லாம் வேனாம்மா. வெரும் கர்ட் ரைஸ் மட்டுமே போதும்ன்னேன். சும்மா உக்காந்தே இருந்தா எப்படி பசி இருக்கும்? இல்லைமேடம் எல்லாமே சூடா ரொம்ப டேஸ்டா இருக்கும் கொஞ்சமாவது எல்லாம் டேஸ்ட் பண்ணுங்கன்னு கம்பெல் பண்ணி சர்வ் பண்ணிண்டே இருந்தா.அவள்ளும் ஏர் இண்டியா யூனிபாம் புடவையில் தான் இருந்தா.

எக்சிக்யூடிவ் காராளுக்குமட்டுமே இந்த ஸ்பெஷல் உபசரிப்புகள். எகானமிக்சில் இருப்பவர்களுக்கு வழக்கம்போல ஃபாயில் பேப்பர் பாக்கெட்டில் எல்லாத்தையும் ஒன்னாப்போட்டு அடைச்சு தான் கொடுத்தா. என்ன பாரபட்சம். எல்லாவற்றிலும் ஒரு ஸ்பூன் டேஸ்ட் பண்ணினேன். எனக்கு எதுமே வேஸ்ட் பண்ண ப்பிடிக்காது. சாப்பாடு முடிந்து அரை மணி நேரம் கழிந்து பெரிய பௌல் களில் ஆப்பிள், ஆரஞ்ச் சப்போட்டா என்று பழங்கள் கொண்டு

தந்தா. சாப்பாடு நல்லா டேஸ்டா தான் இருந்தது. ஆனா பக்கத்ல உள்ளவங்கல்லாம் நான் வெஜ் சாப்பிட்டா அந்த ஸ்மெல் அந்த இடம்பூராவும் சுத்திண்டே இருந்ததில் சாப்பாடு இறங்கவே இல்லே. ஏர் இண்டியா வில் இப்படி ஒரு டேஸ்டான சாப்பாடு இதுவரை பார்த்ததே இல்லே. நானும் எல்லாடைப் ஃப்ளைட்டிலும் ட்ராவல் பண்ணி ருக்கேன். கிங்க் ஃபிஷரில் இதுபோல ஒருதரம் காலை மசால் தோசை வடை சட்னி சாம்பார் என்று கொடுத்தா.அதுவும் நல்ல டேஸ்ட் தான். இங்கயும் நல்லா இருந்தது. 2-மணிக்கு ஒரு ஃபார்ம் கொடுத்து ஃபில் பண்ணச்சொன்னா. எங்கேந்து எங்க போறோம் எதுக்கு போரோம்னு என்னல்லாமோ விவரங்கள் கேட்டிருந்தது. ஸ்டூவர்ட் ஹெல்ப் பண்ணினான். அது முடிந்ததும். கொஞ்சம் எழுதிண்டு இருந்தேன். 3- மணி ஆனதும் ஸ்டூவர்ட் மைக் க்கில் அனவுன்ஸ் பண்ணினான். இப்ப நாம ஆப்ரிக்காவில் எண்டர் பண்ணிட்டோம். நாம இப்போ கென்யாவின் தலை நகர் நைரோபியில் இறங்கப்போறோம். இந்தபகுதிகள் ஈஸ்ட் ஆப்ரிக்காவை சேர்ந்ததுஅதுபோல தான் சானியாவின் தலை நகர் தாரெ சலாம், உகாண்டா தலை நகரம் கம்பாலா. என்று ஆப்ரிக்காபற்றிய விவரங்கள் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே நாம இப்போ நைரோபி வந்துட்டோம் எல்லாரும் சீட்பெல்ட் போட்டுக்கலாம். என்று சொன்னதும் எல்லாரும் ரெடி ஆனோம். 3.30- கரெக்டாக நைரோபி ஏர்போர்ட் லேண்ட் ஆனோம்.என் பெண்ணும் மாப்பிளையும் தாரெசலாம் கம்பாலா எல்லாஇடத்திலும் 2, 3, வருஷங்கள் இருந்தா. இப்ப கென்யாவில் இருக்கும் கிலிபி என்னும் இடத்தில் இருக்கா. சுமார் 15- வருடமாக ஆப்ரிக்காவில் தான் இருக்கா.

நாங்க முதலிலே வெளில போனோம். ப்ளேன்லேந்து நேராகவே ஏர்போர்ட்க்குள்ள போனோம். ஒரு ஏர்போர்ட் ஸ்டாஃப், அவ அடையாள அட்டை கழுத்தில் தொங்க விட்டிருந்தா. அவபேரு கேத்தரின்னு இருந்தது. நேரா என்னிடம் வந்து வெல்கம் நைரோபி, ஃபாலோமீ அப்படின்னா. என் பெண் மும்பையிலேயே சொல்லி யிருந்தா யாரு கூப்பிட்டாலும் என் ப்ரெண்ட் ராஜேஷ் வருவர்னு சொல்லிடு யாரு பின்னாலயும் போகாதேன்னு சொல்லி இருந்தா. நான் கேத்தரினிடம் என் ஃப்ரெண்ட் ராஜேஷ் வருவார் நான் அவர்கூட வரேன்னேன். இல்லே மேடம் ராஜேஷ் இன்னிக்கு லீவு. அவர்தான் என்னை அனுப்பி உங்களை கவனிச்சுக்கும்படி சொன்னார் என்று சொன்னா. ஆப்ரிக்கன் பொண்ணுதன். ஏர்போர்ட் யூனிபார்ம் போட்டிருந்தா. அவளே கறுப்புகலர் அவபோட்டிருந்த ட்ரெசும் கருப்பு ஷார்ட் மிடி, கருப்பு ஷர்ட், ஹேர்ஸ்டைல் ரொம்ப வேடிக்கை. ஒவ்வொரு 3, 3, முடியையும் தனித்தனியா பின்னலா போட்டமாதிரி தலை முடி பூராவும் குட்டி குட்டியா பின்னல்போட்டு அதை ஒரு ஹேர் பேண்டால் கட்டி இருந்தா, சுமாரா 400, 500, குட்டி, குட்டி பின்னல்களாவது இருக்கும். கருப்பு ஹைஹீல் ஷூ போட்டிருந்தா. நேரா இமிக்ரேஷன் கௌண்டர்போனா. வேகமா நடந்தா. ஊசி போல பாயின்டெட்டா

இருக்கற ஹை ஹீல் போட்டுண்டு எப்படித்தான் இப்படி வேகமா நடக்கமுடியுதுன்னு நினைச்சுண்டே அவபின்னாடி ஓட வேண்டி இருந்தது. அப்படி அவ பின்னாடியே ஓடினதால ஏர்போர்ட் எப்படி இருக்குன்னு அக்கம் பக்கம் ரசிக்க வே முடியல்லே. இமிக்ரேஷன் கௌண்டரில் விசாவுக்காக பெரிய ஃபார்ம் கொடுத்தா. அதை ஃபில் பண்ண அந்தப்பொண்ணே ரொம்ப ஹெல்ப் பண்ணினா. 50- யூ. எஸ் டாலர் தாங்க என்றா. எதுக்குன்னு கேட்டேன் விசாவுக்கு என்றாள். என் மகன் என்னிடம் 100- யூ. எஸ் டாலர் தந்திருந்தான். ஆப்ரிக்கவில்மட்டும்தான் இப்படி ஒரு ரூல் போல இருக்கு . நான் போனது விசிட்டிங்க் விசாவில் 50- டாலரையும் வாங்கிண்டு பாஸ்போர்ட்டில் ஒருமாசம் தங்க மட்டுமே விசா ஸ்டாம்ப் அடிச்சு கொடுத்தா. அதெல்லாம்

முடிந்து எஸ்கலேட்டரில் என்கல்லாமோ கூட்டிண்டு போனா. அவ அதிசயமா எப்பவாவது சிரிச்சான்னா அப்போ அவபல்ல் மட்டும் பளீர் வெள்ளையில் ஷைன் அடிச்சது. அங்கேந்து லக்கேஜ் எடுக்க போனோம். கன்வேயர்

பெல்ட்டிலிருந்து லக்கேஜ் எடுத்துண்டு வெளியில் வரும்போது எல்லார் லக்கேஜும் திரும்பவும் செக் பன்ரா. அந்தப்பொண்ணு இருந்ததால என்பெட்டில்லாம் ஓபன் பண்ணாம வெளில விட்டுட்டா. அந்தப்பொண்ணு இருந்தது ரொம்ப சவுரியமா இருந்தது. ஏர்போர்ட் வெளில என் மாப்பிள்ளை காத்துண்டு இருந்தார். வெளியில் வந்ததும் கேத்தரினை அறிமுகம் செய்தேன் அவளுக்கு பெரிய தேங்க்ஸ் சொல்லிட்டு நாங்க கிளம்பினோம்.

இண்டியா ஆப்ரிக்கா ரெண்டரை மணி நேரம் டைம் டிபரண்ட். அங்க இப்ப மதியம் 1- மணி. நான் ஃப்ளைட்டில் ஏதும் சாப்பிட மாட்டேன் என்று என் பெண் மாப்பிள்ளையிடம் எனக்கும் அவருக்குமாக டேப்லா, ஜாம் பாஜி எல்லாம் அனுப்பி இருந்தா. மாப்பிள்ளையும் காலை 7- மணிக்கே வீட்டை விட்டு கிளம்பி யிருந்தார். நான் ஃப்ளைட்ல மூக்கு பிடிக்க சாப்பிட்டேன் என்றேன்.

ஏர்போர்ட்டில் இருந்த ரெஸ்டாரெண்ட் போய் மாப்பிள்ளை சப்பாத்தி பாஜி சாப்பிட்டார். ஒரு காபி ஆர்டர் பண்ணினார். காபிகொட்டை ஃப்ரெஷா அரைச்சு திக்கா காபி போட்டு கொடுக்கறா. வழக்கம்போல பெரிய பேப்பர் க்ளாஸில் ஒரு காபி வாங்கி இருவரும் பாதிப்பாதி எடுத்துண்டோம். நைரோபி இண்டெர் நேஷனல் ஏர்போர்ட்டிலிருந்து டொமஸ்டிக் ஏர்போர்ட் போனோம். அதுவும் எதிராப்ல தான் இருந்தது.இப்ப எங்க போரோம்னு கேட்டேன் இன்னும் ஒருமணி நேரம் ஃப்ளைட் ட்ராவல் பண்ணி வேர ஊர் போகனும்னு சொன்னார் மாப்பிள்ளை. ஐயோ இன்னும் ஒருமணி நேரமான்னு அலுப்பா இருந்தது.
( நன்றி கூள் இமேஜ்) (தொடரும்)

கில்பி 3(ஆப்ரிக்கா)

2012-01-06T07:17:00.000+05:30

எகானமிக் க்ளாஸ்லேந்து எக்சிக்யூடிவ் க்ளாஸ் கூட்டிண்டுபோனான். அங்க மொத்தமே 18- ஸீட்
தான் இருந்தது. விண்டோபக்கம் ரெண்டு, ரெண்டு, நடுவிலயும் ரெண்டு சீட் தான். ஒரு சீட்டுக்
கும் அடுத்தசீட்டுக்கும் நல்ல இடை வெளியும் இருந்தது. நடுவில் இருந்த சீட்களில் ரெண்டு
சீட் காலியா இருந்தது. என்னை அங்கே உக்காரச்சொன்னான். எனக்கு ஒன்னுமே புரியல்லே.
ஏன் என்னை இங்க உக்காரச்சொல்ரேன்னு கேட்டேன். எங்களுக்கு மேலிடத்திலேந்து ஆர்டர்
இப்பதான் வந்தது. உங்க பேரு, அடையாளம், உங்க சீட் நம்பர் எல்லாம் சொல்லி உங்களை
எக்சிக்யூடிவ் க்ளாசில் உக்காரவைத்து நல்லா கவனிக்க சொன்னாங்க. நீங்க பெரிய வி. ஐ. பி. யா
இருக்கணும்னு நினைக்கிரோம். நல்லா ரெண்டு சீட்டிலும் காலை நீட்டிண்டு சவுரியமா உக்காருங்க.
வேணும்னா படுத்துண்டே கூட வரலாம்னுல்லாம் சொன்னான். அப்பவும் எனக்கு நம்ப முடியல்லே.

வேர யாருக்கு பதிலோ நம்மை சொல்ரானோன்னு சந்தேகம் அவனிடம் திரும்பவும் கேட்டேன்.
இல்லே, மேடம் யு. எஸ் போறஃப்ளைட்டிலாவது நிறைய தமிழ் காரங்க ட்ராவல் பண்ணூவாங்க.
குறிப்பா கண்டு பிடிப்பது கஷ்ட்டமா இருக்கும். ஆனா ஆப்ப்ரிக்க போறவங்க இந்தஃப்ளைட்ல நீங்க\
மட்டுமே சௌத் இண்டியன் லேடி. அதனால நான் கரெக்டாதான் சொல்ரேன். ஒன்னும் கவலைப்
பட்டுக்காதீங்க ஹேப்பியா ட்ரிப் எஞ்சாய் பண்ணுங்க மேடம். ஏதானும் தேவைன்னா என்னைக்கூப்பிடுங்க.
நான் இதோ இங்கதான் உக்காந்திருப்பேன் என்ரெல்லாம் சொல்லிட்டு அவன் சீட்ல போய் உக்காந்தான்.

எனக்கு என்ன சொல்லரதுன்னே புரியல்லே. கொஞ்ச நேரம் முன்ன்னே பயம் கோவம் சந்தேகம்
எல்லாம் மனசு நிறையா இருந்தது. இப்ப இங்க வந்து உக்காந்ததும் மன்சே லேசாயிடுத்து.
கொஞ்சம் சந்தோஷமாகவும் உற்சாகமாகவும் கூட இருந்தது. எனக்கு ஒதுக்கி தந்த ரெண்டு சீட்களுமே
நல்ல நீள அகலமாக விசாலமா இருந்தது. கால் நீட்டி கீழே வச்சுக்க குஷன் வசதி வேர. முன் சீட்
பின் சீட்டுக்கு இடையில் நல்ல இடைவெளியும் இருந்தது. ஏ, சி, குளிர் ரொமப அதிகமா இருந்தது.
பாக்கி சீட்ல எல்லாருமே ஆப்ரிக்கன்ஸ் தான் ஆஜானுபாகுவான சரீரம். கம்பளியால் இழுத்து போத்திண்டு
எல்லாருமே தூங்க ஆரம்பிச்சிருந்தா. நடு சீட் ரொம்ப வசதியாகவே இருந்தது , வெளில வேடிக்கை ஒன்னுமே
பாக்கமுடியாது என்பதுதான் கம்மி.9.30-க்கு ப்ரேக் ஃபாஸ்ட் கொண்டு ஏர்ஹோஸ்டஸ் வந்தா. எங்க சீட்டுக்கெல்லாம்
நடுவில் ஸ்க்ரீனும் போட்டிருந்தது. தனித்தனியா ஒவ்வொருவரையும் கவனித்து சர்வ் பண்ணினா. முதலில்
ஒரு மெனு கார்ட் கொடுக்கரா. அதில் என்ன ல்லாம் ப்ரேக் ஃபாஸ்டில் இருக்குன்னு லிஸ்ட் இருந்தது.

சீட்டின் கைப்பாக்கம் நிறையா ஸ்விட்ஸ் இருந்தத்து. அதில் ஒரு சுவிட்சை கிளிக் பண்ணினா ஏர் ஹோடஸ்.
நமக்கு முன்னால ஒரு டேபிள் வந்தது. அதில் டிஷ்யூ பேப்பர் போட்டு பீங்கான் தட்டு வைத்து சூடு சூடாக
இட்லி, வடை, சட்னி சாம்பார் என்று சர்வ் பண்ணினா. டேஸ்டும் நல்லாவே இருந்தது. மேடம் இன்னும் சாப்பிடுங்க
என்று மேலும் மேலும் உபசாரம் பண்ணிண்டே இருந்தா. எனக்கு காலையில் 4- மேரி பிஸ்கெட், அரை கப் காபிதான்
ப்ரேக் ஃபாஸ்ட் சாப்பிட்டு பழக்கம். இது ரொம்பவே ஹெவி டிபன் போறும், போறும்னு சொன்னாலும் கம்பல்
பண்ணி சர்வ் பண்ணிண்டே இருக்கா. ஃப்ளைட்ல மட்டும் காபி, டீ குடிக்கவே பிடிக்காது எனக்கு. எப்பவும்
ஒரு ப்ளாஸ்க்லேந்து சூடாக டிக்காஷனை ஊத்திட்டு, குட்டியூண்டு பாக்கெட்டில் பால் பவுடர், ஜீனி பவுடர் தந்து
கலக்கி குடிக்க சொல்லுவா. பால் பவ்டரோட பச்சை வாசனையில் காபி, டீ குடிக்க வே முடியாது. ஆனா இங்க
ஏர் ஹோஸ்டஸ் மைக்ரோவேவில் காபி கலந்து கொண்டு தந்தா. அதுவும் பச்சை வாசனை இல்லாமல் ந்ல்லா
இருந்தது. ப்ளேட்டெல்லாம் எடுதுண்டு போயிட்டு ஒரு பெரிய பௌல் நிறையா பப்பயா, ,பைனாப்பில் இன்னும் பேர் தெரியாத பழங்கள்
வாட்டர் மிலன்னு நிறைய ஃப்ரூட்ஸ் அழகா கட்பண்ணி கொண்டு தந்தா.

ஐயோ வயிறு ஃபுல் எனக்கு ஒன்னுமே
வேண்டாம்மா என்று சொன்னேன். மேடம் எல்லாத்லயும் ஒரு பீஸ் டேஸ்ட் பண்ணுங்க எல்லாமே ப்ஃரெஷா
இருக்கு ஹெல்த்துக்கு ரொம்ப நல்லதுன்னு ஏக உபசாரம். இவாள்ளாம் என்னை உன்மையிலேயே ஏதோ பெரிய
வி. ஐ. பி. ந்னே நினைச்சுட்டிருக்காங்க, நானும் எல்லாரையும் போல ஒரு சாதாரண பாசஞ்சர்தான்னு புரிஞ்சுக்
க்கவே மாட்டேங்கராங்க. என்கிட்டயும் ஒரு கம்பளி தலகாணில்லாம் தந்து தூக்கம் வந்தா தூங்குங்க மேடம்ன்னு
சொன்னா.

நான் எப்பவுமே ஹேண்ட் பாக்கில் 4- தமிழ்புக்ஸ், பெரிய டைரி(பலவருஷங்களாக டைரி எழுதும் பழக்கமுண்டு.)
2,3, பேனா, எல்லாமே வச்சிப்பேன். அதுதவிர இப்போ பாஸ்போர்ட், ஐடி கார்ட்ஸ், எல்லோ ஃபீவர் இஞ்செகஷன்
கார்டெல்லாமே பத்திரமா வச்சிருந்தேன். ட்ராவல் பண்ணும்போது எனக்கு தூங்கவே பிடிக்காது. இங்க நடு சீட்ல
உக்காந்து அடுத்து என்ன செய்யலாம்னு யோசனை, ஹெட்போனை காதில் மாட்டிண்டு பழைய ஹிந்தி பாட்டு
கேட்டுண்டே டைரி எழுத உக்காந்தேன். ஏர்ஹோஸ்டஸ் வந்து என் கால் களுக்கு கம்பளி போத்தி விட்டா.தேங்க்ஸ்
சொல்லிட்டு காலேல வீட்லேந்து கிளம்பினது தொடங்கி ஒன்னொன்னா டைரியில் எழுதினே இருந்தேன். இடையில்
அந்தஸ்டூவர்ட் வந்து மேடம் நீங்க ஜர்னலிஸ்டா, ரைட்டரான்னெல்லாம் கேட்டான். இல்லேப்பா நானும் எல்லாரையும்
போல சாதாரணமானவதான்னு சொன்னேன் அவன் நம்பவே இல்லே. ஏதானும் வேணுமான்னு திரும்ப திரும்ப
கேட்டுண்டே இருந்தான். இதுவே எகானமிக் க்ளாசில் ஃப்ரெஷ் லெமன் ஜூஸ் வேணும்னு சொன்னப்போ யாருமே
திரும்பி கூட பாக்கலே. எல்லாம் பணம் படுத்தும்பாடு. என் பெண் ஏர் இண்டியா ஸ்டாஃப் இல்லியா ஏர்போர்ட்டில்
நிறைய ஃப்ரெண்ட்ஸை மீட்பண்ணினோமில்லையா அதில் ஒரு ஃப்ரெண்ட்தான் இந்த ஏற்பாடெல்லாம் பண்ணியிருக்கான்.
சின்ன வயதில் நிறையவேகஷ்ட்டப்பாட்டிருக்கேன். இப்ப வயதான நேரத்தில் குழந்தகள் அம்மா சவுரியமா இருக்கணும்னு
ரொம்பவே மெனெக்கெடரா. சந்தோஷமாகத்தான் இருக்கு. எழுத ஆரம்பித்தால் எனக்கு நேரம் போவதே தெரியாது

11.30- ஆனதும் திரும்பவும் ஏர்ஹோஸ்டஸ் வந்து மேடம் ஸூப் எடுத்துக்கோங்க டொமேடோ, வெஜிடபிள் ஸூப்
இருக்கு என்ன வேணும் சொல்லுங்க என்றாள் ஐயோ ஆளை விடும்மா. எனக்கு ஒன்னுமே வேண்டாம் என்ரேன்.
இல்லை மேடம் இந்தகுளிருக்கு சூடாக இந்த ஸூப் சுகமா இருக்கும். என்றெல்லாம் சொல்லி கையில் தந்தா.

இது ஏதுடா அன்புத்தொல்லை தாங்கல்லியேன்னு அலுப்பா இருந்தது. படிக்க அன்றைய நியூஸ் பேப்பர், படிக்க
   இங்க்லீஷ் மேகசின்ஸ் எல்லாம் கொண்டு தந்தா. கொஞ்ச நேரம் பேப்பர் புக்ஸ் எல்லாம் படிச்சேன்.ப்ளேன் பறக்கரதா
நிக்கறதான்னே தெரியல்லே. பக்கத்துல எல்லாருமே இழுத்து போத்திண்டு சுகமா தூங்கிண்டுஇருந்த, ஜன்னல் கதவையும்
சாத்திட்டா. என் தலைக்கு மேல இருந்த குட்டி பல்ப் போட்டுண்டு அந்த வெளிச்சத்ல நான் எழுத்து படிப்புன்னு டைம்பாஸ்.
   ஹாட் ட்ரிங்க்ஸ், ஸாஃப்ட் ட்ரிங்க்ஸ் எல்லாமே கொடுக்கறா.அந்தவாடை அங்கியே சுத்தி சுத்தி வந்துண்டே இருந்தது.

   ( நன்றி கூகுள் இமேஜ்) ( தொடரும்)

கில்பி (ஆப்ரிக்கா) 2

2012-01-04T07:34:00.001+05:30

காபில்லாம் குடிச்சு இன்னும் சில ஃப்ரெண்ட்ஸ்களை மீட் பண்ணினோம். அதில் ஒருவர் என்னிடம் ஆண்டி ஆப்ரிக்கா ல நீங்க இறங்கினதுமே என்ஃப்ரெண்ட் வந்து உங்களை எந்தபிரச்சனையும் இல்லாம வெளில கூட்டிண்டுபோவான் நான் போன்பண்ணி அவனுக்கு விவரம் சொல்லிட்டேன். வேர யாரு கூப்பிட்டாலும் அவங்க கூட போகாதீங்கன்னு சொன்னான்.அவன் பேரு ராஜேஷ். ட்ராவல் எஞ்சாய் பண்ணுங்க ஹேப்பி ஜர்னி சொன்னான்.

அவன் கேபின் உள்ளே கூட்டிண்டு போய் எல்லாம் சுற்றிக்காட்டினான். என் பெண் அம்மா டயம் ஆச்சு செக்யூரிட்டி செக்கின்னுக்கு போலாம் வான்னு. உள்ளே கூட்டிப்போனா. நம்மை நம் ஹேன்ட் பேக்கை எல்லாம் செக் பண்ணி உள்ளே அனுப்பினா. பெண்ணும் கூடவே இருந்ததால நான் எந்தவித டென்ஷனும் இல்லாம ஏர் போர்ட்டை ரசனை யுடன் சுத்திப்பார்த்தேன்.அண்டர் க்ரௌண்ட் ஃப்ளோரில் 11-ம் நம்பர்கேட்டில் ஏர் இண்டியா ஃப்ளைட் ரெடியாக இருந்தது. என் பெண் அதுவரையும் கூடவே இருந்தா. நான்ஃப்ளைட்டுக்குள் போனதும் அவள் கிளம்பி போனா.

என் நம்பர் 18- A. ஏர்ஹோஸ்டஸ் என் சீட்டைக்காட்டினா.உள்ளே பர்த்ததும் எனக்கு ரொம்ப சங்கடமா இருந்தது. டொமஸ்டிக் ஃப்ளைட்லலாம் ரெண்டு விண்டோபக்கமும் 3, 3, சீட் இருக்கும் நடுவில் நாம நடக்க ஏர்ஹோஸ்டஸ் ட்ராலி தள்ளிண்டு வர தாராளமா இடம் இருக்கும். இண்டெர்னேஷனல் ப்ளைட்டான இதில் ரெண்டு விண்டோ பக்கமும் ரெண்டு, ரெண்டு சீட் நடுவால நாலு சீட்கள் என்று ஒரே நெருக்கடியாக சீட்கள். ஒரு சீட்டுக்கும் அடுத்த சீட்டுக்கும் இடைவெளி ரொம்பவேகம்மி காலை நீட்டவே முடியாம ஐயப்பா சாமி மாதிரி முட்டி மடக்கிண்டு உக்கார வேண்டி இருந்தது.எனக்கு ஆர்த்தரட்டீஸ் ப்ராப்லம் உண்டு. சேந்தாப்போல அரைமணி நேரம் காலை தொங்கப்போட்டுண்டு உக்காந்திருக்கவே முடியாது இடைக்கு இடை காலை நீட்டி மடக்கி ஏதானும் பண்ணினாதான் சரியா இருக்கும்.இங்க அதுக்கு வழியே இல்லியே. தவிர ஒத்தையடிப்பாதை போல ரெண்டுபுறமும் கொஞ்சூண்டு நடைபாதைதானிருந்தது.எதிராப்ல ஆள் வந்தா நடக்க ரொம்ப சிரமம்தான். ஏது இப்படி பண்ணறான்னு கோவமா வந்தது.இப்படியே 7- மணி நேரம் எப்படி ட்ராவல் பண்ணமுடியும்னு ரொம்ப கஷ்டமாஃபீல் ஆச்சு என்ன பண்ணமுடியும்? போறவா எல்லாரும் இப்படித்தானே போரா. நமக்கென்ன ஸ்பெஷலென்று சீட்டில் உக்காந்து வெளியே பார்த்தேன்.

என்விண்டோ சீட்டுக்குகீழேதான் விங்க், அதாவது விமா

னத்தின் இறக்கை நீளமா நீட்டிண்டுஇருந்து வெளியில் எதையுமே பாக்கமுடியாம சதி செய்தது 17, 18, 19, இந்த 3 சீட்கீழேயும் விங்க் எல்லாகாட்சிகளையும் மறைக்குது. முதல்லயே இது தெரிஞ்சிருந்தா வேர நம்பராவது கேட்டிருக்கலாமேன்னு நினைச்சேன். சரி வெளியேயும் ஒன்னும் பாக்க முடியாது உள்ளயும் ஒரே
நெறிபடி. இந்த அவஸ்தைல எப்படி 7- மணி நேரம் ட்ராவல் பண்ணப்போரோம்னுஆச்சு. ஆப்ரிக்கா பயணம் சரியான பனிஷ்மெண்டா இருக்கும்போல இருக்கேன்னுமனசுபூரா என்ன பண்ணலாம்னு யோசனை. அந்த ஃப்ளைட்ல நாமட்டும் தான் த்மிழ். பாக்கி எல்லாருமே வேறு, வேறு பாஷைக்காரா. நிறைய ஆப்ரிக்கன்ஸ் இருந்தா. என் பக்கது சீட்லயும் ஒரு ஆப்ரிக்கா பொண்ணுதான் உக்காந்தா.ஆரம்பகட்ட பார்மாலிட்டிஎல்லாம் முடிந்து சீட்பெல்ட் போட்டுண்டதும் மெதுவாக ப்ளேன் கிளம்பியது வெளில எதையுமே பாக்கமுடியல்லே.எதிர் சீட் முதுகுபக்கம் குட்டியூண்டா ஒரு டி. வி இருந்தது. ஹெட்போன் எல்லாமும் இருந்தது. அவ்வளவுகிட்ட எப்படி பாக்க்க? கண் வலி எடுக்கும்.ரன்வேயில் வேகம் எடுத்து மேலே கிளம்ப ஆரம்பித்தது.
முதலில் எல்லாருக்கும் ஒரு குட்டி டர்கிஷ் நாப்கின் கொடுத்தா. அதை வன்னீரில் யூடிகோலான் போட்டு பிழிஞ்சு ஒரு ட்ரேயில் வரிசையா அடுக்கி கொண்டு தந்தா, அதை முகம், கழுத்து கைகளில் ஒத்தடம் கொடுப்பதுபோல ஒத்தி எடுக்க சொன்னா. அந்த ஏ, சி குளிருக்கு அந்த வென்னீர் ஒத்தடம் இதம்மா இருந்தது. கண்ணெல்லாம் நல்லா ஃப்ரெஷா ஆச்சு. அப்புரமா
எல்லாருக்கும் ஜூஸ் கொடுத்தா. ஆப்பிள் ஜூஸ் எனக்கு பிடிக்கலை டிஞ்சர் வாடை வந்ததுபோல இருந்தது. ஃப்ரெஷ் லெமன் ஜூஸ் இருந்தா

கொடுங்கன்னு கேட்டேன். இதோ வரேன்னு போனா பொய்யே போயிட்டா திருமப வரவே இல்லே. கொஞ்ச நேரம் ஆனதும் ஒரு ஸ்டூவர்ட் என்னிடம் வந்து மேடம் ப்ளீஸ் கம் வித்மீ. என்றான் இன்னம் என்ன புதுசா பிரச்சனையோ எல்லாம் கரெக்டாதானே செக் எல்லாம் பண்ணிட்டு வந்தோம் . என்று அவன் பின்னாடி போனேன். மன்செல்லாம் திக் திக் தான். பாதி வழில இறக்கி விடப்போரானோன்னு அசட்டு நினைப்புவேர( ஹா, ஹா, ஹா)

தெரியாத்தனமா இப்படிதனியா வந்து மாட்டிண்டோமே என்று கோவமா வந்தது. சரி என்னதான் நடக்கும் நடக்கட்டுமேன்னு அவன் பின்னால பலி ஆடு மாதிரி போனேன். வேர வழி. நான் பேசும் இங்க்லீஷ் தமிழ் மாதிரியே இருக்கும் அவாள்ளாம் பேசுர இங்க்லீஷ் நான் புரிஞ்சுக்கவே கொஞ்சம் டைம் எடுக்கும். யாருகூடயு ம் இங்க்லீஷில் பெசாததால எனக்கு பட்லர் இங்க்லீஷ் தான்வரும். ஐயோ இவன் தனியாகூட்டிண்டுபோய் என்ன விசாரிக்கப்போரானோ தெரியல்லியே.என்று ஒரு பதை பதைப்புடனேதான் போனேன்.எல்லாரும் என்னையே முறைச்சுப்பாக்கராப்போலவே தோணித்து. உனக்கெல்லாம் எதுக்கு வெளி நாடு போகும் ஆசை என்று என்மேலயே கோவம் கண்ணை மூடிண்டு வந்தது.ஏர்போர்ட்டெல்லாம் சுத்திப்பாத்த குஷில்லாம் எங்கியோ காணாமலே போச்சு.

( நன்றி கூள் இமேஜ்) (தொடரும்)

கிலிபி (ஆப்பிரிக்கா.) 1

2012-01-02T07:21:00.003+05:30

சில வருடங்கள் முன்பு ஆப்பிரிக்கா போய்வந்தேன். அப்போ நான் ப்ளாக் எழுதுவேன் என்றோ அந்த அனுபவங்களை எல்லாருடனும் பகிர்ந்து கொள்வேன் என்றோ நினைத்ததே இல்லே.ஈஸ்ட் ஆப்ப்ரிக்காவில் உள்ள கிலிபி என்கிர இடத்தில் என் பெரிய பெண்ணும் மாப்பிள்ளையும் வசித்து வந்தார்கள். நான் பாஸ்போர்ட் வாங்கியதுமே (அது ஒரு பெரிய புராணம்). முதல்ல இங்க வந்துடுன்னு மாப்பிள்ளை டிக்கட்டே எடுத்து அனுப்பிட்டார். பொண் போன் பண்ணீ முதல்ல போயி எல்லோஃபீவர் இஞ்செக்‌ஷன் போட்டுண்டுடுஅதுக்கு அடையாளமா ஒரு மஞ்ச கார்ட் தருவா, நீகொடுத்தபணத்துக்கும் ரசீது தருவா. அதெல்லாம் பத்திரமா பாஸ்போர்ட்கூடவே வச்சுக்கோ. ஆனாதான் ஆப்ப்ரிக்கா உள்ளயே அலவ் பண்ணுவான்னு சொன்னா.மும்பயில் இருக்கும் பையனிடம் விவரம் கேட்டுண்டு கிளம்பறதுக்கு10- நாட்கள் முன்பே ஏர்போர்ட் வெளியே இருக்கும் அந்த இடத்துக்குபோனேன்.அங்க சின்ன ஒரு ரூம்ல ஒரு ஆம்பிளை டாக்டர்!!!!!!!!! ???? இருந்தான். 7, 8, பேர் ஊசி போட்டுக்க காத்துண்டு இருந்தா.

நானும் போய் வரிசையில் நின்னேன். என்முறை வந்ததும் மாஜி ப்ளௌவ்ஸ் கழட்டிடுங்க என்றான். இந்த ஊசி கையில் போடறதில்லே ஷோல்டர்ல போடனும் அந்தப்பக்கம் தடுப்புக்கு பின்னால போயி ப்ளௌஸ் எடுத்துட்டு வாங்க என்றான். அவன் சொன்னபடி ப்ளௌஸ் மாத்தினு புடவையை நன்னா இழுத்துப்போத்திண்டு அவன் முன்னால வந்தேன். தோளில் ஊசி போட்டான் திரும்பவும் ப்ளௌஸை போட்டுண்டு காசு கொடுத்தேன் ரசீது மஞ்சக்கார்டு எல்லாம் உடனே ரெடி பண்ணி தந்துட்டான்.

திரும்ப வரும் வழி பூரா இதே யோசனை எதுக்கு இந்த ஊசி போட்டுக்கனும், ஒருவேளை அந்த நாட்ல ரொம்ப வியாதியோ அது நமக்கு பறவக்கூடாதுன்னு ஜாக்கிரதைக்காவோ, இல்லைனா நம்ம நாட்லேந்து நாம எந்த வியாதியையும் அந்த நாட்டுக்கு கொண்டு போயிடக்கூடாதோன்னு இருக்குமோன்னு பலவிதமா நினைச்சேன். சரி அதை அங்க போயி அவாகிட்ட யே கேட்டுக்கலாம்னு அப்படியே விட்டுட்டேன். பொதுவா நான் ஊசிலாம் போட்டுண்டதே கிடையாது. என்னமோ பண்ணுமோன்னு மனசுவேர அசட்டு நினைவு நினைச்சுண்டே இருந்தது. வீட்டுக்குவந்து சாப்பிட்டு படுத்தேன். ஆப்ரிக்கா கிளம்பவே இவ்வளவு அமர்க்களமா இருக்கேன்னு பேக்கிங்க் எல்லாம் பாத்து பாத்து எடுத்து வச்சுண்டேன்.பொண்ணு கொஞ்சம் சாமான் வேணும்னு கேட்டிருந்தா. அதையெல்லாம் வாங்கி தனிப்பெட்டியில் பேக் பண்ணினேன். அம்பர் நாத்லேந்து ஏர்போர்ட் போக ரொம்ப கஷ்ட்டம். அதனால் தானா என்னும் இடத்தில் இருக்கும் மகன்வீட்டுக்கு 4- நாள் முன்பே போனேன்.முதல் தடவையாக வெளி நாட்டுப்பயணம். அதுவும் தனியாக உள்ளூர ஒரு பதட்டம் இருந்தது. வெளில காட்டிக்கலை. கிளம்பும் நாளுக்கு முதல் நாள் இரவு வேறு, வேறு இடங்களில் இருக்கும் என் தங்கை தம்பி எல்லாரும் எனக்கு டா டா சொல்ல வந்த்தார்கள்.அவாவா பங்குக்கு தனியே போரே கவனமா இரு ஆப்ப்ரிக்காவில் திருட்டுபயம் நிறையா உண்டாம்னு கிலியை கிலப்பிண்டே இருந்தா.

அவாள்ளாம் கிளம்பி போனதும் என் மகன் என்னிடம் அம்மா யாரு என்ன சொன்னாலும் கண்டுக்காதேங்கோ வெளி நாடுன்னா என்ன அங்க இருப்பவாளும் நம்மப்போல மனுஷாதான். பயப்படல்லாம் வேணாம். தைரியமா இருங்கோ பீஸ்புல்லா தூங்கி எழ்ந்து ஃப்ரெஷா கிளம்புங்கோன்னு தைரியம் சொன்னான். நான் இந்தியாக்குள்ள அனேகமா எல்லா ஊர்களுக்கும் ஃப்ளைட்டில் ட்ராவல் பண்ணி யிருக்கேன்.அப்பவும் தனியாதான் போய் வந்திருக்கேன் . வெளி நாடுன்னதும் கொஞ்சம் பதட்டம் இருந்தது. மகன் தைரியம் சொன்னதும் எனக்குள் இருந்தபதட்டமும் காணாமலே போச்சு. இரவு ஊசி போட்டுண்டு இருக்கோமே ஏதானும் ரியாக்ட் பண்ணுமோன்னு நினைச்சுண்டே இருந்தேன். ஒன்னும் ஆகலை. அந்த ஊசி எபக்ட் நம்ம உடம்புல 10- வருஷம் இருக்குமாம். அதிகாலை 4- மணிக்கு மகன் என்னை

எழுப்பினான். குளித்து ஃப்ரெஷ் ஆகி காபி குடிச்சு 5-மணிக்கு வீட்டை விட்டு கிளம்பினோம்.வெளி நாடு போகும்போது 3- மணி நேரம் முன்பே ரிப்போர்ட்டிங்க் டைம் என்று சீக்கிரமே கிளம்பினோம். என் ஃப்ளைட் 8.30-க்கு இருந்தது.தாணாவிலிருந்து முலுண்ட்- என்னும் இடம் போயி என் சின்னப்பொண்ணையும் கூட்டிண்டுபோனோம். அவள் அப்போ ஏர் இண்டியாவில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.6.30-க்கு ஏர்போர்ட் போய்ச்சேர்ந்தோம். மகன் வெளியில் என் லக்கேஜ் எல்லாம் இறக்கி வச்சுட்டு பை, பை சொல்லிட்டு கிளம்பிட்டா. ஏர்போர்ட்க்குள்ளயாருமே வரமுடியாதே. இல்லியா?

பொண்ணு ஏர் இண்டியா ஸ்டாஃப். அந்த ஐடி கார்டை கழுத்தில் தொங்க விட்டிருந்தா அதைப்பார்த்ததும் யாரும் அவளைத்தடுக்கலை. என்கூட உள்ளவந்து லக்கேஜ் வெயிட்பார்த்து ஸ்கேன் பண்ணி அதை கார்கோக்கு அனுப்பிட்டு போர்டிங்க் பாஸ் வாங்கும் கௌண்டர் போனோம் . அந்த காலை நேரத்திலும் அங்கு வேலை செய்பவர்கள் நல்ல ஃப்ரெஷா சிரிச்ச முகத்துடன் இருந்தா. ஏர் இண்டியா யூனிபார்ம் புடவையில்தான் எல்லாருமே இருந்தா.பாஸ்போர்ட் செக் பண்ணி போர்டிங்க் பாஸ் வாங்கும் போது

அந்தப்பெண்ணிடம் நான் மேடம் எனக்கு விண்டோ சீட் வேணும்னு ரிக்வெஸ்ட் பண்ணினேன். அவளும் அப்படியே தந்தா. ஹேண்ட்லக்கேஜில் ஒரு சீட்டு வாக்கி கட்டிண்டு அங்கேந்து உள்ள போனோம்.என் பெண் என்னிடம் ஏம்மா விண்டோ சீட் கேட்டே? இது என்ன ரயிலா பஸ்ஸானு கேலி பண்ணினா. இல்லெடி எனக்கு ட்ராவல்ப்ண்ணும்போது வெளில வேடிக்கைபார்க்க ரொம்ப பிடிக்கும். சரி ப்ளைட்ல என்ன வேடிக்கை பாக்கமுடியும்? டேக் ஆப், லாண்டிங்க்போது பில்டிங்க்லாம் பெரிய சைசிலேந்து, மினியேச்சர் சைசிலும், மினியேச்சர் சைசிலேந்து பெரிய சைசிலும் தெரியும் இல்லியா? அது. அப்புரம்இரவு நேரம்னா கருப்பு வெல்வெட்டில் வைரமும் முத்தும் பத்தித்ததுபோல கீழே எரியும் லைட் எல்லாம் கண்சிமிட்டும் அழகை வார்த்தைகளால் சொல்லமுடியாது. கிளம்பும் முன்பு ரன்வேல ஒரு ஸ்பீட் எடுக்கும்பாரு அது பாக்கப்பிடிக்கும் என்ரேன். சின்னக்குழந்தைபோல இருக்கியேன்னு அவ என்னைக்கேலி பண்ணினா. இயற்கை ரசிக்க எனக்கு ரொம்பவே பிடிக்கும். அது ரயிலோ பஸ்ஸோ காரோ, ஏன் மாட்டுவண்டிலகூட உள்ள உக்காராம முன்னடிலயேதான் உக்காந்து வெளில வேடிக்கை பாத்துண்டே தான் போவேன் அப்பத்தான் பயணம் ரசிக்க முடியும் எதுல ட்ராவல் பண்ணினாலும் கேட்டுவாங்கி விண்டோ சீட்லதான் உக்காருவேன்.அங்கேந்து ஏர்போர்ட் சுத்திப்பாக்க ப்போனோம். என்

பெண்ணுக்கு நிறைய ஃப்ரெண்ட்ஸ் அங்க இருந்தா எல்லாருக்கும் என்னை அறிமுகம் பண்ணினா. எல்லாரும் ஹாப்பி ஜர்னின்னு சொல்லி வாங்க அண்டி ஒரு காபி சாப்பிடலாம்னு கூப்பிட்டாங்க.இல்லேம்மா காலேல வீட்ல குடிச்சுட்டுதான் வந்தென்னேன் ஏஅப்பா அது 5-மணிக்கே குடிச்சிருப்பீங்க. இப்போ இன்னொரு காபி குடிங்க ஒன்னும் ஆகாது இங்க டாய்லெட் எல்லாம் க்ளினா சுத்தமா இருக்கும் கவலைப்படாதீங்க. முதல் முறையா உங்களைப்பாக்குரோம் கண்டிப்பா நீங்க காபி குடிச்சே ஆகனும்னு கம்பெல் பண்ணினாங்க. தட்டமுடியாம காபி சாப்பிட போனோம் . பெ......ரி......ய..... பேப்பர் க்ளாஸ் நிறையாகாபி. ஐயோ இவ்வளவெல்லாம் முடியாதும்மானு நான் பாதி என் பெண்பாத்தின்னு குடிச்சோம். காபி ரொம்ப நல்லாவே இருந்தது. ஏர் இண்டியா ஏரியா நல்லா பெரிசா விசாலமா க்ளீனா கார்பெட்லாம் விரிச்சு அமர்க்களமாக இருந்தது.

(நன்றி கூகுள் இமேஜ்)
(தொடரும்)

A ? 3 ( END)

2011-12-29T07:38:00.003+05:30

எப்பாது விடியும் என்று காத்துக்கொண்டிருந்தவர்போல விடிந்ததுமே எழுந்து மகன் நவீனையும் குளிப்பாட்டி ஸ்கூலுக்கு தயார் பண்ணினார். ஏதேது இன்னிக்கு மழைதான் கொட்டப்போகுது.என்று மனைவி கேலியாக கூறவும் மனசுக்குள் சிரித்துக்கொண்டார் பால்ராஜ். நேற்று நவீனுக்கு ஹோம் ஒர்க் சொல்லிக்கொடுத்ததில் எவ்வளவு பெரிய க்ளூ கிடச்சிருக்கு என்று நினைத்தார். டிபன் சாப்பிட்டு ஸ்டேஷன் சென்றவர் அங்கும் செய்ய வேண்டிய சில அவசர வேலைகள் முடித்துவிட்டு 204- வண்டி எடுங்க என்றார். நேராக பூஜா வீடு. நேற்றுபோலவே வீடு அமைதியாக இருந்தது. வாச்மேனும் தோட்டக்காரனும் வாங்க ஐயா என்று வரவேற்றனர். நேராக ஹால் சோபாவில் சென்று அமர்ந்தார். கிச்சனில் இருந்து இட்லி வேகும் மணமு ம்பில்டர்காபி மணமும் வந்து அவர் நாசியை நிறைத்தது.வேலைக்காரர்கள் அனைவருக்குமே மூன்று வேளை ச்சாப்பாடும் இங்கேயேதான் தயார் செய்து கொடுப்பார்கள். பெரியம்மாவை ஹாலில் காணோம். இவர் வந்த சப்தம் கேட்ட சமையல்காரம்மா வாங்க சார் காபி குடிக்கிரீங்களா என்றாள். காபி வாசனை ஹால்வரை வந்து மூக்கைத்துளைக்குதே கொண்டு வாங்கம்மா என்றார். நுரை ததும்ப சூடான சுவையான காபி கொண்டு தந்தாள் பெரியம்மா எங்கேம்மா. என்றார். மாடில பூஜை ரூமில் இருக்காங்க ஐயா இதோ போயி கூப்பிடுரேன் என்று மாடியில் போய் இவர் வந்திருக்கும் தகவல் சொன்னாள்.

காபியை குடித்தவாரே அன்றைய பேப்பரை புறட்டிக்கொனிருந்தார் அப்போது சலுங்க், சலுங்க் என்ற சப்தம் கேட்டு திடுக்கிட்டு திரும்பி பார்த்தார். பூஜா போன் பண்ணின அன்று கேட்ட அதே சலுங்க் சப்தம். ஹாலில் யாரும் இல்லை. மாடியில் இருந்து பெரியம்மா இறங்கி வந்து கொண்டிருந்தாங்க. அவரை உற்றுப்பார்த்தார் பால்ராஜ். ஓ, இவங்க கிட்டேந்து தான் சலங்கை சத்தமா என்று எண்ணினார் அந்தம்மா இடுப்பில் சொருகி இருந்த சாவிக்கொத்திலிருந்துதான் அப்படி ஒரு சப்தம் வந்ததை சுலபமாக ஊகித்துவிட்டார். அப்போ நான் நினைப்பது சரிதானோ என்றும் எண்ணினார். அப்படியும் செயலில் இறங்க சிறிது தயங்கினார். என்ன இன்ஸ்பெக்டர் சார் கொலையாளியைப்பத்தி ஏதானும் தகவல் தெரிந்ததான்னுஅந்த அம்மா கேட்டாங்க. ஆமாம்மா ஆல்மோஸ்ட் நெருங்கிட்டேன். அப்படியா யாரு அது. என்று படபடப்புட கேட்டவளை, சொல்லத்தானேம்மா வந்திருக்கேன் அவசரப்பட்டா எப்படி? என்று சொன்னவர் சரி நான் நேராவே விஷயத்துக்கு வந்துடரேன்மா. ஏம்மா பூஜாவை இறக்கமே இல்லாம இப்படி கொலை செய்ஞ்சீங்க, என்று தடாலடியாக கேட்க்கவும் வெல வெலத்து போன அம்புஜம்மாள் என்ன இன்ஸ்பெக்டர் யார்கிட்ட என்ன கேல்வி கேக்குரீங்கன்னு புரிஞ்சுதான் கேக்குரீங்களா? கூல் கூல் அம்புஜம்மா மெல்லிசு தலைகாணியால் அவ முகத்தை அமுக்கி கொலை செய்ஞ்சிருக்கீங்க. ஏன் இப்படி செஞ்சீங்க என்றார். அம்புஜம்மாவுக்கோ ஒரே வேர்வை படபடப்பானது. ஏன் இப்படி அபாண்டமா ஒரு பழியை என்மேல சுமத்துரீங்க இன்ஸ்பெக்டர்.?

என் செல்லத்த நானே கொலை செய்வேனே சே நினைக்கவே கூசுது கூசாம என்மேல பழி போடுரீங்க. உங்க மேல நான் மான நஷ்ட வழக்கு போடுவேன் என்றெல்லாம் மிரட்டினாள். அம்புஜம்மா நீங்கதான் கொலை பண்ணினீங்கன்னு   உங்களுக்கே நன்னா தெரியும்மா மறியாதையா ஒத்துகிடுங்க. இல்லேன்னா ஸ்டேஷன் கொண்டுபோய் வேரமாதிரி விசாரிக்க வேண்டிவரும் என்று மிரட்டினார்.

அப்ப நான் தான் கொலை செய்தேன்னு கண்டிப்பா சொல்ரீங்களா? இன்ஸ்பெக்டர். ஆமா நா தான் குற்றவாளி நீங்க கண்ணால பாத்தீங்களா நான் கொலை செய்த்ததை. என்று ஆங்காரமாகக்கேட்டாள்.கண்ணால பார்த்த சாட்சி இல்லாம எப்படி என்னைக்கைது செய்வீங்க என்று எக்காளமாக சிரித்தாள் அம்மா நீங்க இப்போ சொன்னதெல்லாம் நான் என் செல்போனில் டேப் பண்ணிட்டேன் நீங்க தப்பிக்கவே முடியாது உண்மையை ஒத்துகிடுங்க. ஏன் கொலை பண்ணி நீங்கன்னு காரணமும் சொன்னா நல்லா இருக்கும். சரி இவ்வளவு தூரம் ஆனபிறகு நான் மறைப்பதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லே. நானே உண்மையை எல்லாம் சொல்லிடுரேன். நீங்க ரிக்கார்ட் பண்ணிக்கோங்க.

என்று சொல்ல ஆரம்பித்தாள். பூஜாவின் அப்பா எனக்கு ஒன்னுவிட்ட தம்பி முறை வேணும். நானும் என் வீட்டுக்காரரும் ரொம்ப கஷ்ட ஜீவனம் தான் பண்ணிகிட்டு இருந்தோம் அவரு குடிச்சு குடிச்சுஅவரு போயி ச்சேர்ந்தபிறகு எனக்கு உறவுன்னு சொல்லிக்கயாரும் இல்லே அடுத்தவேளைச்சாப்பாடுக்கே கஷ்ட்டப்பட்ட வேண்டிவந்தது. என் நல்ல காலம் பூஜாவின் அப்பாஎங்க ஊருக்கு குலதெய்வம் சாமி கும்பிட வந்தான் . அவனிடம் போய் அழுதேன். சரிக்கா நீயும் எங்க கூட வந்துடுன்னு அவன்கூட அவன் வீடு கூட்டி வந்துட்டான், வீடா அது பங்களா. பூஜா ஒர் வயசுக்குழந்தை அப்போ. நான் அப்பலேந்து இங்கதான் இருக்கேன். பூஜாவோட அப்பாவுக்கு ஒருபயம் என்னன்னா அவ அப்பா,அம்மா அவதாத்தா,பாட்டி அண்ணன் தம்பி எல்லாருமே சொல்லி வைததமாதிரி துர்மரணம் தான் அடைந்தார்கள் அவங்க குடும்பத்தில் யாருக்குமே இயற்கையான மரணம் சம்பவிக்கவே இல்லே. யாரு கொடுத்தசாபமோ. போறும், போறும்னு சொல்ர அளவுக்கு காசு பணம் வசதில்லாம் இருக்கு.

ஆனா அவனுக்கு மரணபயம் உள்ளூர இருந்துகொண்டே இருந்தது. என்னை அக்கா அக்கானு கூப்பிடுவான். பூஜாவுக்கு5- வயது நடக்கும் போதுஅவன் ஒரு உயில் எழுதினான். நான் கூட இப்ப என்னடா அவசரம் உயில் எழுத என்று கேட்டேன். இல்லேக்கா. எனக்கும் என் மனைவிக்கும் கூட இப்படி துர்மரணம் ஏற்பட்டால் என் பெண் அனாதை ஆகிடக்கூடாது. எப்ப என்ன நடக்கும்னே சொல்ல முடியாது இல்லியா. அதான் நான் சுய நினைவுடன் இருக்கும்போதே உயில்லாம் எழுதி ரிஜிஸ்டர் செய்துடரேன் என்றான். ஒருவிதத்தில் அவன் பயம் நியாயமானதாக்கூட இருக்கலாம்.ஏன்னா உயில் ரிஜிஸ்டர் செய்த அடுத்தவருடம் பூஜா அப்பாவும் அம்மாவும் ஒரு கார் ஆக்சிடெண்டில் ஒரே நேரம் போய்ச்சேர்ந்துட்டாங்க. அசையும், அசையா சொத்துக்கள் எல்லாமே பூஜா பேரில் எழுதி வைத்தான் அதற்கு என்னை கார்டியனாகவும் நியமித்தான்.

அவ்ள் இப்ப மைனர்தானே மேஜர்ஆனதும் நல்ல பைனாபார்த்து கல்யாணம் செய்து வைத்து எல்லா சொத்துக்களையும் சட்டப்படி அவளிடம் ஒப்படைக்கும்படியும் உயிலில் எழுதி இருந்தான். அவள நன்றாக கவனித்துக்கொள்ள வதற்கு பிரதி உபகாரமாக என்பேரில் இந்தபெரிய பங்களாவையும் பேங்கில் கணிசமான ஒரு தொ கை பிக்சட்டில் போட்டு மாதம் 10,000 வட்டி வரும்படியும் அதை என் செலவுகளுக்கும் என்று ஏற்பாடு செய்திருந்தான். நான் இவங்க வீடு வந்தபிறகு எனக்கும் பண் ஆசை வந்தது. கோடிக்கணக்கான சொத்துக்கள் இந்த சின்ன பெண் பேருக்கு. எனக்கு வரும் இந்தவீடும் மாசம் 10, 000 ரூபா பணமும் மட்டும்தானா என்று என்மனசு கண்ணக்குப்போட்டதுஅதுவும் அனுபவ பாத்தியதைமட்டும்தான்.. அடுத்தவேளை சாப்பாட்டுக்கெ க்‌ஷ்ட்டப்பட்டகாலம்லாலாம் நினைச்சுக்கூட பாக்கத்தோனலெ. நானும் பூஜாவிடம் ஒரு வெள்ளைதாளில் கையெழுது போட்டுத்தருமபடி எப்படில்லாமோ கெஞ்சி பார்த்தேன் அந்தப்பொண்ணு மாட்டேன்னு அடம்பிடிச்சா. எனக்கு எல்லா சொத்துமே பூஜா என்பேரில் மாத்திதருவதாக ஒரு பேப்பரில் எழுதி அவளிடம் கையெழுத்து வாங்கிடனும்னு ரொம்ப முயற்சி செய்தேன். பூஜா இல்லாம்லே போனா எல்லா சொத்தும் என்கைக்கு வந்துடுமேன்னு நினிச்சேன். பேராசைதான் . ஆனா பண ருசி கண்டுட்டா வேறு எதுமே கண்ணுக்கு தப்பாபடாது. இந்தப்பொண்ணைக்கொன்னுட்டேன். ஆனா அடுத்த நாள் வந்த வக்கீல் உயிலைப்படுச்சு காட்டினப்போ எனக்கு மயக்கமே வந்துச்சு. அப்படி என் பெண்ணுக்கும் துர்மரனம் சம்பவித்தால் எல்லா சொத்துக்களும்   முதியோர் இல்லம், அனாதை ஆசிரமத்துக்குப்போய்ச்சேரணும்னு எழுதி வச்சிருக்கான் பூஜாவின் அப்பா. இது எனக்கு முன்னாடி தெரியாமபோச்சு. அப்படி தெரிஞ்சிருந்தா இப்படி ஒரு காரியம் பண்ணி இருக்கவேமாட்டேன். இப்ப சொத்தெல்லாம் யாருக்குமே பிரயோசனமில்லாம அனாதை ஆசிரமத்துக்கும் முதியோர் இல்லத்துக்கும் போயி சேரப்போகுது. இதைத்தான் பேராசை பெரு நஷ்டம்னு சொல்வாங்க இப்ப புத்தி வந்து என்ன பிரயோசன.ம் கொலைகாரின்னு ஒரு கேவலமான பட்டம்தான் மிச்சம். இப்ப நீங்க என்னை அரஸ்ட் பண்ணிக்கலாம்னு அந்த அம்மா அழுகையின் ஊடே சொல்லி முடிச்சாங்க.

ஆமா நீங்க எப்படி என்மேல சந்தேகப்பட்டீங்க ? அது பூஜா கான்வெண்ட்ல படிச்சபொண்ணு இல்லையா அததயம்மாவையு ம்ஆண்டின்னு தானே சொல்லும் அதான். அதன் இடது உள்ளங்கையில் A   என்று எழுதி இருந்துச்சு எனக்கு அதுபுரியாம நான் வேர விதமா விசாரணை பண்ணுனேன் என்பையனுக்கு பாடம் சொல்லிக்கொடுக்கும்போதுதான் இப்படியும் இருக்குமோன்னு சந்தேகமே வந்துச்சு. எப்படியோ கேஸ் க்ளியர் ஆச்சு.என்று அம்புஜம்மாளை ஸ்டேஷன் கூட்டிச்செல்ல பெண் கான்ஸ்டபிளை போன் பண்ணி வரச்சொன்னார்.

A ? 2

2011-12-26T07:52:00.000+05:30

இன்ஸ்பெக்டர் பால்ராஜ் முடிக்க வேண்டிய பார்மாலிட்டீசெல்லாம் முடித்து பாடியை ஆம்புலன்சில் ஏறி அனுப்பியதும் அனைவரும் அழுதவாறே கலைந்து சென்றனர். ஸ்டேஷன் சென்ற இன்ஸ்பெக்டர், அன்றைய வேலைகளை முடித்துவிட்டு வீட்டுக்கு கிளம்பிபோனார். வீட்டிலும் சாப்பிடும்போதும் படுத்தபின்னும் கூட பூஜா பொண்ணின் முகம்தான் அவர் நினைவில் வந்து கொண்டே இருந்தது. சே என்ன ஒரு முட்டாள் தனம் பண்ணிட்டேன் ஏதோ குழந்தைப்பேச்சுன்னு எண்ணிட்டேனே. நான் கொஞ்சம் சீக்கிரமே போயிருந்தா அந்தப்பொண்ணைக்காப்பாத்தி இருக்கலாமோன்னுல்லாம் நினைவுகள். மறு நாள் டூட்டிக்கு வந்ததுமே ஃபோரன்சிக்கு போன் பண்ணி என்ன சார் ரிப்போர்ட் ரெடிபண்ணிட்டீங்களா என்றார். ஆமா சார் அதான் கொண்டு வந்திட்டு இருக்கேன். என்று உள்ளே வந்தார். சார் போஸ்ட் மார்ட்டம் ரிப்போர்ட் என்ன சொல்லுது? என்ரார் பால்ராஜ். சார் முகத்தை ஒரு மெலிசு பொருளால் அழுத்தினதில் மூச்சுத்திணறல் ஏற்பட்டு மரணம் ஏற்பாட்டிருக்கு. வேர எந்தஒரு நகக்கீரலோ மற்ற அடையாளங்களோ ஏதுமில்லே. கிட்டத்தட்ட 5- நிம்ஷம் போராடியிருக்குஅந்தக்குழந்தை. ஒருவேளை அது தலகானியாகவும் இருக்கலாம். வேர ஃபிங்கர் பிரிண்ட்ஸ் ஏதும் கிடைக்கல்லே இந்தாங்க சார் ரிப்போர்ட் என்று பால் ராஜிடம் கொடுத்து விட்டு கிளம்பி வாசல் வரை போனவர் சார் இன்னொரு விஷயம் அந்தப்பொண்ணு இடது உள்ளங்கையில் சிகப்புகலர் ஸ்கெச் பென்னால் A என்ற எழுத்து இருந்தது. சரி அந்தப்பொண்ணுகாலில் கொலுசு ஏதாச்சும் இருந்ததா? என்று பால்ராஜ் கேட்டார். இல்லே சார் கான்வெண்ட்ல படிக்கர குழந்தை இல்லியா கொலுசோ கையில் வளையலோ ஏதுமே இல்லே. என்று அவர் கிளம்பி போனார்.

ஓ, அப்போ அந்தப்பொண்ணு ஒரு சின்ன க்ளூ கொடுத்திருக்கா. இப்ப A- யில் ஆரம்பிக்கும் பேர் உள்ளவங்களை தரோவா விசாரிக்கணும். என்று 204- வண்டி எடுங்க என்றார். நேராக பூஜா வீடு. அந்த வீடே அமைதியாக இருந்தது. வாச்மேன் ஸ்டூலில் அமர்ந்து அன்றைய தினசரி படித்துக்கொண்டிருந்தார். தோட்டக்காரர் பெருக்கி குப்பை அள்ளிப்போட்டு மரம் செடிகளுக்கு பைப் மூலம் தண்ணீர்பாய்ச்சிக்கொண்டிருந்தார்.இன்ஸ்பெக்டர் உள்ளே போனதும் வீட்டின் பெரியம்மா ஹாலிலேயே உக்காந்திருந்தார்கள் வாங்க இன்ஸ்பெக்டர். என்ன விஷயம்.அம்மா. இங்க யாரெல்லாம் இருக்காங்க எனக்கு ஒவ்வொருவரையா விசாரிக்கணும் என்றார். இப்போ நான் இருக்கேன். இவ்வள்ளவு நாள் என் செல்லம் இருந்தா என்று சொல்லும்போதே அந்தம்மாவின் கண்களில் கண்ணீர், அப்புர,ம் வாச்மேன், தோட்டக்காரன், ட்ரைவர், வேலைக்காரி, சமையல் காரின்னு என்று 5- பேரும் பின்னால சர்வெண்ட் குவார்ட்டரில் தங்கி இருக்காங்க. என்றாள் பெரியம்மா. சரி முதல்ல வாச்மேனைக்கூப்பிடுங்க் அம்மா என்றார். ஆண்டனி இங்க வாப்பா ஐயா உங்க கிட்டல்லாம் எதோ விசாரணை செய்யணுமாம் என்றாள். பவ்யமாக வந்து நின்றார் வாச்மேன். கிட்டத்தட்ட 40- வயசு இருக்கலாம் போன்ற தோற்றம். சரி உங்க பேர் என்னங்க என்றார் பால் ராஜ். ஆண்டனிங்க என்றார். ஓ இவர்பேரு A- ல தான் ஆரம்பிக்குது . நீங்க எவ்வளவு வருஷமா இங்க வேலை செய்யுரீங்க? என்றார்.பால்ராஜ். ஐயா கடந்த 5- வருஷமா இங்கதாங்க வேலை செய்யுரேன். நல்ல சம்ப்ளம் மூனூவேளை சாப்பாடு துணிமணி எல்லாமே இங்கியே தந்துடுவாங்க இருக்க இடமும் பின்னாடியே கட்டி தந்திருக்காங்க. ரொம்ப சந்தோஷமா தான் இங்க வேலை பாக்குரேன் ஐயா பூஜா பொண்ணு எங்க கூடல்லாம் ரொம்ப அன்பாபேசிப்பழகுவாங்க ஐயா எந்தப்பாவிக்கு அவங்களை இப்படி இறக்கமில்லாம கொல்ல மனசு வந்ததோன்னு கண்ணீர் விட்டார். இவன் பேச்சில் தெரிந்த உண்மையால் மேற்கொண்டு அவரை விசாரிக்காமல், சரி தோட்டக்காரரைக்கூப்பிடுங்க என்றார். 50- வயசுக்கும் மேல் இருக்கும் தோட்டக்காரர் உள்ளே வந்தார். ஐயா கும்புடரேங்க.

உங்க பேரு என்னங்க என்றார் பால்ராஜ் அண்ணாமலைங்க என்றார் தோட்டக்காரர். அடடா இவர்பேரும் A-லயே ஆரம்பிக்குதே. என்று எண்ணி அவரையும் வாச்மேனிடம் கேட்ட கேள்வியைக்கேட்டார். அவரும் ஆண்டனி சொன்னதுபோல சொன்னார். சரி நீங்க போங்க என்று சொல்லிவிட்டு ட்ரைவரைக்கூப்பிட்டார். உங்க பேரு என்னங்க?ஆனந்த் ஐயா என்றார் ட்ரைவர் ஐயோ தலைய சுத்துதே. எல்லார் பேருமே A - லெட்டரில் ஆரம்பிக்குதே. என்று நினைத்தவர் உள்ளே வேலை செய்து கொண்டிருந்த சமையல்காரம்மா, வேலைக்காரி எல்லாரையும் விசாரித்தார்.அவர்கள் பெயர்களும் ஆண்டாளம்மாள், அஞ்சலை என்றே இருந்ததில் பால் ராஜுக்கு ஏக குழப்பம். சரி பெரியம்மா உங்க பேரு என்னங்க என்றார் அம்புஜம் சார் என்றாள் பால்ராஜ் தலையை உலுப்பியபடி நான் மறுபடி நாளைக்கு வரேன்னு கிளம்பினார். ஸ்டேஷன் போனதுமே கான்ஸ்டபிள், சார் ஏதானும் க்ளூ கிடைச்சுதா என்றார் எங்க?, குழப்பம்தான் நிறைய ஆச்சு அங்க இருக்கரவங்க எல்லார் பேருமே A- லதான் ஆரம்பிக்குது. எனக்கு ஒன்னுமே புரியல்லே. திரும்பவும் முதல்லேந்தே தொடங்கணும் என்று அலுப்புடன் சொன்னார். சார் உங்க மிஸஸ் ரெண்டு மூணுவாட்டி போன் பண்ணிட்டாங்க நீங்க வீட்டுக்கு கிள்ம்புங்க. நாங்க பாத்துக்கரோம் என்று கான்ஸ்டபிள் சொல்லவும் பால்ராஜுக்கும் வீட்டுக்குப்போய் கொஞ்சம் ஓய்வு எடுத்தால் தேவலாம் போலத்தான் இருந்தது. உடனே கிளம்பி வீடு போனார்.

ஹை அப்பா இன்னிக்கு சீக்கிரம் வந்துட்டாங்கன்னு அவர் 5- வயது மகன் நவீன் வந்து காலைக்கட்டிக்கொண்டான். அவரும் ஆசையுடன் குழந்தையை த்தூக்கி செல்லம் கொஞ்சி விட்டு யூனிஃபார்ம் மாற்றி லுங்கியில் பெட் ரூம் நோக்கி போனார். அவர் மனைவி கிச்சனில் இரவு சாப்பாடு தயார் செய்து கொண்டிருந்தாள். அப்பா எனக்கு ஹோம் ஒர்க் சொல்லிக்கொடுக்கரீங்களா என்று நவீன் அவர் கால்களை கட்டிக்கொண்டு செல்லம் கொஞ்சினான். நவீன் அப்பா ரொம்ப டயர்டா இருக்கேன்பா. அம்மாவிடமே கேட்டுக்கோயேன் என்றார்.உள்ளேயிருந்து வந்த அவர்மனைவி ஏங்க நவீன் தூங்கிட்டு இருக்கும் போதே ஆபீஸ்போயிடரீங்க இரவு அவன் தூங்கின பிறகு வீடு வரீங்க இன்னிக்குதான் அதிசயமா சீக்கிரமே வந்திருக்கீங்க போலீஸ்காரன்னா வீடு குடும்பம் குழந்தை குட்டியை கவனிக்க கூட நேரமே கிடையாதா. எனக்கும் தெரியும் உங்க வேலை ரொம்ப டென்ஷன் நிறைந்தது நேரம் காலம் பார்க்காம உழைக்கணும் எல்லாமே எனக்கும் தெரியுங்க ஆனா சின்னப்பையன் அப்பாவின் நெருக்கம் கிடைக்காம எப்படி ஏங்கிப்போரான் தெரியுமா. இப்பவும் நீங்க இப்படி விலகிப்போனா குழந்தை ரொம்ப ஏங்கி போவாங்க. ஒன்னம் வகுப்பு படிக்கு குழந்தையின் ஹோம் ஒர்க் ஒன்னும் கஷ்ட்டமா இருக்காது. நீங்க அவன்கூட சிரிச்சு பேசி ஹோம் ஒர்க் சொல்லிக்கொடுங்க. அவனுக்கும் சந்தோஷமா இருக்கும் உங்களுக்கும் ரிலாக்சா இருக்கும் என்றாள் ஆமா நீ சொல்வதும் சரிதான்மா. நானே சொல்லிக்கொடுக்கரேன் என்று நவீன் வாப்பா. என்ன ஹோம் ஒர்க் இருக்கு எடுத்துட்டுவா அப்பா சொல்லித்தரேன் என்றார். குஷியாக உள்ளே சென்ற நவீன் ஸ்கூல் பேக்கை எடுத்துவந்து அப்பாவின் முபு அமர்ந்தான்.

அப்பா, நாம வீட்ல தமிழ்லதான் பெச்ணும்னு நீங்க சொல்வீங்க இல்லியா. ஆனா என்னை கான்வெண்டில் சேர்த்துபடிக்க வைக்கரீங்க. காம்பவுண்டுக்குள்ள நுழைஞ்சதுமே இங்க எல்லாரும் இங்கிலீஷ்தான் பேசனும்னு சொல்ராங்க. அப்பா அம்மான்னு சொல்வதற்குபதில் மம்மி டாடின்னு சொல்ல சொல்ராங்க. அதுபோல சித்தப்பா, மாமா, அத்திம்பேர் இவங்களுக்கெல்லாம் இங்கிலீஷ்ல என்ன சொல்லனும்பா? என்றான் நவீன். சிரித்தவாரே இவங்களையெல்லாம் மொத்தமா அங்கிள்னு சொன்னாலே போறும்பா. என்றார் பால்ராஜ். ஓக்கே. அப்போ சித்தி அத்தை மாமிக்கு? அதுக்கு ஆண்டின்னு சொல்லணும்பா. என்றார். ஏ அப்பா ஒரே வார்த்தைல எல்லார்பேரும் அடங்கிடுமாப்பா/ என்று ஆச்சர்யமாக கேட்ட மகனிடம் ஆமாண்டா செல்லம் அதான் இங்கிலீஷ் ஷார்ட்& ஸ்வீட். . இரவு சாப்பாடு முடிந்து படுத்த பால்ராஜின் மூளையில் ஒருமின்னல் ஓ அப்படியும் இருக்குமோ. இப்படி ஒரு கோணத்தில் யோசிக்கவே இல்லியே? என்று அமைதி இல்லாமலே தூங்கினார்.

A?

2011-12-23T08:26:00.002+05:30

இன்ஸ்பெக்டர் பால் ராஜ் ஒரு கைதியின் கேஸ் கட்டை மும்முரமாக படித்துக்கொண்டிருந்தார்.ஸ்டேஷனில் இன்ஸ்பெக்டரும் கூட 4 கான்ஸ்டபிள்களும் இருந்தார்கள். அப்போது டேபிளில் இருந்த போன் அடிக்கவும் இன்ஸ்பெக்டர் பால் ராஜ் எஸ் இன்ஸ்பெக்டர் பால்ராஜ் ஹியர் என்றார். மறுபுற்மிருந்து சார் இது பி,2 போலீஸ் ஸ்டேஷந்தானே என்று கேட்டது ஆமா, நீங்க யாரு உங்களுக்கு என்ன வேனும்? சார் நான் பூஜா மௌண்ட் கார்மலில் 5-வது படிக்கரேன். எனக்கு இன்ஸ்பெக்டரிடம் பேசணும் என்றது. நான் இன்ஸ்பெக்டர் பால் ராஜ்தான் பேசுரேன் சொல்லுங்க என்றார். சார் என்னை யாரோ கொலை பண்ணிடுவாங்களோன்னு பயம்மா இருக்கு. எனக்கு போலீஸ் பாதுகாப்பு வேணும் என்றதுபோன் குரல். பாப்பா 5-வது படிக்கரேன்னு சொல்ரே அப்போ உனக்கு 10- வயதுக்குள்ளதான் இருக்கணும் நீ டி.வி. சீரியல் நிறையா பாக்குரியா? வேண்டாததெல்லாம் கற்பனை பண்ணிகிட்டு இருக்கியா? ஐயோ அப்படில்லாம் இல்லே சார் நான் உண்மைதான் சொல்ரேன். அப்படி அந்தப்பெண் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே மெல்லிசாக சலுங்க், சலுங்க் என்று ஒரு சலங்கை சப்தம் போனில் கேட்டது பின்னணியில். அந்த பாப்பா காலில் கொலுசு போட்டிருக்கோ என்னமோ காலை ஆட்டிகிட்டே பேசுதோ என்னமோ அதான் இப்படி சலங்கை சத்தம் கேக்குதோன்னு பால்ராஜ் நினைத்துக்கொண்டார்.பிறகு எந்தவித சப்தமும் வராமல் போன் அமைதியாகி விட்டது. பால்ராஜுக்கு ஒரே குழப்பம் என்னடா இது அந்தப்பொண்ணு எங்கேந்து பேசுரேன்னுகூட ஏதும் சொல்லலே. என்ன பிரச்சனைன்னும் சொல்லலே. இப்போ நாம என்ன பண்ணனு யோசித்து கான்டபிள் 204- இங்க வாங்க. இப்ப எனக்கு ஒரு போன்கால் வந்தது எக்சேஞ்சுக்கு கேட்டு இந்த அட்ரெஸ் கேட்டுவாங்க என்றார்.

கான்ஸ்டபிள் கொடுத்த அட்ரஸ் போய்த்தான் பாக்கலாமேன்னு தோன்றவே கான்ஸ்டபிள் வண்டியை எடுங்க என்றார். என்ன சார் புது கம்ப்ளைண்டா என்றார் கான்ஸ்டபிள். இல்லேப்பா ஒரு சின்னப்பொண்ணு என்னை யாரோ கொலை பண்ணப்போராங்கன்னு போன்பண்ணுது அப்புறம் போன் அமைதியா ஆயிடுத்து என்னாச்சுன்னு தெரியல்லே அதான் போயி பார்த்துடலாம்னு சொன்னேன். சார் யாரும் எதுவும் கம்ப்ளைண்டுன்னு எதுவும் கொடுக்கலே. நாமாகப்போயி மாட்டிக்கனுமா. ஏற்கனவே ரெண்டுகேஸ் தலைவலி கொடுத்துகிட்டு இருக்கு. புதுசா இதுவேர தேவையா சார் என்று கான்ஸ்டபிள் கேட்கவும் நான் சொல்றதைச்செய்தா போறும். மேலும், மேலும் கேள்வி கேக்காதீங்க வண்டி எடுங்க. என்று அந்த அட்ரெஸ் தேடி கிள்ம்பினார்கள் அது ஒரு ஒதுக்குபுறமான ஏரியாவில் அமைந்திருந்த தனி பங்களா. நல்ல பணச்செழிப்பு முதல் பார்வைக்கே தெரிந்தது. வண்டியை வெளியே நிறுத்தி விட்டு வீட்டுக்குள் நுழைந்தார்கள். உள்ளேயிருந்து ஒரே அழுகைச்சத்தம் வாசல்வரை கேட்டது. ஏதோ விபரீதம் நடந்துட்டுது போல இருக்கேன்னு பால்ராஜ் வேகமாக உள்ளே போனார். அங்கு அழுது கொண்டிருந்தவர்கள் இன்ஸ்பெக்டரைப்பார்த்ததும் திகைத்துப்போய் அழுகையை ஒரு நிமிஷம் நிறுத்தி இன்ஸ்பெக்டர் சார் வாங்க அதுக்குள்ள உங்களுக்கு யாரு தகவல் சொன்னாங்க எப்படி நீங்க வந்தீங்கன்னு வீட்டில் இருந்த 50- வயதான பெண்மணி கேட்டாங்க. யாரும் தகவல் சொல்லலே. நானேதான் வந்தேன் . என்னாச்சு என்றார். ஐயோ அதையேன் கேக்குரீங்க்? எங்கவீட்டு ஏஞ்சல் பூஜா குட்டி திடீர்னு செத்துபோச்சு. எங்க யாராலையுமே நம்பமுடியல்லே. என்னாச்சுன்னே புரியல்லே சோபாவில் சாய்ந்தவாரே இறந்திருக்கா அவதூங்கறான்னுதான் எங்களால நினைக்க முடியுது. என்னகொடுமை பாருங்க இன்ஸ்பெக்டர். என்று அந்தப்பெரியம்மா மூச்சு விடாமல் சொல்லிக்கொண்டே போனாள்அந்தப்பெரியம்மா காதிலும் கழுத்திலும் வைரமும் தங்கமும் ஜொலிக்க அந்தவீட்டு எஜமானி அம்மா போல இருந்தாங்க.. சே அந்தக்குழந்தை போன் பண்ணினதை நாம விளையாட்டா நினைச்சுட்டோமே கொஞ்சம் முன்னாடியே வந்திருந்தா அந்தக்குழந்தையை காப்பாத்தி இருக்கலாமோன்னெல்லாம் பால்ராஜ் நினைத்தார். சோபா செட்டில் தூங்குவதுபோல அந்தக்குழந்தை படுத்துக்கிடந்தது.

சரி ஆனது ஆச்சு போஸ்ட்மார்ட்டதுக்கு பாடியை அனுப்பணும் கான்ஸ்டபிள் பாரன்சிக் ஆட்களுக்கு போன்போட்டு சொல்லுங்க. ஆம்புலன்சுக்கும் சொல்லிடுங்க என்றார் பால்ராஜ். ஐயோ போஸ்ட் மார்ட்டமா என் குழந்தையை வெட்டி கூறு போட்டுவாங்களே அந்த அனியாயம்லாம் பண்ண வேண்டாம் சார். அவளை அமைதியா அடக்கம் செய்துடலாம். ப்ளீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் என்று பெரியம்மா உருக்கமாகச்சொன்னார்கள். இல்லேம்மா இது இயற்கையான மரணம் போல தெரியல்லே. அதனால போஸ்ட் மார்ட்டம் செய்து யாரு இந்தக்குழந்தையை கொலை செய்தார்கள் என்று கண்டு பிடிக்கனும்.. அதஎல்லாம் சரி இன்ச்பெக்டர் நாங்க யாரும் உங்களுக்கு போனோ கம்ப்ளைண்டோ பண்ணல்லே, நீங்களாகவே வந்தீங்க இப்ப போச்ட்மார்ட்டம் பண்ணனும்னெல்லாம் சொல்ரீங்க. ஆளைக்கண்டுபிடிச்சுட்டா மட்டும் என் செல்லம் திரும்பி வந்துடுவாளா? அமைதியா அவ ஈமச்சடங்குகளைச்செய்ய விடுங்க உங்களுக்கு புண்ணியமா போகும் என்று எவ்வளவோ அந்தப்பெரியம்மா சொல்லியும் இன்ஸ்பெக்டர் காதிலேயே வாங்கல்லே. அதெல்லாம் முடியாதும்மா. நீங்க யாரும் கம்ப்ளைண்ட் பண்ணலைனாகூட அந்தப்பொண்ணே கொஞ்ச நேரம் முன்ன எனக்கு போன் பண்ணினா யாரோ அவளைக்கொலை செய்துடுவாங்கன்னு பயம்மா இருக்குன்னு சொன்னா அதான் நாங்களே வந்தோம். தயவு செய்து எங்க டூட்டியைச்செய்யவிடுங்கம்மா. அன்றார்.

தொடரும்

காவலன் 3

2011-12-16T07:33:00.000+05:30

என்னங்க, ராஜாவுக்கு வயசாயிண்டே போறது . அடுத்த லீவுல வரப்போ அவனுக்கு நல்ல பொண்ணாபார்த்து கல்யானம் பண்ணிடலாங்க என்றாள் அம்மா. ஆமா நீ சொல்வது சரிதான். ஏண்டா ராஜா அங்கியே ஏதானும் பொண்ணு பாத்து வச்சிருக்கியா என்றார். ஐயோ என்னப்பா இது நீங்கபாத்து யாரைச்சொல்ரீங்களோ அவளைத்தான் கல்யாணம் செய்துப்பேன் என்றான்.மகனின் இதபதிலால் பெற்றோருக்கு ரொம்பவே சந்தோஷம். சரி அப்பா ஒரு முக்கியமான விஷயம் பத்தி உங்க கிட்ட பேசணும். என்றான். என்னடா ராஜா சொல்லுப்பா. அப்பா நேத்து இரவு நான் நம்ம சன்னதி தெரு வழியாதான் வந்தேன். நீங்களும் உங்க வயசுக்காரங்க சிலரும்கோவில் வாசல்ல உக்காந்து சீட்டு விலையாடிகிட்டு இருந்தீங்க. பாக்கவே மனசுக்கு ரொம்ப கஷ்ட்டமா இருந்ததுப்பா. அம்மாவை இரவு தனியே வீட்ல விட்டுட்டு நீங்க இப்படி சின்னப்பிள்ளை போல சீட்டு விளையாடல்லாம் போலாமாப்பா? ஓஅதுதான் விஷயமா. நீ ஒரு வார்த்தைல கேள்வியா கேட்டுட்டே. இதுக்கு பின்னால ஒரு கதையே இருக்குப்பா.

அப்படி என்னப்பாகதை. இரு இரு சொல்லத்தானே போரேன். காலேல குளிக்கப்போனே இல்லியா வழில உன் வயசுக்காரங்க யாரையானும் பாத்தியோ? என்றார். என்வயசுக்காரங்கன்னு இல்லேப்பா தெரு பூராவும் ஆள் நட மாட்டமே இல்லாம வெறிச்சோடி இருந்ததுப்பா. ஆத்திலயும் ரெண்டு மூனுபேர் தவிர யாருமே இல்லே. ஊர்ல உள்ளவங்கல்லாம் எங்க போனங்கப்பா?அதான்பா உன்னைப்போல் சின்ன வயசு பிள்ளைங்கல்லாம் நல்லா படிச்சுட்டு நல்ல வேலைதேடி வெளி மானிலமோ, வெளி நாடுகளுக்கோ போயிடராங்க. நம்ம கிராமத்ல வேலை வாய்ப்பு வசதிகளே இல்லியே.அப்போ அவங்களை எப்படி குத்தம் சொல்ல முடியும். படிச்சபடிப்பை வீணாகலாமோ?இப்போ முக்காவாசி வீடுகளில் எங்களைப்போல வயசானவங்கதான் இருக்கோம். பசங்க நீங்கல்லாம் பணம் அனுப்பி வைக்கரீங்க. நாங்களும் சவுரியமா இருக்கோம். அது இல்லே விஷயம் இதுவேபடிக்காத பாமர ஜனங்க, முன்னெல்லாம் வயக்காட்டு வேலைக்குப்போயி தங்க குடும்பத்தை காப்பாத்தினாங்க. இப்ப அதுக்கும் கேடு வந்துடுத்து. நெல்வயல் உள்ள இடத்தைப்பூரா ப்ளாட் போட்டு வித்து பெரிய பெரிய கட்டிடங்களாக கட்டிடராங்க.வயல் வேலைக்குபோனவங்கல்லாம் எங்க போவாங்க? அவங்க சாப்பாட்டுக்கு என்னவழி. அவங்களுக்கும் குடும்பம் குழந்தைக இருக்கு பசிக்கர வயிறும் இருக்கே. வேர வேலையும் தெரியாது படிப்பறிவும் கிடையாது அதில் சிலர் திருட்டுத்தொழிலில் இறங்கிடராங்க.

நம்ம ஊர்ல பெரும்பாலானவங்க வீடுகளில் ஓட்டுக்கூரைதானிருக்கும் இல்லியா? நம்ம வீட்டுக்கு நீ பாதுகாப்பா காரை எடுத்துக்கட்டி பக்காவா, பாதுகாப்பா வீட்டைக்கட்டி தந்திருக்கே. எல்லாராலும் அது முடியாதே இல்லியா? போனவாரம் அம்மிணி மாமி வீட்ல திருடவந்தவன் ஓட்டைப்பிரித்து அவவீட்டு அடுக்களையில் இறங்கி அங்கு அலுமினிய குண்டானில் இருந்த சாதம் குழம்பு பொரியல்னு திருடி இருக்கான் என்ன பசிக்கொடுமை பாரு. அப்புரம் வீடுகளில் பெரிய பொருளா எதும் கிடைக்காததால கோவில்களுக்குள் தங்க கைவரிசை காட்ட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.ஸ்வாமிக்கு போட்டிருக்கும் நகைகள் ஐம்பொன் சிலைகள் பூஜைக்கு வைத்திருக்கும் வெள்ளி பித்தளைப்பாத்திரங்கள் என்று ஒவ்வொன்றாக திருடு போக ஆரம்பிச்சது.முதல்ல போலீஸ்லதான் கம்ளைண்ட் பண்ணினோம். ஒருவாரம் போல வந்து பாத்துட்டு ஒரு காவல்காரனையும் போட்டா. 4- ஆட்களா திருட வந்தா அந்தஒரு காவல்காரன் எப்படி சமளிப்பான். அப்புரம்தாம் ஒவ்வொரு தெருவில் இருக்கும் பெரியவங்கல்லாம் பேசி தீர்மானம் பண்ணினோம். நாம 10-பேரா சேர்ந்து கோவில் வாசல்ல இரவு பூரா காவலுக்கு இருக்கலாம்னு. நம்ம தெருபோலவே பக்கத்து தெரு, சிவன் கோவில், பிள்ளையார் கோவில் நம்ம பெருமாள் கோவில் என்று எல்லா கோவில்களிலும் இப்ப நாங்க 10,,10, பேராகூடிகாவலுக்கு இருக்கோம். எங்களைப்போல வயசானவங்களுக்கு இரவு தூக்கம்லாம் சரியாவே வராது, வீட்ல சும்ம படுத்து உறுளுவதை விட இங்க வந்து உக்காந்துடரோம்.
முதல்ல வெரும்ன கதை பேசிண்டுதான் இருந்தோம். எவ்வளவு நேரம்தான் பேசமுடிம் அவாவீட்ல அது ஆச்சு, இவா வீட்ல இதுஆச்சுன்னு வம்புதான் வளர்ந்தது. அப்புரம்தான் சீட்டு ஆடினா உற்சாகமாகவும் இருக்கும்.தூக்கமும் வராது மத்தவங்க பத்தி வம்பு பேச்சும் வளராதுன்னு சீட்டு ஆடி பொழுதைப்போக்கரோம். ஆனா காசு வச்சு சூதாட்டம் போலல்லாம் இல்லேப்பா. நமக்கு ஆரோக்கியமான நல்ல வாழ வச்சுண்டு இருக்கிற ஆண்டவனுக்கு செய்யும் சேவையா எண்ணி தான் இதைச்செய்யரோம்.

நீ சொல்ரதுபோல நான் இதை ஞாயப்படுத்த விரும்பலை. ஒரு எலக்ட்ரீஷியன்கிட்ட சொல்லி கோவில்ல இரவு யாரு எங்க கையை வச்சாலும் சத்தமா அலரும்படி ஒரு அலாரம் பிட் பண்ண் அசொல்லி இருக்கோம். அந்த எலக்ட்ரீஷியன் ஊருக்கு போயிருக்கான் அவன் வரும் வரைதான் எங்க சீட்டாட்டகாவல் பெல் பொருத்திட்டா அது கத்தி ஊரைக்கூட்டிடும் பிறகு கவலை இல்லே.
அதெல்லாம் சரிப்பா, உலகத்தையே காப்பாத்தும் ஆண்டவனுக்கு தன்னை காப்பாத்திக்கத்தெரியதா?.உன்னைப்போல படிச்சவங்கல்லாம் இப்படித்தான் விதண்டா வாதமா பேசுவீங்க. நாங்கல்லாம் சுவாசிக்கரதே பகவன் நாமாவில்தான். நமக்கு என்ன நல்லதோ கெடுதலோ எது நடந்தாலும் அது ஆண்டவன் கருணையால் என்றுதான் நம்புவோம்.அவன் முகத்தில்தான் முழிப்போம் சமைக்கும் உணவைக்கூட அவனுக்கு கையைக்காட்டிட்டுதான் சாப்பிடுவோம் இதெல்லாம் கூடவே வளர்ந்த உணர்வுகள். ஆண்டவனுக்கே பிறந்த நாள் கல்யான உற்சவம் எல்லாம் செய்து சந்தோஷப்படுவோம் அவனா கேட்டான் இல்லியே . நம்ம வீட்லயே ஒருவனா தான் ஆண்டவனையும் நினைக்கிரோம் நம்புரோம் அவனுக்கு ஒரு கஷ்டம்னா நம்ம வீட்டுக்காராளுக்கு வந்தகஷ்டமா நினைச்சு எங்களாலான உதவி செய்யனும்னு பரபரத்து ஓடரோம்..எங்களால இப்படித்தான் யோசிக்க முடியும்பா. அது எங்க பலமோ பலவீன்மோ தெரியாது எல்லாத்தையும் அவன் பாத்துப்பான்னு அவன் பொறுப்பில் விட்டுடுவோம். அதே சமயம் எங்களால முடிந்த முயற்சியும் செய்துடுவோம் சும்மல்லாம் இருந்துடமாட்டோம். ரகுவுக்கு அப்பாசொல்வதில் பாதி புரிந்து பாதி புரியாமலும் இருந்தது. சரி இதுபத்தி இப்படியே விட்டு விடுவதுதான் சரியா இருக்கும் என்று எண்ணினான்.

காவலன் 2

2011-12-14T08:17:00.001+05:30

காலை 8- மணிக்கு எழுந்த ரகு பின்புறம்போய் பல்தேய்த்துவிட்டு நேரே கிச்சன் போய் அம்மாவுக்கு குட்மார்னிங்க் சொன்னான். அம்மா சூடு சூடாக காபி கொடுத்தாள். குடித்துவிட்டு அம்மா நான் குளிச்சுட்டு வந்துடரேன்னு சொல்லி சோப்பு டப்பா, டவல் எடுத்துண்டு வெளியே போகும் போது அப்பா குளித்து சாமி ரூமில் பூஜையில் இருந்தார். ஆத்தங்கரை நோக்கி நடந்த ரகு தெருக்களைக்கடந்து வாய்க்கால் தாண்டி ஒத்தையடிப்பாதை வழியே ஆத்தங்கரை நோக்கி நடந்தான். முன்பெல்லாம் இருபுறமும் பச்சை பசேல்னு வயல்வெளிகள் கண்ணுக்கும் மனதுக்கும் பசுமையாக இருக்கும். இப்போது இருபுறமும் வயல் வெளியே கண்களில் தென்படாமல் எல்லா நிலங்களையும் ப்ளாட் போட்டு விற்று கட்டிடங்களாக எழும்பிக்கொண்டிருந்தன. வழிபூராவும்
ஒரு ஈ காக்கை கூட இல்லாமல் வெ றிச்சோடி இருந்தது.

ஆற்றிலும் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக சிலர் துணி துவைத்துக்கொண்டுஇருந்தார்கள்.முன்னேல்லாம் ஆறு எத்தனைகலகலன்னு கூட்டம் நிறம்பி வழியும். இப்ப ஏன் இப்படி காலியா இருக்குன்னு நினைத்தவாரே நீச்சல் அடித்து ஆசை தீர முங்கிகுளித்து வீடு நோக்கி நடந்தான். அப்பா பூஜையெல்லாம் முடிந்து வாசல் திண்ணையில் பேப்பர்படித்துக்கொண்டிருந்தார்.இவனைக்கண்டதும் வாடா ராஜா நேத்து நைட்டே வந்தேன்னு அம்மா சொன்னா. ட்ரெஸ்மாத்திண்டு வா டிபன் சாப்பிடலாம் என்று உள்ளே போனார். இருவருக்கும் இலைபோட்டு சூடாக இட்லிபரிமாறினாள். அம்மா. மெத்துமெத்துனு இட்லி மிகவும் ருசியாக இருந்தது கூடவே சட்னியும். அம்மா நானும் எவ்வளவோ இடங்கள்ல இட்லி சாப்பிட்டு இருக்கேன் இதுபோல ருசியும் ஸாப்டாவும் இருந்ததே இல்லேம்மான்னு பாராட்டியவாரே திருப்தியாக சாப்பிட்டான். அவன் கை கழுவி வரும்போதே அவன் அப்பா சாப்பிட்டு முடித்து பெட் ரூம் போய் குறட்டைவிட்டு தூங்க ஆரம்பித்துவிடார்.சரி இரவு பூரா கண் முழிச்சிருக்காரே நன்னா தூங்கட்டும் என்று கிச்சனில் அம்மாவுடன் பேசப்போனான் அம்மா நீடிபன் சாப்பிட்டியான்னான். ஆச்சுடா ராஜா. என்று சமையலுக்கு காய் நறுக்க உக்காந்தாள். அம்மா என்ன சமையல் இன்னிக்கு என்றான். வாசல்ல கீரைக்காரி வந்தா, உனக்குதான் அரைக்கீரை மசியல்னா ரொம்ப ப்டிக்குமே அதுகூட வாழைக்காய் பொடிமாஸ், தக்காளி ரசம் சின்ன வெங்காயம் போட்டு சாம்பார் பண்ணப்போரேன். உனக்கு வேர என்ன வேணும்னு சொல்லு பண்ணிடரென்னா.ஐயோ அம்மா இதுவே அதிகம். நானும் உனக்கு ஹெல்ப் பன்ரேன்மாஎன்றான். எனக்கு என்னடா ஹெல்ப் அம்மா கஷ்ட்டப்படக்கூடாதுன்னு வீட்ல எல்லா சாமானும் வாங்கி தந்திருக்கியேதுளிகூட கரிபடியாம சமைக்க கேஸ் அடுப்பு அரைக்க கரைக்க மிக்சி க்ரைண்டர் ஃப்ரிட்ஜ், பொழுதுபோக டி.வி என்று பார்த்துபார்த்து வாங்கி தந்திருக்கே. வேலை, அதுவும் சமையல் வேலை என்ன கஷ்ட்டமா ராஜா நீ போய் ரெஸ்ட் எடுன்னா. இல்லேம்மா எனக்கு உன்கூடவே நாள்பூராவும் இருக்கனும்போல இருக்கு என்றான். அதுக்கென்ன இங்கியே ஒரு சேர்கொண்டுவந்து போட்டுண்டு உக்காண்டுக்கோ ஏதானும் பேசிண்டே இருக்கலாம். என்றாள் . நானும் தேங்கா துருவி தரேன்.வாழைக்காதுருவித்தரேன் வெங்காயம் உரிச்சுத்தரேன்மா என்று அவனும் அம்மாகூடவே சின்ன சின்ன வேலைகள் செய்தான்.அம்மாவுக்கு தன்
பிள்ளையை நினைத்து மனசுபூரா சந்தோஷம். இருவரும் பேசியவாரே சமையலை முடித்தார்கள்.ஒரு மணி ஆனதும் அப்பா எ ழுந்துவந்தார். அம்மா கூடத்தில் இரண்டு நுனி இலைகபோட்டு அப்பாவுக்கும் பிள்ளைக்கும் பரிமாறினாள். ரகு அம்மாவிடம், அம்மா நீயும் உக்காந்துக்கோ நாம மூனுபேருமே போட்டுண்டு சாப்பிடலாம் என்றான். இல்லெடா ராஜா நான் என்னிக்கு உன் அப்பாவுக்கு சமமா உக்காந்து சாப்பிட்டு இருக்கேன். அதுவும் வீட்டு புருஷாலுக்கு இடதுகையால் பரிமாறக்கூடாது. நீங்க முதல்ல சாப்பிடுங்கோ என்றாள். ஏம்மா இந்தபட்டிக்காடு பழக்கம்லாம் விடவே மாட்டியா என்று ரகு அலுத்துக்கொண்டான். அப்பாவும் மகனும் சாப்பிட்டு முடித்ததும் இலை எடுத்து அந்த இடம் சுத்தம் செய்தபின் அம்மா கிச்சனிலேயே இலை போட்டு தனக்கு பரிமாறிக்கொண்டாள். ரகுவும் கிச்சனுக்கு வந்து இன்னிக்கு உனக்கு நாந்தான் பரிமாறுவேன் என்று அடம் பிடித்து பரிமாறி அம்மாவை சாப்பிட வைத்தான். சாப்பாடு முடிந்து பாத்திரங்கள் ஒழித்து தொட்டி முற்றத்தில் கொண்டு போட்டு அடுப்பு சமையல் மேடை எல்லாம் அலம்பி துடைத்துவிட்டு மூவரும் முன் ஹாலில் அமர்ந்து பேச ஆரம்பித்தார்கள்.அப்பா இப்பதான் உங்க கூட பேசவே நேரம் கிடைச்சதுப்பா. என்றான். பேசுடா ராஜா வேலை எப்படி இருக்கு உடம்பு சவுரியமா இருக்கியா என்று அன்பும் பாசமுமாய் அவன் தலையைக்கோதியவாரே கேட்டார்.அப்பாவின் அன்பில் நெகிழ்ந்த ரகு நான் நன்னா இருக்கேன்பா. நீங்க ரெண்டு பேரும் எப்படிப்பா இருக்கேள்னு பாசம் பொங்க கேட்டான். எங்களுக்கென்ன குறைடா ராஜா . நீதான் கை நிறையா சம்பாத்தித்து எங்களுக்கு ராஜவாழ்க்கை கொடுத்திருக்கியே. நீ பக்கத்தில் இல்லையே என்பது தவிர வேறு குறை ஒன்னுமே இல்லை ராஜான்னார்.

காவலன். 1

2011-12-12T11:15:00.000+05:30

ரகு விமான நிலையம் விட்டு வெளியே வந்து டாக்சி பிடித்து போகவேண்டிய இடம் சொல்லி அமர்ந்தான்.குறைந்தது ஒருமணினேரமாவது ஆகும் அவன் போய்ச்சேரவேண்டிய இடம் வர. வெளி நாட்டில் வேலை ரகுவுக்கு. வெளி நாடு போகும் போதும் வரும்போதும் இந்த விமானங்கள் நடு இரவில் தான் இருக்கின்றன.அம்மா அப்பாவுக்கு ஒரே பையன் ரகு. அவன் பிறந்தது வளர்ந்தது எல்லாமே ஒரு சிறிய கிராமத்தில்தான்.மேல்படிப்புக்கு பக்கத்தில் உள்ள பெரிய நகரம் போக வேண்டி வந்தது. படித்தபடிப்பு வீணாகாமல் வெளி நாட்டில் வேலைக்கும் முயற்சி செய்து ரெண்டு வருடங்களாக வெளி நாட்டு வேலை. முதலில் அவன் அப்பா அம்மா இதற்கு ஒத்துக்கொள்ளவே இல்லை. உள் நாட்டிலேயே ஏதானும் நல்ல வேலையில் சேர்ந்துக்க சொன்னார்கள். ரகுதான் பிடிவாதமாக வெளி நாடு சென்றான். வருடம் ஒருமுறை வந்து தாய் தந்தை யுடன் ஒருமாசம் இருந்துவிட்டுபோவான்.

அவன் ஊர் பஞ்சாயத்துபோர்ட் வந்ததுமே டாக்சி ப்ரேக் டௌன் ஆகி நின்று விட்டது. இந்த இரவு நேரம் வேர வண்டியும் கிடைக்காது. சரி இன்னும் கொஞ்ச தூரம் தானே இருக்கு நடந்தேபோயிடலாம்னு நடக்க ஆரம்பித்தான்.தெருக்கள் எல்லாம்கிராமத்துக்கெ உரிய சோம்பேறிதனத்துடன் அமைதியாக இருட்டாக இருந்தது. அவன் வீடு அக்கிரஹாரத்தில் இருந்தது. கோவில் தாண்டிமெதுவாக நடந்து வரும் போது தான் கவனித்தான் கோவில் வாசல் திண்ணையில் லைட்டு வெளிச்சத்தில் 10-15 பெரியவர்கள் உற்சாகமாக சீட்டு விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள். எல்லார்பக்கத்திலும் வெற்றிலைசெல்லமும், சொம்பு நிறைய தண்ணீரும் இருந்தது.அதில் ரகுவின் அப்பாவும் இருந்தார்.எல்லாருமே 70-80 வயது உள்ளவர்கள்தான்.ரகுவுக்கோ தன் அப்பாவை அங்கு பார்த்ததில் மிகுந்த அதிர்ச்சியாக இருந்தது. அவர்கள் விளையாட்டு மும்முறத்தில் ரகுவை கவனிக்கவே இல்லை.ரகுவுக்கோ மூக்கின்மேல் கோபம். என்ன இந்தபெரியவா எல்லாரும் கொஞ்சம் கூட விவஸ்தையே இல்லாம கோவில் வாசலில் உக்காந்து சீட்டு ஆடிண்டு இருக்கா. அதுவும் இப்ப இரவு 2-மணி ஆறது. இந்த நேரத்திலான்னு
நினைத்துக்கொண்டே வீடு நோக்கி நடந்தான்.

வாசல் கதவைதட்டி அம்மா, அம்மான்னு மெதுவாக அழைத்தான். உடனே வெளியில் லைட்டு போட்டு அவன் அம்மா யாரு இந்த நேரத்ல கதவுதட்டரான்னு திறந்துபார்த்தா. ரகுவைப்பார்த்ததும் அவ்ளுக்கு சந்தோஷமும் அழுகையுமாய் கலந்து வந்தது. என்னடா ராஜா இந்த நேரத்ல வந்தே. நாளைதானே வரதா போன் பண்ணினே. இரவு ரெஸ்ட் எடுத்துண்டு நிதானமா வந்திருக்கலாமே சரி சரி முதல்ல உள்ள வா. கை கால் அலம்பிண்டு வா. ரொம்ப பசியா வந்திருப்பே. ஏதானும் சாப்பிடு. என்றாள். இல்லேம்மா ராத்திரி 2 மணிக்கு என்ன சாப்பிடமுடியும் என்றான். அப்போ சரி ஒரு டம்ளர் பாலாவது குடி என்று பால்காய்ச்சி கொண்டு கொடுத்தாள்.அம்மா அப்பா எங்கேம்மா? நீ தனியே இருக்கே வீட்டில. உன்னத்தனியே விட்டுட்டு அப்பா எங்க போனார்? என்று கேட்டான். வருவார்டா. நீ களைச்சுபோய் வந்திருப்பே முதல்ல படுத்து தூங்கு பாக்கி எல்லாம் காலேல பேசிக்கலாம் என்றாள் .அவனுக்கும் ரொம்பவே டயர்டா இருந்ததால மேற்கொண்டு எதுவுமே கேக்காம படுக்கப்போனான்.

படாடோபம்.

2011-12-07T11:17:00.000+05:30

டிங்க், டாங்க், டிங்க், டாங்க், காலிங்க் பெல்லில் குருவி அழைத்தது. காவேரி கதவைத்திறந்ததும் அவள் முகத்தில் சந்தோஷ ஆச்சரியம். ஹாய் லல்லி வாடி வா, நிஜம்ம நீதானா நான் சொப்பனம் கானுரேனா? நீயும் லீவுக்கு வந்திருக்கியா? என்று மிகவும் அன்புடன் தன் தோழி லலிதாவை வீட்டுக்குள் அழைத்துப் போனாள் காவேரி.இருவரும் சிறுவயது தோழிகள் ஒரே ஊரைச்சேர்ந்தவர்கள் .திருமணம் முடிந்து வேறு, வேறு ஊர்களில் செட்டில் ஆனவர்கள். 6, 7-வருடங்களுக்குப்பிறகு இருவரின் சந்திப்பு. உள்ள வாடி என்று கையைப்பிடித்து அழைத்துக்கொண்டு நடு கூடத்தில் இருந்த மர ஊஞ்சலில் போய் உக்கார வைத்தாள் அவளும் பக்கத்திலேயே அமர்ந்து கொண்டாள்.உள்ளே பார்த்து சித்தி இங்க வாயேன் யாரு வந்திருக்கா பாரேன்னு கூப்பிட்டாள் சித்தியும் வந்து அடடே லலிதாவா வாம்மா எவ்வ்ளவு வருஷம் ஆச்சு உன்னப்பார்த்து இப்ப எந்தௌஉர்ல இருக்கே? எத்தனை குழந்தைகள். ஆத்ல அம்மா அப்பா நன்னா இருக்காளான்னு கேள்விகளை
அடுக்கிக்கொண்டே போனாள்.உடனே காவேரி சித்தி முதல்ல அவளுக்கு சாப்பிட ஏதானும் கொண்டுவாங்க என்றாள்.

சித்தியும் வேகமாக அடுக்களைக்குள் சென்று ஒரு தட்டு நிறைய லட்டு,மைசூர்பாகு, முறுக்கு அதிரசம் என்று கொண்டுவந்தாள். இரு காபி போட்டுண்டு வரேன் என்று திரும்பவும் உள்ளே சென்றாள் சித்தி.சூடாக நுரைக்க நுரைக்க வாசனையுடன் பில்டர்காபி கொண்டு தந்துவிட்டு லலிதா எடுத்துக்கோ உன் ஃப்ரெண்ட் ரெண்டு நாள் முன்னாடிதான் தன் பிள்ளைக்கு அமர்க்களமா பூணூல் கல்யானம் பண்ணினா அதுதான் இவ்வளவு பட்சனம் சாப்பிடு என்றாள்.லலிதாவும் பட்சணங்களை சாப்பிட்டவாறே சித்தி எல்லாம் ரொம்ப நல்லா இருக்கு காபி சூப்பர் என்றாள் சித்திக்கு வாய் நிறைய சிரிப்பு.

ஏய் லல்லி என்னடி ஒன்னுமே பேசமாட்ரே. எவ்வளவு வருஷ விஷயங்கள் இருக்கு பேச. சொல்லுடி எப்படி இருக்கே. குழந்தைகளையும் கூட்டிண்டு வந்திருக்கலாமில்லியா? என்றாள். நீயும் சித்தியுமே மாறி, மாறி பேசிண்டு இருந்தீங்க என்னைப்பேசவே விடல்லியே என்று லலிதா சிரித்தவாரே சொன்னாள்.அதுக்கும் மேல தட்டு நிறையா பட்சணங்களைத்தந்து என்வாயை அடைச்சுட்டீங்க. சரி பூணூல் எல்லாம் நல்லா நடந்ததா/ நான் வந்து இறங்கினதுமே அம்மா சொன்னா. அதான் விசாரிச்சுட்டுப்போலாம்னு வந்தேன். என்றாள். ஆமா லல்லி நல்லா க்ராண்டாவே பண்ணினோம். எங்களுக்கு இருப்பதோ ஒரு பையன் ஒருபொண்ணு அவங்களுக்கு பண்ணாம யாருக்கு பண்ணப்போரோம் இல்லியா. செலவு தாராளமா செஞ்சு நம்மஊரே மூக்கில் விரல் வைத்து பாராட்டும்படி கொண்டாடினோம்.தங்கப்பூணூல், வெள்ளிப்பூணூல்,பட்டுவேட்டி அங்கவஸ்திரம், வாத்யார்களுக்கெல்லாம் நாந்தி அன்று வெள்ளி பஞ்சபாத்திரன் வேட்டி சோமன் கொடுத்தோம். பிக்‌ஷரிசிபாத்திரத்தில் போட்டு ஊர்க்காராலுக்கு கொடுக்கதேங்காய் அளவுக்குலட்டு, 9-சுத்துமுறுக்கு தேங்காய் வெத்லபாக்கு பழம் எல்லாம் கொடுத்தோம்.ஊர்க்காராள்ளாம் அச்ந்துட்டா. இப்ப குளிக்க ஆத்தங்கரைக்கு போகும்போதுகூட அமர்க்களமா பூனூல் கல்யாணம் பண்ணினாளே அந்தமாமிதான் இவன்னு அடையாளம் காட்டரா.ரொம்ப பெருமையா இருந்தது.போட்டோ ஆல்பம் இன்னும்ரெடியாகி வல்லே. வந்ததும் உன் வீட்லயே வந்து காட்ரேனென்றாள் , லலிதாவும் மிக பிரமிப்புடன் எல்லாவற்றையும் கேட்டுக்கொண்டாள்.பூணல் குழந்தைக்கு பணம் கொடுத்துவிட்டு கிளம்பி தன் வீடு சென்றாள்.

அம்மாவிடம் பூராவிபரமும் சொன்னாள். லலிதாவும் தன் ஒரே பையனுக்கு பூணூல் போடும் யோசனையில்தான் வந்திருந்தாள். இப்போ காவேரி வீட்டு பூணூல் விபரங்கள் கேட்டதும் அவளுக்கும் விமரிசையாக செய்யணும் என்றேதோன்றியது.அம்மாவிடமும் தன் விருப்பத்தச்சொன்னாள். அவள் அம்மாவோஇங்கபாரும்மா ஊர்க்காராமெச்சனும்னு இப்படில்லாம் செலவு செய்து அமர்க்களமால்லாம் பண்ணனும்னு அவசியமே இல்லை.இப்பல்லாம் கல்யாணத்தையே எவ்வளவு சுருக்கமாகப்ப்ண்ணமுடியுமோ அவ்வளவு சுருக்கிட்டா. அதுவாவது ரெண்டுகுடும்பத்தவா சம்மந்தப்பட்டவிஷயம் பூணூல் என்பது ஒரெகுடும்ப விஷயம்தான்.அதுவும் இதில் முக்கியமான விஷயம் என்னன்னா பிரம்மோபதேசம்தான் அதுக்கு ஆச்சாரியாள் மடத்துல போயி சமஷ்டியா போட்டுடலாம். வைதீக காரியம்தான் முக்கியம்,அங்க இருக்கும் வேதம் கத்துக்கும் குழந்தைகளுக்கு மதிய உணவை அன்னதானமாபோட்டுடலாம். வைதீகர்களுக்கும் முறைப்படி மறியாதை செய்துடலாம். காசு இருக்குன்னு படாடோபமாகல்லாம் செய்யனுனு அவசியமில்லே. அந்தக்காசை குழந்தை பேர்ல பேங்க்ல போட்டா அவனுக்கு மேல் படிப்புக்கு உதவியா இருக்கும். இது என் அபிப்ராயம் தான். மாப்பிள்ளைகிட்ட பேசி நீங்க இருவரும் என்ன செய்யனும்னு தீர்மானம் செய்யுங்க்கன்னு அம்மா சொன்னா.

இவர்கள் பேச்சை கேட்டுக்கொண்டே உள்ளே வந்த லலிதாவின் கணவர் லல்லி உன் அம்மா சொல்வது ஹண்ட்ரட் பிரசண்ட் கரெக்ட். அப்படித்தான் நாம செய்யனும் பெரியவங்க என்னிக்கும் பெரியவங்கதான் என்று பாரட்டாய் சொல்லவும் லலிதாவின் அம்மா முகத்தில் சந்தோஷ சிரிப்பு.

காத்திருப்பு 2

2011-12-02T11:08:00.000+05:30

போன்பேச்சை முடித்துக்கொண்டுவந்த டாடி, என்னம்மா சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன்? நம்ம அந்தஸ்துக்கு தகுந்தமாப்பிள்ளைபற்றி சொல்லிண்டு இருந்தேன் இல்லியா? எனக்கு பிடிக்காதுன்னு நினைத்தா சேகர் ஏழைன்னு என்கிட்ட சொன்னே? நம்மிடம் இருக்கும் சொத்தே நாலு தலைமுறைக்கு கானும். மேலும் மேலும் சொத்து எதுக்கு? என் பெண்ணை பூப்போல வச்சு காப்பாத்தர ஒரே குணம் மட்டும்தான் நான் மாப்பிள்ளையாவரப்போரவனிடம் எதிர்பார்க்கிரேன். ஆனாலும் உத்யோகம் புருஷ லட்சணம் இல்லியா நம்ம கம்பெனியிலேயே பெரிய பதவி கொடுத்துட்டாபோச்சு எனக்கு எந்த ஆட்சேபணையும் இல்லேம்மா உன் விருப்பம்தான் என் சந்தோஷம் சேகர் வரட்டும் நானே பேசி அவன் தயக்கத்தை போக்கி கல்யாணப்பேச்சை ஆரம்பிச்சுடரேன். இப்பகுஷியாடா? ஆமா மணி 8- ஆச்சே இன்னும் சேகரைக்காணோமே என்னாச்சும்மா எனக்கு தெரியும் டடி என் விருப்பத்துக்கு மாறா நீங்க ஏதுமே சொல்ல மாட்டீங்கன்னு நான் சேகரிடம் சொல்லிகிட்டே இருந்தேன் ஆனா அவந்தான் நம்பவே இல்லே சரி டாடி அவன் உங்க கூட பேசத்தயங்கி வீட்லயே இருக்கானோ என்னமோ? நீங்க குளிச்சுட்டுவாங்க டாடி நாம சாப்பிட்டு அவனை அவன் வீட்லயே போயி பார்த்த்ட்டு வரலாம் ப்ளீஸ்டாடி. என்று கெஞ்சலாக கூறினாள் அவரும் குளித்துவந்து சமையல்காரன் சூடாக பரிமாறிய உணவை முடித்துக்கொண்டு இருவரும் சேகர் வீடு போகும்போது இரவு 10- மணி ஆனது. பெல் அடித்ததும் சேகரின் வயதான மாமாதான் வந்து கதவைத்திறந்தார்.

அங்கிள் சேகர் இருக்கானா அவரைக்கூப்பிடுங்களேன் இன்று இரவு 7- மணிக்கு என் வீட்டு வரேன்னு சொல்லி இருந்தான் ஆனா வரவே இல்லே. எங்கே உள்ளே இருக்கானா? நான் சுனிதா, இது என் அப்பா என்று அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டாள். வாம்மா, வாங்கசார். சேகர் சரியா 7- மணிக்கு டீக்கா ட்ரெஸ் எல்லாம் ப்ண்ணிட்டு வேகமா எங்கியோ கிளம்பி போனான் அரைமணியில் திரும்பி வந்துட்டான் முகம் பூர கோவம் தெரிந்தது தன்ரூமில் போயி உக்காந்துண்டு என்னமோ லெட்டர்மாதிரி எழுதினான் 8 மணிக்கு எனக்கு சாப்பாடு போட்டுட்டு ஒரு பெட்டியில் அவன் ட்ரெசெல்லாம் எடுத்துவச்சுண்டு மாமா நான் வேலை தேடி வெளி ஊரு போரேன் எப்பதிரும்ப வருவேன்னு எனக்கே தெரியாது. சுனிதான்னு ஒரு பொண்ணு என்னைத்தேடி வந்தா இந்த லெட்டரை அவகிட்ட கொடுதுடுங்கோன்னு சொல்லிட்டு போயிட்டான்மா.என்றார்மாமா. பாய்ந்து சென்ற சுனிதா லெட்டரை பிரித்து படிக்கத்துவங்கியது அவள் முகமே மாறி விட்டது.சுனி நான் ஏற்கனவே உன்னிடம் சொன்னேன் தானே எல்லாபணக்காரத்தந்தையும் ஒரு ஓட்டாண்டிக்கு தன் பெண்ணைக்கொடுக்கமாட்டார்னு. எந்தந்தை அப்படில்லாம் இல்லேன்னு நீ சொன்னே. ஆனா அன்று நான் உன் வீட்டு வாலில் வந்தப்போ உன் அப்பாவின் பேச்செல்லாம் நானும் கேட்டுட்டேன் அவர் அந்தஸ்துக்கு தகுந்த மாப்பிள்ளைதான் வேனும்னுதானே அவர் சொல்லிட்டு இருந்தார் அப்புரம் என்னை இந்த வேலை வெட்டி இல்லாதவனை எப்படி மாப்பிள்ளையாக ஏத்துக்க சம்மதிப்பார்/ உன் அப்பா பார்க்கும் வசதி உள்ள ஒரு பிள்ளையைப்பார்த்து கல்யாணம் கட்டிக்கிட்டு நீ சந்தோஷமா இரு நான் வழக்கம்போல வேலை வேட்டையில் இறங்கிட்டேன் என்னை தேட வேண்டாம். என்று முடித்திருந்தான் சுனிதா தன் அப்பாவிடம் பாருங்க டாடி நீங்க பேசின பேச்சில் பாதியக்கேட்டுட்டு சேகர் தப்பா நினைச்சு ஊரைவிட்டே போயிட்டான் அப்பா. எப்படியும் அவனைத்தேடி கண்டு பிக்கணும் டாடி அவன் இல்லாம எனக்கு வாழ்க்கையே இல்லேன்னு பரிதாபகமாக அழும் மகளை தேற்றத்தெரியாமல் அந்தபணக்காரத்தந்தையின் கண்களிலும் கண்ணீர்.

எனக்குள் நான் (பயங்கர) டேட்டா- தொடர் பதிவு

2011-11-30T11:16:00.000+05:30

நண்பர் பிரகாஷ் என்னையும் இந்த தொடர் பதிவுக்கு அழைத்திருக்கார்.
என்னைப்பற்றி என் பல பதிவுகளில் விலாவாரியாக ஓபன் ஸ்டேட்மெண்ட்
கொடுத்தாச்சு. இப்ப புதுசா சொல்ல என்ன இருக்கு தெரியல்லே. அதான்
கொஞ்சம் மாத்தியோசிச்சேன்.

நான். நானே நானோ யாரோ தானோ மெல்ல, மெல்ல மாறினேனோ?

http://www.youtube.com /watch?v=0ysFS8rk4Tg&feature=related 1

பிறந்த நாள்--ஏன் பிறந்தாய் மகளே ஏன் பிறந்தாhttp://www.youtube.com/watch?v=CSD1juEt_eY
பிறந்த ஊர், வளர்ந்த இடம்-- யாதும் ஊரே யாவரும் கேளீர்.
http://www.youtube.com/watch?v=kSIcAh-4lj8
இருப்பது.- ஏ தில் ஹை முஷ்கில் ஹை ஜீனா யஹாம்( சாரி, இதுமட்டும் ஹிந்தி) http://www.youtube.com/watch?v=7Xu44aq8Fog
படிப்பு.-வாழ்க்கை என்னும் ஓடம் வழங்குகின்ற பாடம்.
http://www.youtube.com/watch?v=Wrk-BVzgy9s
வேலை.-செய்யும் தொழிலே தெய்வம்.
http://www.youtube.com/watch?v=u7X9zRoYon
பிடித்த விஷயங்கள்.- அதோ அந்தப்பறவைபோல .
http://www.youtube.com/watch?v=FB_mHPsm6Bk

பிடிக்காதது. இல்லாததொன்றில்லை.
http://www.youtube.com/watch?v=z2klpOa4SlU&feature=related
நட்புக்காக.--தோழா தோழா தோள்கொடு கொஞ்சம் சாய்ஞ்சுக்கனும்.
http://www.youtube.com/watch?v=bZPP03w6Yh8
காதல். கண்ணும் கண்ணும் கலந்து சொந்தம் கொண்டாடுதே.
http://www.youtube.com/watch?v=AMotc9NQ9B8
அன்பு பாசத்துக்கு.என்ன தவம் செய்தனை.
http://www.youtube.com/watch?v=Zb3oCguhjtY
மறக்கமுடியதது.-இரண்டு மனம் வேண்டும் இறைவனிடம் கேட்டேன்.
http://www.youtube.com/watch?v=zRJjE3Y9LLg
மறக்க நினைப்பது. நினைக்கத்தெரிந்த மனமே உனக்கு மறக்கத்தெரியாதா?
http://www.youtube.com/watch?v=G84Nd2r0nEk
சந்தோஷம். எங்கேயும் எப்போதும் சங்கீதம் சந்தோஷம்.
http://www.youtube.com/watch?v=9RjgxnK50oA
பலம். ஒவ்வொரு பூக்களுமே சொல்கிரதே.
http://www.youtube.com/watch?v=d4nftQgisrU
பலவீனம். சத்தம் இல்லாத தனிமை கேட்டேன்.
http://www.youtube.com/watch?v=EyrdQ7_lKF0
கோபம். ராதே உனக்கு கோபம் ஆகாதடி
http://www.youtube.com/watch?v=TsypI_e1DQs
ஏமாற்றம். ஏமாறாதே, ஏமாற்றாதே.
http://www.youtube.com/watch?v=5g2fSFVyIPE&feature=related
பிடிச்ச பொன் மொழி.-உன்னை அறிந்தால் நீ உன்னை அறிந்தால்.
http://www.youtube.com/watch?v=09EBJA1eTU4
பிடிக்காத பொன் மொழி. போயும் போயும் மனிதனுக்கிந்த புத்தியை

http://www.youtube.com/watch?v=S-jHNs31dJs&feature=related
பொழுது போக்கு. இது ஒரு பொன்மாலைப்பொழுது.
http://www.youtube.com/watch?v=hymujdC0mlw
ரசிப்பது. செந்தாழம்பூவில் வந்தாடும் தென்றல்
http://www.youtube.com/watch?v=9svqcyNIgvo
பிடிச்ச சுற்றுலாத்தளம். போவோமா ஊர் கோலம்.பூலோகம்
http://www.youtube.com/watch?v=rix_wX6dd6c
நிறைவேராத ஆசை--சின்ன சின்ன ஆசை, சிறகடிக்கும் ஆசை
.http://www.youtube.com/watch?v=Czhkrwzqvww
கடவுள்.- ஜனனி ஜனனி ஜகம் நீ.
http://www.youtube.com/watch?v=6eFjBl_r4jE
சமீபத்திய பெருமை. என்ன சொல்லப்பொகிராய்
http://www.youtube.com/watch?v=95wHqKPh49g
தற்போதைய சாதனை. வெற்றி மீது வெற்றி வந்து என்னைச்சேரும்.
http://www.youtube.com/watch?v=vwgLot131dg

டிஸ்கி. தொடர்பதிவு.
1சோதனைமேல் சோதனை போதுமடா சாமி.
http://www.youtube.com/watch?v=3BZ4Fx-GRKY
ஒய், திஸ் கொலவெறி, கொல வெறி, கொலவெறி டீ
http://www.youtube.com/watch?v=1JagUR48mXE&feature=related

காத்திருப்பு. 1

2011-11-28T12:01:00.000+05:30

இந்திரபிரஸ்த் கார்டன் ஏர்கண்டிஷன் செய்ததுபோல குளு, குளு என்றிருந்தது. கார்டன் என்றால் குழந்தைகள் விளையாடும் பார்க்தான். அதற்கே உறிய சறுக்குமரம், ஊஞ்சல், குடைராட்டினம் கம்பி விளையாட்டு எல்லாமே இருந்தது. பக்கவாட்டில் இருந்த புல் வெளிகளையும் அழகாக மிருகங்களின் உருவத்தில் செதுக்கி ட்ரிம் செய்திருந்தது மிகவும் அழகாக இருந்தது. சுனிதாவும் சேகரும் அங்கிருந்த ஒரு பெஞ்சில் அமர்ந்து வீட்டிலிருந்து கொண்டுவந்திருந்த மிக்சரைக்கொறித்தவாரே தங்கள் எதிர்காலம் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். சேகர் வேலை இல்லா பட்டதாரி. சுனிதாவோ அந்தஊரிலேயே பெரும் செல்வந்தரின் ஒரே ஆசைமகள். இருவருக்கும் காதல் ஏற்பட்டு ஒருவருடமாகிரது.

சேகர் இன்னிக்கு எந்தக்கம்பெனி படையெடுப்பு என்றாள் சுனிதா. உனக்கு கேலியா இருக்கா சுனி, நான் எவ்வளவு தீவிரமா வேலைக்கு முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கேன்னு உனக்குத்தெரியாததா?என் படிப்புக்குத்தகுந்த வேலை கிடைக்கமாட்டேங்குதுது, எனக்கிருக்கும் ஒரே துணை ஆன என் மாமா என்னை படிக்கவைக்க எவ்வளவு கஷ்டங்கள் பட்டிருக்கார் தெரியுமா? ஒரு நல்ல வேலையில் அமர்ந்து அவரை உக்காரவச்சு பார்த்துக்கனும்னும், உன்னையும் திருமணம் செய்துக்கனும்னு மனசுல எவ்வளவு ஆசைகள் இருக்குதெரியுமா?மிகவும் ஆதங்கத்துடன் சொன்ன சேகரைப்பார்த்து சுனிதா சாரி சேகர் எனக்கும் உன் விருப்பம் நல்லாவே தெரியும் அதுக்காக நானும் உன்னைப்போல நாள் பூரா மூஞ்சியைத்தூக்கி வச்சுண்டு உர் ர்னு இருக்கவா?உன் மூடை மாத்தத்தான் கொஞ்சம் ஜாலியா பேச்சு கொடுத்தேன். நானும் எத்தனையோ முறை சொல்லிட்டேன் என் அப்பாவைப்பார்த்துப்பேசு, முதலில் நம் காதல், பற்றிசொல்லி பிறகு நம் கல்யானம் பற்றி பேசு அப்புரம் அப்பாவே மாப்பிள்ளையா வரும் உனக்கு உயர்ந்தபதவியில் ஒரு வேலைக்கும் ஏற்பாடு செய்துடுவார். நீயும் அலையாத இடமில்லை வேலையோ கிடைச்ச மாதிரி இல்லே கொஞ்சம் யோசிச்சுப்பாரு. என்றாள் சுனிதா.

சுனி, ஒன்றுமில்லாத வெரும் மனிதனாக எப்படி பெண்கேக்கமுடியும்? தவிர எந்த பணக்கார அப்பாவும் தன் ஒரே செல்லமகளை ஒரு ஓட்டாண்டிக்கு கொடுக்க சம்மதிக்கவே மாட்டார். என்று விரக்தியுடன் சொன்னான் சேகர். இல்லே சேகர் நீ நினைப்பதுபோல என் அப்பா அப்படிப்பட்ட ஆளில்லை. ஒருதரம் அவரை சந்தித்துப்பேசிப்பாரேன். அப்போ உனக்கே புரியும் எல்லா பணக்காரர்களையும் ஒரேபோல நினைக்காதே. என் அப்பாவுக்கு என் விருப்பம்தான் முக்கியம். என் விருப்பத்துக்கு மாறாக என்றுமே தடை சொல்லவே மாட்டார். அதுவும் தாயில்லா பொண்ணுன்னு ரொம்பவே பரிவுடன் இருப்பார். நான் ஆசைப்படுவதயே நிறைவேற்றி விடுவார். ப்ளீஸ் நாளை மாலை 7-மணிக்கு என் வீட்டுக்கு வந்து என் அப்பாவை மீட் பண்ணூ எத்தனை நாள்தான் இப்படி பார்க் பீச் என்று சுற்றிக்கொண்டிருப்பது? நான் அப்பாவிடம் நம்மைப்பற்றி சொல்லி தயார் செய்து வைக்கிரேன். நீ தைரியமா வந்து பேசு சரியா? நீ வந்து பேசினா உனக்கு நல்ல வேலையும் கிடைச்சுடும் நம்ம கல்யானமும் சீக்கிரம் நடந்துடும். வீணாக குழப்பிக்காதே. உன்னை என் உயிருக்கும் மேல நான் நேசிக்கிரேன் அதுக்ககவாவது, எனக்காகவாவது வந்து என் அப்பாவுடன் பேசு. என்று உருக்கமாக சொன்னாள்சுனிதா

சரி சரி, நீ சொல்ரேன்னு உன் ஆசையைக்கெடுக்கவேண்டாம்னு வரேன் நானும்தான் என் உயிருக்கும் மேலாக உன்னை நேசிக்கிரேன் அது உனக்கும் தெரியும்தானே? ஆனாலும் என் காலில் நிக்கவேண்டாமா? சரி நாளை மாலை 7- மணிக்கு வரேன் உன் அப்பாவுடன் பேசுரேன் ஆனாலும் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லேன்னு அரைமனதுடனே சொன்னான் சேகர்.. இப்பதான் நீ என் சேகர் மறக்காம நாளை 7-மணிக்கு வந்துடு நான் காத்துகிட்டே இருப்பேன். இப்ப கிளம்பலாமா, நேரமாச்சுன்னு இருவரும் எழுந்து தம் தம் வீடு நோக்கி போனார்கள். சேகருக்கு இரவு பூராவும் இதே சிந்தனைதான் தூக்கமே வரல்லே சுனிதா அப்பா என்ன சொல்லுவாரோன்னு அதே நினைப்புதான்.

மறு நாள் மாலை சுனிதா தன்னை மிகவும் கவனமாக அலங்கரித்துக்கொண்டாள். தன் தந்தையின் வரவை மிகுந்த ஆவலுடன் எதிர் நோக்கி வாசலிலே நின்று கொண்டிருந்தாள்.அவள் அப்பா சிங்கப்பூர் ட்ரிப் ஒருவாரத்துக்குப்போய் இன்றுதான் திரும்புவதாக இருந்தது. கரெக்டாக மாலை 6- மணி அளவில் விலை உயர்ந்த காரில் வந்து இறங்கினார் சுனிதாவின் அப்பா. சுனிதாவுக்காக வில உயர்ந்தபரிசுப்பொருட்கள் எல்லாம் நிறைய கொண்டுவந்திருந்தார்.பெண்ணை ஒரு வாரமாக பார்க்கமல் இருந்த ஏக்கம் அவருக்கும் இருந்தது அவள் மேல் உயிரையே வைத்திருந்தார். அவரைக்கண்டதும் டாடி என்று குழந்தைபோல குதூகலித்தவாரே ஒட்டிப்போய் கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டாள்.என்னடா செல்லம் அப்பாவை பார்க்கமல் ஒரு வாரம் கஷ்ட்டமா இருந்ததாடான்னு அவரும் மகளின் தலைக்கோதி கொஞ்சினார்.உனக்காக தேடிப்பிடிச்சு இந்தப்பரிசுப்பொருள் எல்லாம் வாங்கி வந்தேன் பிடிச்சிருக்கா பாருடா செல்லம். என்று பெட்டியைத்திறந்து எல்லாவற்றையும் வெளியே எடுத்து பரத்தினார். ஆர்வமுடன் எல்லாவற்றையும் கொண்டு பீரோவில் வைத்துவிட்டு வந்த சுனிதா,டாடின்னா டாடிதான். நீங்க ரொம்ப டயர்டா இருப்பீங்க குளிச்சுட்டு வாங்க முதல்ல சாப்பிடலாம்னுஅவரை விரட்டினாள் என்னடா செல்லம் இன்னிக்கு ஒரே பர பரப்பா சந்தோஷமா இருக்கே அலங்காரம் எல்லாம் அமர்க்களமா பண்ணி இருக்கே என்ன விஷயம்டா செல்லம்?. இந்த டாடிக்கக ஏதானும் ஸ்பெஷல் நியூஸ் வச்சிருக்கியாடா? முதல்ல குளிச்சுட்டு வாங்க டாடி சாப்பிட்டுகிட்டே பேசலாம் என்றாள். இல்லே முதல்ல நீ என்ன விஷயம் சொல்லு, பிறகு தான் குளியல் சாப்பாடு எல்லாம் என்று சோபாவில் காலை நீட்டி அமர்ந்து விட்டார்.

சுனிதா அதற்குமேல் மறைக்க விரும்பாமல் சேகரை லவ் பண்ணும்விஷயம் அவனுக்கு வேலை இல்லாத விஷயம் அவன் இன்று அவரை சந்திக்க வரும் விபரம் எல்லாம் வெட்கம் கலந்த சந்தோஷத்துடன் சொல்லி முடித்தாள். அவள் சொல்வதை எல்லாம் பொறுமையாக கேட்ட அவர் செல்லம் நீ என்னை இன்னும் சரியா புரிஞ்சுக்கலேடா. என்னடாடி சொல்ரீங்க என்று பதட்டத்துடன் கேட்டாள் சுனிதா. அந்த நேரம் வாசலில் வந்த சேகர் கொஞ்சம் ஒதுங்கி நின்று பேச்சு தன்னைப்பற்றியதுதான் என்று எண்ணிவெளியிலேயே நின்று அவர் சொல்வதை கவனமாக கேட்டான். சுனிதாவின் அப்பா பேச ஆரம்பித்தார். ஆமாடா செல்ல ம் நீ எனக்கு ஒரேசெல்லப்பொண்ணு, நமக்கு வர மாப்பிள்ளை நமக்குத்தகுந்த அந்தஸ்தி இருக்கனும், நல்ல வேலையில் இருக்கனும் உன்னை மஹாராணி மாதிரி வச்சு காப்பாத்தனும் அதுக்கு நல்ல பணக்காரமாப்பிள்ளையா இருக்கணும்......... ட்ரிங்க்.........ட்ரிங்க்,,,,,,,,ட்ரிங்க், பாதி சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதே போன் அழைக்கவே ஒன் மினிட் சுனி என்று போன் பேச்ப்போனார். இவரின் பேச்சை வாசலிலே நின்று கேட்டுக்கொண்டிருந்த சேகருக்கோ அவமானமும், ஆத்திரமும், கோபமும் போட்டிப்போட்டுக்கொண்டு அவனை நிதானம் இழக்கவைத்தன. அவன் ஏற்கனவே எதிர்பார்த்தவிஷயம் தான் ஆனாலும் நேரில் கேட்கும் போது அவனால் தாங்கிக்கொள்ள வே முடியல்லை. விடு, விடு வென்று வீட்டை நோக்கி நடையைக்கட்டினான்.

(தொடரும்)

கண்ணாடி

2011-11-25T11:18:00.000+05:30

உலகில் கண்ணாடிகள் தோன்றி இராத காலம் அது. யாருமே தங்கள் முகத்தைக் கண்ணாடியில் பார்த்ததில்லை. அப்போது முதன் முதலாக முகம் பார்க்கும் கண்ணாடி கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. ஒருவனுக்கு அந்தக்கண்ணாடி கிடைத்தது.அதை வீட்டுக்கு கொண்டுவந்து ஒரு பெட்டியில் வைத்டுக்கொண்டு பின் அதை திறந்து பார்த்தான். அதில் அவன் முகம் தெரிகிரது. அது தன் முகம் தான் என்று அவனுக்குத்தெரியவில்லை.இதற்குள் ஒரு மனிதன் இருக்கிரான்.இதற்குள்ளே ஆனந்தமாக வசிக்கும் அவன் ஒரு தேவனாகத்தான் இருக்கவேண்டும், என்று எண்ணினான். உடனே கண்ணாடியை பெட்டியில் வைத்து பூட்டிக்கொண்டான்.

தினமும் காலையில் எழுந்ததும் தன் மனைவிக்குத்தெரியாமல் தன் அறைக்குள் நுழைந்துபெட்டியைத்திறந்து கண்ணாடியைப்பார்ப்பான். மனைவி வந்துவிட்டால் பெட்டியை மூடி விடுவான்.அவன் செய்கைகளைப்பார்த்தமனைவிக்கு சந்தேகம் வந்தது. ஒரு நாள் கணவன் இல்லாத சமயம் அவன் ரூமிற்குள் போய் பெட்டியை வேறு சாவி போட்டுத்திரந்து பார்த்தாள். கண்ணாடியில் அவள் முகம் தெரிந்தது. அதுவரை கண்ணாடியை பார்த்திராததால் அது அவள் முகம்தான் என்று அவளுக்கும் தெரிந்திருக்கவில்லை. தன் கணவன் யாரோ ஒருத்தியை பெட்டியில் ஒளித்து வைத்திருக்கிரான் என்று எண்ணி கோபம் கொண்டாள்.கணவனின் வருகைக்காக கோபத்துடன் அவள் காத்திருந்தபோது கனவன் ஒரு புத்தபிட்சுவை உடன் அழைத்து வந்தான். கணவனுடன் மனைவி சண்டை போடத்தொடங்கியதும் ஏன் இப்படி கோபிக்கிராய் என்று புத்தபிட்சு அமைதியாகக்கேட்டார்.

சுவாமி இவர் எனக்குத்தெரியாமல் வேரு ஒரு பெண்ணை அழைத்துவந்து தன் அறையில் உள்ள பெட்டியில் ஒளித்து வைத்திருக்கிரார் என்றாள். பிட்சுவும் கணவனிடம் ஏனப்பா இப்படி செய்கிராய் என்றார். ஐயோ, இவளைத்தவிர வேறு பெண்ணையே நான் பார்த்ததில்லை என்றார் பரிதாபமாக அந்தக்கணவர். இவர் பொய் சொல்கிரார் சுவாமி, இதோ உங்களுக்கு நிரூபிக்கிரேன் என்று சொல்லி கண்ணாடி வைத்திருக்கும் பெட்டியை திறந்து பார்க்கும்படி பிட்சு விடம் சொன்னாள் அவள். பிட்சு அதைத் திறந்து பார்த்தார். கண்ணாடியில் அவர்முகம் தெரிந்தது. இதுவரை அவரும் கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப்பார்த்ததில்லை. அவர் உடனே, அட, இதோ பாரம்மா, எல்லோருக்கும் தன் குட்டு வெளிப்பட்டு விட்டதே என்று எண்ணி இப்பெண் வெட்கிப்போய் தன் தலையை மொட்டை அடித்துக்கொண்டுவிட்டாள். இனிமேல் இங்கிருந்தால் அவமானம் தாங்காது அவள் போய் விடுவாள் என்றார் ஆறுதலாக. உண்மையில் பிட்சு பார்த்தது அவருடைய உருவத்தைத்தான்.

( நன்றி ராமகிருஷ்ன விஜயம்)

சில நம்பிக்கைகள்

2011-11-18T11:25:00.000+05:30

எங்கேன்ஜ் மெண்ட் ரிங்க் மோதிர விரலில் ஏன் போடுராங்க?

தெரிஞ்சுக்கலாமா? வாங்க.

முதல்ல உள்ளங்கைரெண்டையும் சேத்து சாமி கும்பிடுவதுபோல வைங்க.

வைச்சீங்களா? இப்போ நடுவிரலைஉள்ளங்கையை தொடுவதுபோல உள்ள

மடக்கி வைங்க. பாக்கி நாலுவிரல்களையும் சேத்து கும்பிடு வதுபோல ஒட்டி

வைங்க.ஆச்சா? இப்ப முதல்ல ரெண்டுகட்டை விரல்களையும் கொஞ்சமா விலக்கிட்டு திரும்பவும் ஒட்டவச்சுக்குங்க. அடுத்து ஆள்காட்டி விரல்களையும்

அதுபோலவே கொஞ்சம் விலக்கிட்டு திரும்ப ஒட்ட வச்சுக்குங்க. அடுத்து

சுட்டுவிரலையும் அதேபோல விலக்கி, சேருங்க. இப்ப மோதிர விரலையும் விலக்கி சேருங்க.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!. என்னங்க முடியலை இல்லியா?

ஏன் தெரியுமா? நம்ம லைஃப்ல கட்டைவிரல் நம்மை பெத்தவங்கன்னு வச்சுக்குவோம். எப்பவேணா நம்மைவிட்டு விலகிடுவாங்க.ஆள்காட்டிவிரல்

நம்மகூடப்பிறந்தவங்கன்னு வச்சுக்குங்க.அவங்களும் எப்பவேணாலும் நம்மை விட்டு விலகிடலா.ம். இப்ப சுட்டுவிரல் நாமபெத்த குழந்தைகன்னு

வச்சுக்கலாம்.அவங்களும் ஒருஸ்டேஜ்ல நம்மைவிட்டு விலகிப்போயிடலாம்.

ஆனா மோதிர விரலை ஏன் விலக்கமுடியலை????? அது புருஷன் பெண்ட்டாட்டின்னு வச்சுக்கலாம். என்னிக்குமே விலகமுடியாத விலகக்கூடாத பந்தம் கணவன்மனைவி பந்தம்தான். அதனால தான் அந்தவிரல்களை விலக்கமுடியலை. அதை சிம்பாலிக்கா உணர்த்தத்தான்

மோதிரவிரலில் எங்கேஜ் மெண்ட் ரிங்க் போடுராங்க.சரிதானே?????

எல்லாரும் கும்பிட ஆரம்பிச்சுட்டீங்களா. ம் ம் ம் ட்ரை பண்ணிபாருங்க

மழலை உலகம் மகத்தானது

2011-11-16T11:20:00.001+05:30

பதிவர் ரசிகன் இந்த தலைப்பில் தொடர்பதிவு எழுத அழைப்பு அனுப்பி இருக்கார்.
நிறையபதிவர்கள்இதுபத்திநிறையஎழுதிஇருக்காங்க.எனக்குத்தெரிந்தவிதத்தில் நானும் கொஞ்சம் சொல்ரேன். எனக்கு வெளிவிவகாரம் பழக்கமில்லை. வீட்டுப்பறவை நான். வீட்டில் நடந்ததை வைத்து என் எண்ணங்களை ச்சொல்ரேன். எனக்கு என் முதல் பெண் பிறந்தப்போ என் வயது13.( நம்பித்தான் ஆகனும்) வரிசையா 5குழந்தைகள் 19-வயதில் கடைசி குழந்தை. அப்போல்லாம் பெரியகுடும்பம். மாமியார், மாமனார், தாத்தா, நாங்க இருவர் , 5 குழந்தைகள் என்று வீடு நிறம்பி மனிதர்கள் அவர்களுக்கு காலை என்ன டிபன் செய்யலாம்?, என்னமதிய சாப்பாடு , இரவு சாப்பாடு பண்ணலாம் என்று யோசிச்சு செயல் படுவதிலேயே பூரா நாளும் சரியா இருக்கும் . அதுதவிர வீடு பெருக்கிமெழுகி, பாத்திரம் தேய்த்து துணி துவைத்து என்று மூச்சு முட்ட வேலைகள் சரியா இருக்கும் என் குழந்தைகள் கூட செலவு செய்ய நேரமே இருக்காது. எப்படி வளர்ந்தார்கள் என் று தெரியாமலே வளர்ந்து ஆளாகி இன்று பெரிய பெண்ணுக்கே 50 வயது.

என்குடும்ப பொறுப்புகள் எல்லாம் நிறைவேற்றியபிறகு பாட்டி பதவி வந்தபிறகு பேரக்குழந்தைகள் கொஞ்சம் நெருக்கமா இருக்கா.அம்மா அப்பாவிடம் கூட பேச முடியாத விஷயங்களை பாட்டிகூட பேசரா. எனக்கு இப்ப ஃப்ரீ டைம் நிறைய கிடைப்பதால் பேரக்குழந்தைகள் மனசுபோல அவர்களுக்கு பிடித்தவிதத்தில் கதைகள் சொல்லி விளையாடி எண்டெர்டெயின் பன்ரேன்.எனக்கு4- பேரன்கள் இருக்கா. அதில் 3-பேரன்கள் மும்பையிலேயே வேறு, வேறு இடங்களில் இருக்காஅவா அப்பா அம்மாவுடன் ஒருபேரன் தமிழ் நாட்டில் அவ அம்மா, அப்பாவுடன் இருக்கான். பெரிய லீவு விடும்போது 4- பேரும் பாட்டிவீடு வந்துவிடுவார்கள். இத்தனைக்கும் இங்க அப்ப கடும் கோடைகாலம் கரெண்ட்கட் காலை 3 மணி நேரம், இரவு 3-மணி நேரம் மெயின் வாட்டரும் தட்டுப்பாடுதான் . அதெல்லாம் அவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டாகவே தெரியாது. தமிழ் நாட்டில் இருக்கும்பேரன் தமிழ் மட்டுமே பேசுவான். மும்பை குழந்தைகள் தமிழே தெரியாது. அவர்கள் ஆக்‌ஷனிலேயே பேசிக்கொள்வது பார்க்க ரொம்ப வேடிக்கையா இருக்கும்.சாப்பாட்டு விஷயங்களிலு ஒருத்தனுக்கு பிடிப்பது மத்தவனுக்கு பிடிக்காது எல்லாரையும் அவா போக்குப்போல விட்டு பிடிக்கனும்.

கரெண்ட் கட் ஆவதில் கம்ப்யூட்டர் டி.வி. இருக்காது அப்போ நாலுபேரையும் கேரம் செஸ் தாயக்கட்டம் ட்ரேட் (பிசினெஸ்) விலையாட்டுன்னு விளையாடச்சொல்லி நானும் கூடவே உக்காந்து உற்சாகப்படுத்திவருவேன். பல்லாங்குழி பத்தி சொல்லிண்டு இருப்பேன் குழந்தைகள் உடனே அந்த விலையாட்டு சொல்லித்தா என்பார்கள் திடீர்னு பல்லாங்குழிக்கு எங்க போக முடியும்? பக்கத்து வீட்டில் முட்டைவாங்க ப்ளாஸ்டிக் ஸ்டாண்ட் ஒன்னுவச்சிருந்தா அதை வாங்கி வீட்டில் உள்ள தட்டைப்பயறை காய் ஆக்கி விளையாட சொல்லிக்கொடுப்பேன். புதிது புதிதாக விளையாட்டு கற்றுக்கொள்வதி எல்லாருமே ஆர்வம் காட்டினா.குழந்தைகள் பச்சைமண் போன்றவர்கள் அவர்கள் விருப்பம் தெரிந்து நாம் அவர்களை நல்ல மனிதர்களாக உருவாக்கமுடியும். பெற்றவர்களுக்கு பொறுமையும் இல்லை நேரமும் இல்லைன்னு சொல்லிடுவா. எனக்கு கிடைக்காத வசதி, பொருட்கள் எல்லாம் என் குழந்தைக்கு கிடைக்கனும் என்று காசை கண்டபடி செலவு செய்து குழந்தைகள் கேட்கும் முன்பே சாமான்களை வாங்கி குவித்து விடுகிரார்கள் .இதனால குழந்தைகளுக்கு காசின் அருமையும் விலை உயர்ந்த பொருட்களின் வால்யுவும்தெரியாமலே போகிரது. நாம எடுத்து சொன்னாலும் அவர்கள் புரிந்து கொள்ள ரெடி இல்லே.இங்க இருக்கும் ஒரு மாதமும் கம்ப்யூட்டரோ டி. வி யோ தேடவே மாட்டாங்க.துறு துறு குழந்தைகளை எவ்வளவு நேரம் வீட்டுக்குள்ளேயே அடைச்சு வைக்க முடியும் கொஞ்சம் வெளிக்காத்தும் உடம்புல ஒபடனுமில்லியா. வெய்யில் தணிந்து 6-மணி சமயம் கீழே கூட்டிப்ப்ய்யி பில்டிங்க் காரகுழந்தைகள் எல்லாரும் கிரிக்கெட்டோ, புட்பாலோ விளையாடும் இடத்தில் இவர்களையும் சேர்ந்து விளையாட விடுவேன். குஷியா விளையாடுவாங்க. ஒரு நா விட்டு ஒரு நா வீட்டிலிருந்து தள்ளி இருக்கும் பார்க்குக்கோ கார்டனுக்கோ கூட்டிப்போயி விளையாட விடுவேன். ந்திரும்ப வரும்போது எல்லாருக்கும் இள நீர் வாங்கி கொடுப்பேன்.

சாப்பாட்டு விஷயத்திலும் கத்தரிக்கா சாப்பிட்டா கணக்கு நல்லா வரும், வெண்டைக்கா சாப்பிட்ட நல்ல பலசாலி ஆகலாம்னு சொல்லி சொல்லி எல்லா காய்களையும் சாப்பிடவைப்பேன். GOOD BLOOD, BAD BLOOD என்றெல்லாம் வேகமா சொல்லி டங்க் ட்விஸ்ட் பயிற்சியும் விளைய்யாட்டுப்போல சொல்ல சொல்லுவேன். ஒன்னு, ரெண்டு பத்து வரை ஒன்னாம் நம்பர் தமிழிலும், ரெண்டாம் நம்பர் இங்க்லீஷிலும் மூனாம் நம்பர் தமிழிலும் நாலாம் நம்பர் இங்கிலீஷிலும் அதாவது ஒன்னு டூ, மூணு ஃபோர்
ஐந்து சிக்ஸ், ஏழு எய்ட். ஒன்பது டென் இப்படி வேகமா மாத்தி மாத்தி சொல்லச்சொல்லி பாஷை கத்துக்க வழி சொல்லுவேன் . அறிவுக்குவேலை கொடுக்கும் விதத்தில் சில புதிர்கள் என்று பூரா நாளும் அவர்களை பிசியாவே இருக்கவைப்பேன் ஆர்வமுடன் கத்துக்குவாங்க. இதுவே அவா அவா வீடுபோயிட்டா ஸ்கூல் படிப்பு ஹோம் ஒர்க் எக்ஸ்ட்ரா கோச்சிங்க்க்ளாஸ் பாட்டு க்ளாஸ் டான்ஸ்க்ளாஸ் நு பிசி ஆகிடுவாங்க.போதாததற்கு கம்ப்யூட்டரும் டி.வி யுமே கதின்னு இருப்பாங்க.இங்க வந்தா அவா எல்லாருமே நல்லா எஞ்சாய் பண்ணுவாங்க. தமிழ்பேரன் அவர்களுக்கு தமிழ் சொல்லிக்கொடுப்பான் மத்தபேரன்கள் இவனுக்கு ஹிந்தி சொல்லி கொடுப்பாங்க மொத்தத்தில் லீவு அவர்களுக்கு போரடிக்காம போகும்.அடுத்தபெரியலீவு எப்பவரும்னு காத்துகிட்டு இருப்பாங்க.

எந்தக்குழந்தையும் நல்ல குழந்தைதான் மண்ணில் பிறக்கையிலே அவர் நல்லவராவதும் தீயவர் ஆவதும் ஆன்னை வளர்ப்பதிலே.

குழந்தைகள் வருங்காலத்தூண்கள் என்று சொல்வாங்க அந்தவருங்காலதூண்களுக்கு அஸ்திவாரம் பலமா இருந்தால் தானே நல்லது. நல்லது சொல்லும் விதத்தில் சொன்னாகுழந்தைக கேக்குராங்க பெரியவங்கதான் பொறுப்போட நடந்துக்கனும்.கூடியமானவரை நம் ஆசைகள் விருப்பங்களை அவர்கள் மேல் திணிக்காமல் அவர்களின் விருப்பத்தை அறிந்து உற்சாகமும் ஊக்கமும் கொடுக்கவும்.

இ ந்த தொடர்பதிவைத்தொடர நான் அழைக்கும் நால்வர்

k.s.s. ராஜ், ராதாகிருஷ்னன் சார், ம்னோ மேடம், ஜலீலா கமல்

தொடருங்க.வாழ்த்துக்கள்.
ராஜ் நீங்க இந்தக்கால இளைஞர், வருங்கால தலைமுறையினருக்கு எங்களைவிட உருப்படியாகவும் சுவாரசியமாகவும் சொல்லமுடியும்
அதனால உங்களை தொடர அழைச்சிருக்கேன்.
ராதா கிருஷ்னன் சார் நீங்களும் தொடருங்க கண்டிப்பா உங்களால முடியும்
மனோமேடம் நாமல்லாம் அனுபவபட்டவங்க குழந்தைகளுக்கு பயன்படும் டிப்சா நிறையா சொல்லமுடியுமே இல்லியா
ஜலீலா மேடம் உங்க பார்வையிலும் என்ன சொல்ல விரும்புரீங்களோ சொல்லுங்க.